Cam Yüzeye Ag ve Ni Nano Parçacıkların Tutunmasına Hazırlama Tekniğinin Etkisi
Abstract
Nano malzeme üretimi günümüz dünyasının gelişen konularından bir tanesidir. Nano malzemeler sayesinde hijyen ürünleri, temizlik ürünleri, inşaat sektörü, kirlilik önlenmesi ve giderimi, askeri amaçlar gibi birçok farklı alanda yeni teknolojiler geliştirilmesi mümkün olabilir. Bu malzemelerin hazırlanması amacıyla kullanılan hidrotermal, ıslak emdirme gibi birçok yöntem bulunmakla birlikte bunlardan en çok tercih edileni sol-jel yöntemidir. Sol-gel yönteminde, bir öncü malzeme uygun bir çözücü içinde çözülür. Belirli bir süre boyunca karıştırma prosedüründen sonra, sol hazırlanır ve pH değerlerine göre sabit kalır veya jel formuna döner. Sol formunda kaplama yapılarak oluşturulan nanomalzemelerin hazırlanmasında kullanılırken, jel formunda toz malzemelerin hazırlanmasında kullanılır. Bu çalışmada kapsamında nanoparçacıklar üretilmiş ve cam yüzeye sol-jel ve daldırma ile kaplama yöntemleri kullanılarak kaplanmıştır. Temel nanomateryal olarak TiO2 içeren sol daha önceden denenmiş bir teknikle hazırlanmıştır. TiO2'yi hazırlamak için kullanılan kimyasallar ve molar oranlar sabit tutulurken, karışım periyodu, pH, ilave sırası, kimyasal çeşidi ve miktarları vb. gibi parametreler değiştirilerek bir katkı maddesi olarak Ag ve Ni nanoparçacıklarının eklenebilmesi için başka bir sol daha hazırlanarak, karışmaları sağlanmıştır. Toplamda 8 adet deneme yapılarak cam yüzeye kaplanmıştır. Nanoparçacıkların hazırlanmasında kullanılan bu denemelerin sonuçları, enerji yayılımlı X-Işını (EDX) analizlerine göre Ag ve Ni' nin cam yüzeyine yapışma yüzdelerine bakılarak karşılaştırılmıştır. Çalışma kapsamında ayrıca ilk 5 deneme için X-ışını kırınım (XRD) analizleri de yaptırılmış ve elde edilen kırınım grafikleri de dikkate alınarak yorumlanmıştır. Çalışma sonucunda denemelerin çoğunluğunda yüksek yüzdelerde tutunma oranları elde edilmiş ve tutunmaya en çok etki eden faktörlerin eklenen malzeme yüzdesi, kimyasal ekleme sırası ve molar oranlar olduğu tespit edilmiştir.
Keywords
References
- [1] E. Özdoğan, A. Demir ve N. Seventekin, “Nanoteknoloji ve Tekstil Uygulamaları,” Tekstil ve Konfeksiyon, c. 3, ss. 159-168, 2006.
- [2] H. Ateş ve E. Bahçeci, “Nano Malzemeler için Üretim Yöntemleri,” Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, c. 3, s. 2, ss. 483-499, 2015.
- [3] H. Ateş, “Nano Parçacıklar ve Nano Teller,” Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, c. 3, s. 1, ss. 437-442, 2015.
- [4] S. Gürmen ve B. Ebin, “Nanopartiküller ve Üretim Yöntemleri – 1,” Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği Metalurji ve Malzeme Mühendisleri Odası Dergisi - Metalurji, s. 150, ss. 31-38, 2008.
- [5] U.G. Akpan and B.H. Hameed, “The advancements in sol–gel method of doped-TiO2 photocatalysts,” Applied Catalysis A: General, no. 375, pp. 1–11, 2010.
- [6] Z. Shayegan, C. Lee and F. Haghighat, “TiO2 Photocatalyst For Removal Of Volatile Organic Compounds in Gas Phase – A review,” Chemical Engineering Journal, no. 334, pp. 2408-2439, 2017.
- [7] H. Persson, “Photocatalytic Oxidation for VOC Abatement,” Master Thesis Project, Department of Chemical Engineering and Technology, School of Chemical Science and Engineering, KTH Royal Institute of Technology, Stockholm , Sweden 2015.
- [8] E.D. Şam, M. Ürgen ve F.Z. Tepehan, “TiO2 fotokatalistleri,” itüdergisi/d mühendislik, c.6, s.5-6, ss. 81-92, 2007.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Engineering
Journal Section
Research Article
Publication Date
January 31, 2020
Submission Date
May 6, 2019
Acceptance Date
September 18, 2019
Published in Issue
Year 2020 Volume: 8 Number: 1