Research Article

Din Eğitiminde Çocuklar İçin Felsefe (P4C): İmkânlar ve Sınırlılıklar

Volume: 5 Number: 1 June 30, 2022
EN TR

Din Eğitiminde Çocuklar İçin Felsefe (P4C): İmkânlar ve Sınırlılıklar

Öz

Çocuklar için felsefe, akıl yürütme ve yargılama becerilerini geliştiren öğrenciler yetiştirmek amacıyla felsefi yaklaşımın eğitime uygulanmasıdır. Bu yaklaşımın temel amacı, grup tartışması ve sorgulama yoluyla felsefi araştırmayı teşvik etmektir. Bu yaklaşım, aynı zamanda öğrencilerin kendi ve diğer öğrencilerin sorularını, fikirlerini sorguladıkları ve bu konularda derinleştikleri becerileri kazandırmayı amaçlamaktadır. Din eğitimi uygulamalarının öğrencilerin kavrayışını, değerlerini ve inançlarını içselleştirmesini kolaylaştırması beklenir. Aktarıma dayalı yaklaşımın bu kazanımları sağladığını söylemek mümkün değildir. Çocuklar için felsefe, öğrenci katılımına dayalı diyalog temelli bir uygulamadır. Yapılandırılmış metinlerin kolaylaştırıcı olarak kullanıldığı bu uygulamanın özellikle soyut dini kavram ve inançların anlaşılmasında, temellendirilmesinde ve içselleştirilmesinde önemli katkılar sağlaması beklenmektedir. Din eğitiminde çocuklar için felsefenin yaratıcı, eleştirel, özenli ve işbirlikçi anlayışından yararlanmak, din eğitiminin özellikle dini akıl yürütme becerilerinin geliştirilmesi açısından çeşitli katkılar sağlayabilir. Bu çalışma çocuklar için felsefe yaklaşımının söz konusu ilkelerinin ve uygulamalarının din eğitimine muhtemel katkılarını ele almak amacıyla hazırlanmıştır. Bu çerçevede P4C yaklaşımı tanıtıldıktan sonra din eğitimine katkıları ve muhtemel sınırlılıklar ele alınacaktır.

Anahtar Kelimeler

Din eğitimi , dini düşünce gelişimi , çocuklar için felsefe , sorgulama , soru sorma

References

  1. Akkocaoğlu Çayır, Nihal. Çocuklar İçin Felsefe Eğitimi Üzerine Nitel Bir Araştırma. Doktora Tezi, İstanbul, 2015.
  2. Asha Lancaster, T.. “How effective is Philosophy for Children in Contributing to the Affective Engagement of Pupils in the Context of Secondary Religious Education?”. Journal of Philosophy in Schools, 4/1 (2015), 102-122.
  3. Bleazby, John. “Overcoming Relativism and Absolutism: Dewey's İdeals of Truth and Meaning in philosophy for children”. Educational Philosophy and Theory, 43/5 (2011), 453-466.
  4. Cam, Philip. “Philosophy for Children, Values Education and the Inquiring Society”. Educational Philosophy and Theory, 46/11 (2014). 1203-1211, DOI: 10.1080/00131857.2013.771443
  5. Daniel, Marie-France - Auriac, Emmanuelle. “Philosophy, Critical Thinking and Philosophy for Children”. Educational Philosophy and Theory, 43/5 (2011), 415-435, DOI: 10.1111/j.1469-5812.2008.00483.x
  6. Elkind, David. “The Origins of Religion in the Child”. Review of Religious Research, 12/1 (1970), 35-42.
  7. Fisher Richard. “Cooperative learning”. Curriculum, 14/1 (1993), 23-35.
  8. Fisher Richard. “Stories for Thinking: the Philosophy in Primary Schools (PIPS) Project”. Early Child Development and Care 107/2 (1994), 85-96.
  9. Gaedi, Yahya. “The Nature of Philosophy for Children and Its Role in Teaching and Learning”. Philosophy Study, 5/6 (2015), 292-296.
  10. Gregory, Maughn Rollins – Oliverio, Stefano. “Philosophy for/with Children, Religious Education and Education for Spirituality. Steps Toward a Review of the Literature”. Family Resemblances in Philosophy for Children, (2018), 279-296.
ISNAD
Su, Mehmet. “Din Eğitiminde Çocuklar İçin Felsefe (P4C): İmkânlar Ve Sınırlılıklar”. Din ve Bilim - Muş Alparslan Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Dergisi 5/1 (June 1, 2022): 75-86. https://doi.org/10.47145/dinbil.1087100.