YURTTA VE AİLESİ YANINDA KALAN ORTAÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN KAYGI DÜZEYLERİNİN KARŞILAŞTIRILMASI

Abstract

Bu çalışmada, ortaöğretime devam eden öğrencilerin durumluk ve sürekli kaygı düzeylerinin yaş, cinsiyet, ailesi yanında ve yurtta kalma durumuyla ilişkisi incelenmiştir. Araştırmada, Karabük İli’nde ortaöğretime devam eden ve devlet yurtlarında kalan 166, ailesi yanında kalan 139 öğrenci olmak üzere toplam 305 öğrenci örneklem olarak alınmıştır. Verilerin toplanmasında, kişisel özelliklerin sorgulandığı “Kişisel Bilgi Formu” ve bireyin içinde bulunduğu durumda ve genel olarak nasıl hissettiğinin sorgulandığı “Durumluk/Sürekli Kaygı Envanteri” kullanılmıştır. Sonuç olarak; kız öğrencilerin erkek öğrencilere göre p<.05 , yurtta kalan öğrencilerin ailesi yanında kalan öğrencilere göre sürekli kaygı düzeyleri anlamlı ölçüde yüksek bulunmuştur p<.01 . Bulgular, literatür bilgileri ışığında tartışılmıştır.

Keywords

• Ortaöğretim, Durumluk Kaygı, Sürekli Kaygı

THE COMPARISON BETWEEN THE ANXIETY LEVELS OF SECONDARY SCHOOL STUDENTS LIVING WITH THEIR PARENTS AND LIVING IN DORMITORIES

Abstract

In this study, the relationship between secondary school students’ levels of state trait anxiety and some factors such as age, gender, living with parents and living in dormitories has been investigated. 166 secondary school students who stay in dormitories and 139 students who live with their parents –totally 305 students in Karabük- have been taken as subjects in this research. In data collection, a “Personal Inquiry Form” in which personal characteristics are asked and “State Trait Anxiety Inventory-STAI” have been used. As a result, the level of state anxiety of female students p

Keywords

• Secondary education, state trait anxiety

References

1. ALİSİNANOĞLU, F., ULUĞTAŞ, İ. (2000). Çocuklarda kaygı ve bunu etkileyen etmenler, Milli Eğitim, 145. [Erişim adresi]: http://yayim.meb.gov.tr/dergiler/145/1.htm, [Erişim tarihi: 27.08.2009].
2. ARAL,N. (2000). Ailede ölüm olayını yaşayan ve yaşamayan çocukların kaygı ve depresyon düzeylerinin incelenmesi, Çağdaş Eğitim, 271:23-32. ss.
3. BERNSTEIN,G.A., GARFINKEL, B.D.,HOBERMAN,H.M.(1989). Self-Reported anxiety in adolescents, American Journal of Psychiatry, 146 (3): 384-386. ss.
4. BOZKURT, N.(1998). Lise öğrencilerinin okul başarısızlıklarının altında yatan depresyonla ilişkili otomatik düşünme kalıpları. Yayınlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
5. CHAPLIN, T.M., GILLHAM, J.E, SELIGMAN, M.E.P. (2009). Gender, anxiety and depressive symptoms: a longitudinal study of early adolescents, Journal of Early Adolescence, 29 (2) : 307-327. ss.
6. CROCETTI, E., KLIMSTRA, T., KEIJSERS, L., HALE, W.W., MEEUS, W., (2009). Anxiety traectories and identity development in adolescence: a five-wave longitudinal study, Journal of Youth and Adolescence, 38 (6):839-849. ss.
7. CÜCELOĞLU, D.(1998). İnsan ve davranışı. 8. bs. İstanbul: Remzi Kitabevi.
8. DUCHESNE, S., VITARO, F., LAROSE, S., TREMBLAY, R.E.(2008). Trajectories of anxiety during elementary-school years and the prediction of high school noncompletion, Journal of Youth and Adolescence, 37 (9): 1134-1146. ss.

9. DUMAN, G.K. (2008). İlköğretim 8.sınıf öğrencilerinin durumluk sürekli kaygı düzeyleri ile sınav kaygısı düzeyleri ve ana-baba tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
10. EHTİYAR, R., ÜNGÜREN, E. (2008). Lise ve üniversite turizm eğitimi alan öğrencilerin demografik değişkenlerinin umutsuzluk ve kaygı düzeylerine etkilerinin araştırılması, Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Fakültesi Dergisi, 2: 34-51ss.
11. ERATH, S.A., FLANAGAN, K.S., BIERMAN, K.L.(2007). Social anxiety and peer relations in early adolescence: behavioral and cognitive factors, Journal of Abnormal Child Psychology, 35 (3): 405-416. ss.
12. EREN GÜMÜŞ, A.(2002). Sosyal kaygıya başa çıkma programının üniversite öğrencilerinin sosyal kaygı düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
13. EROĞLU, F.(2000). Davranış bilimleri. İstanbul: Beta Yayınları
14. GARBER, J., WEISS, B., SHANLEY, N.(1993). Cognition, depressive symptoms and development in adolescents, Journal of Abnormal Psychology, 102 (1): 47-57. ss.
15. GEÇTAN, E.(1993). Psikanaliz ve sonrası. 5.bs., İstanbul: Remzi Kitabevi.
16. GENÇ, H. (2008). Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitim Bölümü Resim-İş Eğitimi Anabilim Dalı öğrencilerinin kaygı düzeyleri üzerine bir durum çalışması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Güzel Sanatlar Eğitimi Anabilim Dalı.
17. GREGORY, A.M., ELEY, T.C. (2007). Genetic influences on anxiety in children: what we’ve learned and where we’re heading, Clinical Child and Family Psychology, 10 (3):199-212. ss.
18. HAMPEL, P., MEIER, M., KUMMEL, U. (2008). School-based stress management training for adolescents: longitudinal results from an experimental study, Journal o Youth and Adolescence, 37 (8): 1009-1024. ss.
19. KAPIKIRAN, A.N. (2006). Başarı kaygısı ölçeğinin geçerliği ve güvenirliği, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19: 3-8. ss.
20. KARATAŞ, Z. (2009). Psikodrama ile yapılan grup çalışmasının ergenlerin sürekli kaygı düzeylerine etkisi, Çağdaş Eğitim Dergisi, 34 (360): 31-37. ss.
21. KÖK, M. (2000). Yetiştirme yurdundaki öğrencilerin psikolojik belirti düzeylerinin değerlendirilmesi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, sayı 8.
22. KYOSTI, J. (1992). Trait and test anxiety in the FL classroom. ED: 345551- ERIC [Erişim adresi]:< http://eric.ed.gov, [Erişim tarihi:08.08.2009].
23. ÖNER, N., LE COMPTE, A. (1985). Süreksiz durumluk/sürekli kaygı envanteri el kitabı. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınları.
24. SEKMENLİ, T.(2000). Lise 1.sınıf öğrencilerinin mesleki olgunluk düzeyleri ile sürekli kaygı düzeylerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış bilim uzmanlığı tezi. İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
25. SİYER, D.M. (2003). Duygusal istismara maruz kalan ve kalmayan ergenlerin benlik algıları ile depresyon ve kaygı düzeylerinin karşılaştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalı.
26. SUNER, F.E.(2000). Farklı liselerdeki ergenlerine benlik saygısı, akademik başarı ve sürekli kaygı düzeyi arasındaki ilişki. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
27. ŞAN, R. (2009). Yetiştirme yurdunda ve aileleri yanında yaşayan çocuk ve ergenlerin karşılaştırılması. [Erişim adresi]:< http://www.meramram.gov.tr/koseyaz/, [Erişim tarihi: 05.08.2009].
28. TÜMKAYA, S. (2005). Ailesi yanında ve yetiştirme yurdunda kalan ergenlerin umutsuzluk düzeylerinin karşılaştırılması, Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 3 (4): 445-459. ss.
29. ÜMMET, D. (2007). Üniversite öğrencilerinde sosyal kaygının cinsiyet rolleri ve aile ortamı bağlamında incelenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
30. YÜKSEL, İ., KURT, M.(2003). Durumluk-sürekli kaygı düzeyi ile iş doyumu düzeyi arasındaki ilişkinin analizi, Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 7 (1): 33-45. ss.