Spor Bilimlerinde Görev Yapan Akademisyenlerin Kurumsal Körlük ve İş Performansları Arasındaki İlişki

Abstract

Amaç: Bu çalışma, spor bilimleri alanındaki akademisyenlerin kurumsal körlük ve iş performansları arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntemler: Çalışma, devlet ve vakıf üniversitelerinde çalışan spor bilimleri akademisyenlerini içeren bir örneklem grubuyla gerçekleştirilmiştir. Betimsel tarama modeli kullanılarak nicel araştırma yöntemiyle veriler toplanmıştır. Araştırma için 'Bireysel İş Performansı' ölçeği ile 'Kurumsal Körlük Ölçeği' kullanılmıştır. Veri analizinde iç tutarlık katsayıları hesaplanmış ve hipotez testleri olarak bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bulgular: Kurumsal körlük ve iş performansı ölçeği alt boyutları ile cinsiyet, üniversite türü, idari görev durumu, akademik birim ve akademik unvan arasında anlamlı bir farklılık bulunmadığını göstermektedir. Ancak, bireysel iş performansı ile kurumsal körlük arasında negatif yönlü ilişkiler olduğu tespit edilmiştir. Sonuç: Kurumsal körlüğün bireysel iş performansı üzerinde zararlı bir etkiye sahip olabileceğini ve işe yönelik tutumları, bilgi paylaşımını ve kurumsal yaratıcılığı etkileyebileceğini öne sürmektedir. Kurumsal körlüğün tanınması ve ele alınması, kurumsal başarıyı teşvik etmek için önemlidir.

Keywords

• İş Performansı
• Kurumsal körlük
• Spor bilimleri
• Akademisyenler

The Relationship Between Institutional Blindness and Job Performance of Academicians Working in Sport Sciences

Abstract

Objective: This study aims to investigate the relationship between Institutional blindness and job performance of academicians in the field of sport sciences. Materials and Methods: The study was conducted using a sample group consisting of sport sciences academicians employed in both state and foundation universities. The data were gathered through quantitative research techniques employing the descriptive survey model. 'Individual Job Performance Scale' and 'Institutional Blindness Scale' were used for the research. In data analysis, internal consistency coefficients were calculated and independent sample t-test and one-way analysis of variance were used as hypothesis tests. Findings: There is no significant difference between institutional blindness and job performance scale sub-dimensions and gender, university type, administrative position, academic unit and academic title. However, there is a negative relationship between individual job performance and Institutional blindness. Conclusion: The study suggests that Institutional blindness can have a detrimental effect on individual job performance and affect attitudes toward work, knowledge sharing, and Institutional creativity. Recognizing and addressing Institutional blindness is important to promote Institutional success.

Keywords

• Job Performance
• Institutional blindness
• Sport sciences
• Academics.

References

1. Argote, L. ve Miron-Spektor, E. (2011). Organizational learning: from experience to knowledge. Organization Science, 22(5), 1123-1137.
2. Arıkan R.N, (2011). Kadın beyni erkek beyni, Kaynak: http://www.milliyet.com.tr/uzmpsikologpsikoterapist-rusen-nur-arikan/kadin-beyni-erkek-beyni-kadin-1343245/
3. Biçer, M. (2021). Kurumsal sadakat ve lider-üye etkileşiminin çalışanların bireysel iş performansları üzerindeki etkileri. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 10(2), 1518-1538.
4. Boz, D., Duran, C. ve Uğurlu, E. (2021). Kurumsal bağlılığın iş performansına etkisi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(1), 345-355.
5. Cindiloğlu Demirer, M. (2019). Kişi örgüt uyumunun iş performansı üzerine etkisi: mutluluğun aracılık rolü. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 33(1), 283-302.
6. Çankır, B. (2019). Örgütlerde duygusal bağlılık ve performans ilişkisi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6, 155-177.
7. Dönmez, E. ve Yıldız, K. (2024). Spor kurumu çalışanlarının örgütsel iletişim algılarının örgütsel yaratıcılık düzeylerine ve iş performanslarına etkisinin incelenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 22(1), 123-137. https://doi.org/10.33689/spormetre.1407595
8. Giauque, D., Anderfuhren-Biget, S. ve Varone, F. (2013). Hrm practices, intrinsic motivators, and organizational performance in the public sector. Public Personnel Management, 42(2), 123-150.

9. Gültekin, G. (2019). Yükseköğretimde kurumsal körlük ve kurumsal sürdürülebilirlik arasındaki ilişkide kurumsal dayanıklılığın aracı rolü. [Yayımlanmamış doktora tezi]. Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Bolu.
10. Gürçay, G. (2019). Kurumsal körlük, silo sendromu ve örgüt iklimi ilişkisi: inşaat sektöründe bir araştırma. [Yayımlanmamış doktora tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
11. İncekara, İ. (2024). İş talepleri ve iş kaynaklarının iş performansı üzerindeki etkisinde işte var olamama ve bilinçli farkındalığın rolü [Yayımlanmamış doktora tezi]. Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
12. Johnson, J.W. (2001). The relative importance of task and contextual performance dimensions to supervisor judgments of overall performance. Journal of Applied Psychology, 86(5), 984-996.
13. Judge, T.A., Thoresen, C.E., Bono, J.E. ve Patton, G.W. (2001). The job satisfaction–job performance relationship: a qualitative and quantitative review. Psychological Bulletin, 127(3), 376-407.
14. Kaya, A., Balay, R. ve Göçen, A. (2012). Öğretmenlerin alternatif ölçme ve değerlendirme tekniklerine ilişkin bilme, uygulama ve eğitim ihtiyacı düzeyleri. International Journal of Human Sciences, 9(2), 1303-5134
15. Kessler, E. H. (Ed.) (2013). Encyclopedia of Management Theory. https://doi.org/10.4135/9781452276090.n30
16. Kline, R.B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling. New York, The Guilford Pres
17. Köroğlu Kaba, N. ve Öztürk, H. (2021). Bireysel iş performansı ölçeğinin Türkçe geçerlik ve güvenirlik çalışması. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 8(3),293-301.
18. Kump, B. (2022). Organizational routines as a source of ethical blindness. Organization Theory, 3(1), 35-44.
19. Li, X., Sanders, K., ve Frenkel S. (2012). How leader-member exchange enhances job performance for chinese hotel employees: the role of work engagement and HRM consistency. International Journal of Hospitality Management, 31(4), 1059-1066. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2012.01.002
20. Munro B.H. (2005). Statistical methods for health care research. Philadelphia: Lippincott Williams & Wilkins. 351-76.
21. Nasir, M., Murfat, M. Z., Basalamah, J. ve Basalamah, A. (2020). An analysis of work discipline, work environment and employment satisfaction towards performance. Jurnal Manajemen Bisnis, 11(1), 65-75
22. Nisan, H., Turan, M. R., Demir, Z., İnan, İ. ve Demirci, E. E. (2023). Psikolojik esenlik, iş performansı, iş stresi ve kurumsal bağlılık arasında ilişki. Journal of European Education, 13(1), 147-182.
23. Özgül, B. ve Mengi, B. T. (2018). İşletme körlüğü ve çözüm önerisi olarak güvenilir danışman “iç denetim”. Muhasebe ve Denetime Bakış, 18(54), 125-138.
24. Qian, T. Y., Wang, J. J., Zhang, J. J., ve Lu, L. Z. (2020). It is in the game: Dimensions of esports online spectator motivation and development of a scale. European Sport Management Quarterly, 20(4), 458-479.
25. Sabırlı, H. (2020). Sağlık çalışanlarında iş doyumunun işletme körlüğüne etkisi: Konya ili örneği. [Yayımlanmamış yüksek lisans tezi]. Selçuk Üniversitesi, Konya.
26. Seymen, A.O., Kılıç, T. ve Kinter, O. (2016). Kurumsal körlüğün (örgüt miyopisi) ayrıntılı kavramsal analizi ve ölçümü: geliştirilen bir ölçek yardımıyla değerlendirme. Eurasian Academy of Sciences Social Sciences Journal, 1, 212-222.
27. Topcu, M. K., Beğenirbaş, M. ve Turgut, E. (2017). Örgütsel sinizm, zorunlu örgütsel vatandaşlık davranışları ve iş tatmininin bireysel iş performansına etkilerinin belirlenmesine yönelik imalat sanayide bir uygulama. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 24(2), 505-522.
28. Turhan, M., Köprülü, O. ve Helvacı, İ. (2018). Örgütsel güven ile bireysel iş performansı arasındaki ilişki. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 6(5), 47-55.
29. Uzun, N.B., Gelbal, S. ve Öğretmen, T. (2010). TIMMS-R Başarı ve duyuşsal özellikler arasındaki ilişkinin modellenmesi ve modelin cinsiyetler bakımından karşılaştırılması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 18(2), 531-544.
30. Yesilyurt, O. (2021). Akademi̇de hi̇bri̇t yöneti̇ci̇ler i̇şletme körlüğü yaşiyorlar mı?. The Journal of Academic Social Sciences, 119(119), 126-133.
31. Yeşil, S. ve Özbağış, A. (2022). Kurumsal körlüğün çalışanlar üzerindeki etkisi: Bir alan araştırması. Kahramanmaraş Sütçü imam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(özel sayı), 182-202.
32. Zhao, S., Jiang, Y., Peng, X. ve Hong, J. T. (2020). Knowledge sharing direction and innovation performance in organizations. European Journal of Innovation Management, 24(2), 371-394.
33. Zou, M. ve Wu, W. (2020). Research on manager’s overconfidence and enterprise financial dilemma: a case analysis based on leeco company. Proceedings of the 1st Africa-Asia Dialogue Network (AADN) International Conference (AADNIC 2019).