Analysis of Turkish Pine Stumpage-based Auction Sales: A Case Study of İzmir Regional Directorate of Forestry
Abstract
The study analyzed all Turkish pine stumpage-based auction sales conducted by 10 forest management directorates under the İzmir Regional Directorate of Forestry between 2020-2024. The analysis included all data on Turkish pine stumpage-based auction sales carried out from March 2020—when the General Directorate of Forestry introduced the new open-access e-auction system during the Covid-19 pandemic—until June 2024. To analyze the stumpage-based auction sales of Turkish pine by the forest management directorates, the auction revenues were converted to 2020 constant prices using the Producer Price Index for forest products and related services published by TUIK. When examining the 818 Turkish pine stumpage-based auction revenues analyzed in the study, the Bergama, Akhisar, and Manisa Forest Management Directorates ranked as the top three, respectively. In terms of the number of auctions, the ranking shifted to Manisa, Gördes, and Akhisar Forest Management Directorates. Regarding the total volume (m³) of standing timber offered for auction, the Manisa, Akhisar, and Gördes Forest Management Directorates outperformed the others. Lastly, when comparing revenue per unit, Bergama, Salihli, and Akhisar Forest Management Directorates achieved a more profitable production process in the relevant years compared to other directorates.
Keywords
Turkish Pine, Stumpage-based Auction Sales, İzmir Regional Directorate of Forestry
References
- [1] E. İlter, K. Ok, Ormancılık ve Orman Endüstrisinde Pazarlama İlkeleri ve Yönetimi, 3. baskı, Ankara, Türkiye: Form Ofset Matbaacılık, 2012, ss. 344. [2] Y. S. Gültekin, “Türkiye’de Dikili Ağaç Satişi Konusunda Yapilan Çalişmalarin Değerlendirilmesi ve Yapisal Eşitlik Modellemesi (Yem) İle İlgi Gruplarinin Modellenmesi,” Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi,, c. 15, s. 56, ss. 155, 2016.
- [3] İ. Çevik, A. Taşçı, G. Şirin, “Kızılçam Ormanlarında Ağaçların Dikili Olarak Satılması Üzerine Araştırmalar,” 3. baskı, İzmir, Türkiye: Ege Ormancılık Araştırma Enstitüsü Yayınları, 1996, ss. 95.
- [4] S. Ünal, A. Karakaya, “Orman Ürünleri Üretiminde Dikili Ağaç Satışı ve Uygulamada Kooperatiflerin Yeri,” 1. Ulusal Ormancılık Kooperatifleri Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Kastamonu, Türkiye, 2002, ss. 22–23.
- [5] E. Kaplan, “Orman Ürünlerinin Değerlendirilmesinde Dikili Ağaç Satışı,” 1. Çevre ve Ormancılık Şurası, c. 3, Antalya, Türkiye, 2005, ss. 99–103.
- [6] A. Karakaya, “Dikili Ağaç Satış Yönteminin Değerlendirilmesi,” Yüksek Lisans Tezi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Gazi Üniversitesi, Ankara, Türkiye, 2006.
- [7] Y. S. Gültekin, E. Çar, “Ormancılıkta Dikili Ağaç Satışı Yönteminin Uygulanması Üzerine Araştırmalar,” VI. Ulusal Orman Fakülteleri Öğrenci Kongresi Bildiriler Kitabı, Düzce, Türkiye, 2008, ss. 8-9
- [8] A. Ekizoğlu, C. Erdönmez, “Devlet Ormanlarının Mukavele Yoluyla Ve Dikili Satışlarla İşletilmesinin Ormancılık Tarihi Açısından İrdelenmesi,” I. Ulusal Batı Karadeniz Ormancılık Kongresi Bildiriler Kitabı, Bartın, Türkiye, 2009, ss. 1–8.
- [9] S. Kiniş, “Karadeniz Bölgesi’nde Orman Köylüsünün Ormancılık Sorunları ve Çözüm Önerileri,” II. Ormancılıkta Sosyo-Ekonomik Sorunlar Kongresi, Isparta, Türkiye, 2009, ss. 19–21.
- [10] M. F. Tümerdirim, H. Karaduman, “Karadeniz Bölgesi’nde Orman Köylüsünün Ormancılık Sorunları Ve Çözüm Önerileri,” III. Ulusal Karadeniz Ormancılık Kongresi, c. 1, Trabzon, Türkiye, 2010, ss. 67–79.
- [11] İ. Daşdemir, “Dikili Ağaç Satışlarının Uygulanması Üzerine Değerlendirmeler,” Bartın Orman Fakültesi Dergisi, c. 13, s. 20, ss. 71–79, 2011.