INVESTIGATING THE POTENTIAL OF CANALIZING THE CAR USERS COMING TO CITY CENTER INTO PUBLIC TRANSPORT IN THE CONTEXT OF SUSTAINABLE TRANSPORTATION

Abstract

In our unplanned developing cities, the rapid increase in the number of vehicles and population as well as economical and social developments cause transport problems to increase gradually. The most important reason for this situation is the automobile entry in large amounts to city centers which have been formed without any development plan and arranged with respect to the order of the period before automobile was invented. Especially in our mid-sized cities, the downtown area of the city is not only the most attractive zone of the city in terms of social activities but also the most depressed one in terms of transportation. Consequently, the determination of the number of cars that use the downtown area and that will use it in the long term and, in this context, the designation of the measures that are necessary to be taken in urban transport, are considerably important in terms of sustainable transportation. In this study, the method that can be followed for determining under which conditions and in which ratios the private car users prefer public transport is explained with mathematical expressions.

Keywords

• Sustainable transportation,City center,Public transport

KENT MERKEZİNE GELEN OTOMOBİL KULLANICILARININ TOPLU TAŞIMAYA YÖNLENDİRİLME POTANSİYELİNİN SÜRDÜRÜLEBİLİR ULAŞTIRMA BAĞLAMINDA İRDELENMESİ

Abstract

Plansız gelişen kentlerimizde, nüfus artışı, ekonomik ve sosyal gelişme ile birlikte, araç sayısındaki hızlı artış, ulaşım sorunlarının giderek artmasına yol açmaktadır. Bu durumun en önemli sebebi, otomobil öncesi düzene göre ve herhangi bir imar planı olmadan şekillenen kent merkezlerine büyük miktarda otomobil girişidir. Özellikle orta büyüklükteki kentlerimizde, kentin merkez bölgesi sosyal açıdan en çekici fakat ulaşım açısından en sıkıntılı bölgesini oluşturmaktadır. Dolayısı ile merkez bölgeyi kullanan ve uzun vadede kullanacak olan otomobil sayısının doğru bir şekilde belirlenmesi ve bu sayede kentsel ulaşımda alınması gereken tedbirlerin ortaya çıkarılması, sürdürülebilir ulaştırma açısından oldukça önemli hale gelmektedir. Bu çalışmada özel araç kullanıcılarının hangi şartlarda ve ne oranda toplu taşımaya kayabileceğinin belirlenebilmesi için izlenebilecek bir yol, matematiksel ifadelerle gösterilmektedir.

Keywords

• Sürdürülebilir ulaştırma,Kent merkezi,Toplu taşıma

References

1. [1] OECD, Environment and Transport, Synthesis of OECD Work on Environment and Transport and Survey of related OECD, IEA and ECMT Activities, (1999).
2. [2] Temiz üretim – temiz ürün çevre dostu teknolojiler çalışma grubu, Tübitak – TTGV Bilim – Teknoloji – Sanayi Tartışmaları Platformu, Ulaştırma sektörü raporu, (2002).
3. [3] Elker, C.H., Ulaşımda Politika ve Pratik, Gölge Ofset Matbaacılık, Ankara, (2002).
4. [4] Gülgeç, İ., Ulaşım Planlaması, Özsan Matbaası, Bursa, (1998).
5. [5] Yalınız, P., Kentsel Ulaştırmada Otomobil Kullanıcılarının Toplu Taşımaya Yönlendirilmesi: Çevresel Etkileri İçeren Analiz ve Planlama, ESOGÜ Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, (2006).
6. [6] İTÜ Ulaştırma ve Ulaşım Araçları UYG-AR Merkezi, Eskişehir Ulaşım Ana Planı Sonuç Raporu, (2003).
7. [7] Yalınız, P., Bilgiç, Ş., Eskişehir Kent Merkezindeki Araç Parkı Sorununun Sürdürülebilir Ulaşım Bağlamında İrdelenmesi, 4. Kentsel Altyapı Ulusal Sempozyumu, Eskişehir, ss. 245-254, (2005).
8. [8] TCRP, Park and Ride and Park and Pool, Report 95 Chapter 3, (2004).