YÜKSEKÖĞRETİM FİNANSMANI: TÜRKİYE İÇİN MODEL ÖNERİLERİ

Abstract

Bu çalışma, yükseköğretim hizmeti almak isteyen öğrencilerin eğitim ve yaşam giderlerini karşılamaya yönelik, önerilen finansman modellerini tartışmaktadır. Uzun yıllardır Amerika ve İngiltere gibi ülkelerde uygulanmakta olan yükseköğretim finansman sistemleri, daha çok sayıda yurttaşının yükseköğrenim görmesini sağlarken, üniversitelerin de daha çok gelir kazanarak araştırma bütçelerini arttırabilmesini ve büyümesini desteklemiş ve sonuçta ekonomik büyümelerinin itici bir gücü haline gelmiştir. Bu araştırmada yükseköğretim sistemimiz için dört farklı finansman modeli önerilmektedir. Önerilen tüm modeller “kazan-kazan” felsefesine dayanarak, kıt kaynakların daha verimli kullanımı için yeni yollar önerirken, üniversitelerimizin daha hızlı ve kaliteli eksenli büyümelerini teşvik etmekte ve sonuçta sürdürülebilir bir ekonomik büyümeye sahip olabilmemiz için temel oluşturmaktadır.

Keywords

• Eğitim Kredileri, Finansman Modelleri, Yükseköğretim finansmanı

HIGHER EDUCATION FINANCING: PROPOSED MODELS FOR TURKEY

Abstract

This study considers financial models which are proposed to compensate the education and living expenses of the students who want to take higher education services. For a number of years the higher education financing system applied in the United States and England has provided possibility to get high education for a larger number of citizens while greatly supported research budgets of the universities, ultimately become the driving force of their economy. All proposed financing models in this study are based on the philosophy of “win-win”. These models offer ways for a better use of scarce resources, promote a faster and qualified growth of the universities, and in conclusion form a basis for sustainable economic growth

Keywords

• Higher education loans, financing models, higher education financing

References

1. CHAPMAN, B., LOUNKAEW, K. (2010a). Income contigent student loans for Thailand: Alternatives compared. Economics of Education Review, Vol:29, 695-709.
2. CHAPMAN, B., LOUNKAEW, K., POLSIRI, P., SARACHITI, R. (2010b). Thailand’s Student Loan Fund: Interest rate subsidies and repayment burdens. Economics of Education Review, Vol:29, 685-694.
3. CHEVAILLIER, T., EICHER, J. (2008). Higher education funding: a decade of changes. Higher Education in Europe, 27(1-2),89-99.
4. DEARDEN, L., MACHIN S., ANDVIGNOLES, A. (2009). Economics of education research: a review and future prospects. Oxford Review of Education, Vol:35 Issue 5, 617- 632.
5. DİE, (2002). Hanehalkı gelir ve tüketim harcamaları anketi verileri. www.tek.org.tr/dosyalar.
6. JIMENEZ, E., PATRINOS, H.A. GEORGE, C. (2003). The Enduring Psacharopoulos Legacy on the economics of education in developing countries. Economics of Education Review,Vol: 22, 451-454.
7. MANGAN, J., HUGHES, A., SLACK, K. (2010). Student finance, information and decision making. Higher Education, Vol. 60, Issue 5, 459-472.
8. OLIVERIA, T, PEREIA, P. (2009). Who pays the bill? : study cost and students income in portuguese higher education. European Journal of Education, (24)1, 111-121.

9. SHEN, H., ZIDERMAN, A. (2008).Student loans repayment and recovery: international comparisons. Higher Education, 57 (3), 315-333.
10. SAXTON, J. (2000). Investmen in education: private and public returns. Joint Economic Committee US Congress.
11. TEKER, S., TEKER, D. (2009). Dünya ile rekabet edebilen ve cazibe merkezi bir üniversite: geleceğin üniversite modeli. Atılım Üniversitesi Kongresi, Ankara.