TURKEY’S PLACE AMONG OECD COUNTRIES IN TERMS OF RENEWABLE ENERGY USAGE

Abstract

The consumption of natural resources, global warming, climate change and the ever increasing worldwide energy use have brought renewable energy sources to forefront. Given the possibility of depletion of fossil fuels in the near future, the utilization of clean and renewable energy sources, which can be used directly in their natural flow or can be converted into energy sources, have become inevitable.

During the recent years, the production and use of renewable energy sources show an increasing trend in OECD countries, among which Turkey is present as one of the 20 founding members. Thus, many OECD countries have developed government policies to ensure the production and use of renewable energy and promote the respective ​​new investments.

Similarly, the regulations in Turkey in the recent years with rexpect to renewable energy sources support new investments in this area. Thus, the aim of this study is to set forth the situation of Turkey in terms of renewable energy use as an OECD country, using descriptive statistics. To this end, the respective OECD data for the last five years have been studied to observe the impact of the investments and to determine the current renewable energy status of Turkey compared to OECD Europe, OECD Asia-Oceania, and OECD America.

Keywords

• Renewable Energy,OECD Countries

YENİLENEBİLİR ENERJİ KULLANIMI AÇISINDAN TÜRKİYE’NİN OECD ÜLKELERİ ARASINDAKİ YERİ

Abstract

Tükenen doğal kaynaklar, küresel ısınma, iklim değişiklikleri ve dünyada hızla artan enerji kullanımı yenilenebilir enerji kaynaklarını önemli bir noktaya taşımaktadır. Fosil yakıtların da yakın gelecekte tükenme ihtimali göz önüne alındığında, doğal akışıyla insanlığa direkt ya da dönüştürülerek enerji sağlayan temiz ve yenilenebilir kaynakların kullanılması zorunlu hale gelmektedir.

Türkiye’nin de 20 kurucu üyesinden biri olduğu OECD ülkeleri için yenilenebilir enerji kaynaklarının üretimi ve kullanımı son yıllarda artan bir eğilim göstermektedir. Birçok OECD ülkesi yenilenebilir enerji konusunda yeni yatırımların yapılabilmesi için bu alana yönelik devlet politikaları oluşturup, yenilenebilir enerji kaynaklarının üretimini ve kullanımını teşvik etmektedir.

Bu açıdan Türkiye’nin de son yıllarda yenilenebilir enerji kaynakları alanında yaptığı düzenlemeler, yeni yatırımları destekler niteliktedir. Bu yatırımların etkisini gözlemlemek için son beş yılın OECD verileri incelenmiştir. Bu çalışmada bir OECD ülkesi olarak Türkiye’nin yenilenebilir enerji kullanımı açısından yeri tanımlayıcı istatistiksel yöntemlerle ortaya koyulmaktadır. Türkiye’nin bu alanda, OECD Avrupa, OECD Asya-Okyanusya, OECD Amerika ülkeleri ile karşılaştırılıp, konumu belirlenmektedir. 

Keywords

• Yenilenebilir Enerji

References

1. Apergis, N., & Payne, J. E. (2010). Renewable energy consumption and economic growth: Evidence from a panel of OECD countries. Energy Policy, 38, 656-660.
2. Baris, K., & Kucukali, S. (2012). Availibility of renewable energy sources in Turkey: Current situation, potential, government policies and the EU perspective. Energy Policy, 42, 377-391.
3. Benli, H. (2013). Potential of renewable energy in electrical energy production and sustainable energy development of Turkey: Performance and policies. Renewable Energy, 50, 33-46.
4. Bezir, N., Öztürk, M., & Ozek, N. (2009). Renewable energy market conditions and barriers in Turkey. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 13, 1428-1436.
5. Bowden, N. & Payne, J. E. (2010). Sectoral analysis of the causal relationship between renewable and non-renewable energy consumption and real output in the US. Energy Sources, Part B: Economics, Planning, and Policy, 5 (4), 400-408.
6. Çapik, M., Yılmaz, A. O., & Çavuşoğlu, İ. (2012). Present situation and potential role of renewable energy in Turkey. Renewable Energy, 46, 1-13.
7. Erdal, L. (2012). Türkiye’de Yenilenebilir Enerji Yatırımları ve İstihdam Yaratma Potansiyeli. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 4 (1), 171-181.
8. Kaya, D. (2006). Renewable energy policies in Turkey. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 10, 152-163.

9. Komor, P. & Bazilian, M. (2005). Renewable energy policy goals, programs, and technologies. Energy Policy, 33, 1873–1881.
10. MMO, (2012), Türkiye’nin Enerji Görünümü. TMMOB Makine Mühendisleri Odası Raporu (MMO/588) (Genişletilmiş İkinci Baskı). [Çevrimiçi] Erişim http://www.mmo.org.tr/resimler/dosya_ekler/dd924b618b4d692_ek.pdf (01.05.2013)
11. Nazlioglu, S., Lebe, F., & Kayhan, S. (2011). Nuclear energy consumption and economic growth in OECD countries: Cross-sectionally dependent heterogeneous panel causality analysis. Energy Policy, 39, 6615-6621.
12. OECD/IEA, (2012). Renewables Information 2012. ISBN 978-92-64-17388-0.
13. Ozturk, M., Bezir, N., & Ozek, N. (2009). Hydropower – water and renewable energy in Turkey: Sources and policy. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 13, 605-615.
14. U.S. Energy Information Administration Office, (2012), Annual Energy Outlook 2012 with Projections to 2035, U.S. Department of Energy, Office, Washington, DC 20585. [Çevrimiçi] Erişim: www.eia.gov/forecasts/aeo (02.04.2013).
15. WWF-Türkiye, (2011), Yenilenebilir Enerji Geleceği ve Türkiye. WWF Rapor. [Çevrimiçi] Erişim: http://www.yesilekonomi.com/files/yenilenebilir-enerji-gelecegi-turkiye.pdf (12.04.2013).
16. YEGM, (2013), T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı Yenilenebilir Enerji Genel Müdürlüğü, Mevzuat. [Çevrimiçi] Erişim: http://www.eie.gov.tr/yenilenebilir/y_mevzuat.aspx (07.03.2013).
17. Yuksel, I., & Kaygusuz, K. (2011). Renewable energy sources for clean and sustainable energy policies in Turkey. Renewable and Sustainable Energy Reviews, 15, 4132-4144.
18. http://www.oecd.org/about/history/ , (15.04.2013).
19. http://www.oecd.org/about/ , (15.04.2013).
20. http://www.oecd.org/about/membersandpartners/ , (15.04.2013).