İhvân-ı Safâ'nın Nübüvvet Anlayışı
Öz
Etkili söylemleriyle Abbâsî Devleti’nin son dönemlerine damga vuran İhvân-ı Safâ, asırlara etki eden ilkelerini, dört bölümden oluşan elli iki risâleye sığdırdıkları Resâilu İhvâni’s-Safâ adlı eserde ortaya koymuşlardır. İhvân-ı Safâ, bu risalelerde dini metinlerin yorumlanmasında farklı bir anlayış sergilemiştir. İhvân’ın nübüvvet, melek, şeytan, ahiret, cennet, cehennem vb. tasavvurları, İslam düşünce geleneğinde bilinenden oldukça farklıdır. İhvân-ı Safâ’ya göre, Peygamberler, Allah’ın kendisiyle mahlûkatı arasındaki elçilerdir. Peygamberleri “gönül doktorları” olarak niteleyen İhvân, onların misyonunu, çeşitli zaman ve yerlerde bedenlere ârız olan hastalıkların farklılığına göre tedavi yöntemleri de farklı olan doktorların misyonuna benzetmektedir.
Bu makalede, İhvân-ı Safâ’nın nübüvvet anlayışı ele alınmıştır. Bu sebeple bu çalışmada İhvân-ı Safâ Risâleler’inde nübüvvet konusunun nasıl ele alındığı irdelemeye çalışılmıştır. Yöntem olarak; İhvân-ı Safâ Risâleler’ini taramak suretiyle nübüvvet kavramına yükledikleri anlamları/yorumları değerlendirilmiştir.
Anahtar Kelimeler
References
- Ahmed b. Hanbel. Müsned. nşr. Şuayb Arnavût v.dğr. b.y.: Müessesetü’r-Risâle, 2001.
- Aslan, Recep. İhvân-ı Safâ ve Hadis. Ankara: Araştırma Yayınları, 2017.
- Aydın, Muhammet. “İhvân-ı Safâ Metinlerinde Nübüvvet”, The Journal of Academic Social Science Studies [JASSS] 60 (2017): 251-265.
- Bakar, Osman. İslâm Düşüncesinde İlimlerin Tasnifi, çev. Ahmet Çapku. İstanbul: İnsan Yayınları, 2012.
- Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâil. el-Câmiu’s-Sahîh. Kahire: el-Matbaatu’s-Selefiyye, 1980.
- Câbirî, Muhammed Âbid. Arap-İslâm Aklının Oluşumu, çev. İbrahim Akbaba. İstanbul: Kitabevi, 2001.
- Çağrıcı, Mustafa. İslam Düşüncesinde Ahlâk. İstanbul: Dem Yayınları, 2012.
- Çetinkaya, Bayram Ali. İhvân-ı Safâ’nın Dinî ve İdeolojik Söylemi. Ankara: Elis Yayınları, 2003.
- De Boer, T.J. İslâmda Felsefe Tarihi, çev. Yaşar Kutluay. İstanbul: Anka Yayınları, 2001.
- Ebû Dâvûd, Süleymân b. Eş’as es-Sicistânî. es-Sünen. Riyâd: Beytu Efkâru’d-Devliyye, 1999.