Jet Enjeksiyon Yöntemiyle Temel Zeminlerinde Sıvılaşma Riskinin Azaltılması: Saha ve Sayısal Analizler
Abstract
Bu çalışmada, mevcut bir proje binasının jeoteknik performansı, saha araştırmalarından elde edilen veriler kullanılarak taşıma kapasitesi, oturma ve sıvılaşma potansiyeli açısından değerlendirilmiştir. Tüm analizler, Türk Yapı Deprem Yönetmeliği'ne (TBEC, 2018) uygun olarak yapılmıştır. Temel zemininin hesaplanan nihai taşıma kapasitesi 337 kPa olarak belirlenmiş olup, zeminin yapısal yükleri güvenli bir şekilde taşıdığını göstermektedir. Oturma analizleri, kil tabakaları için 4,21 cm ve kum tabakaları için 3,66 mm değerlerini verirken, toplam oturma 4,576 cm olarak hesaplanmıştır. Tüm oturma değerlerinin izin verilen sınırlar içinde olduğu bulunmuştur. Sondaj verilerine dayalı sıvılaşma analizleri, temel zemininin sismik yükleme altında sıvılaşmaya karşı hassas olduğunu göstermiştir. Bu riski azaltmak için, zemin iyileştirme yöntemi olarak jet enjeksiyonu seçilmiştir. Buna göre, temel zemini çevresinde 13 m ve bina çevresinde 18 m uzunluğunda eğimli ve dikey jet enjeksiyon kolonları tasarlanmıştır. 13 m ve 18 m uzunluğundaki jet grout kolonlarının taşıma kapasiteleri sırasıyla 61,3 ton ve 88,9 ton olarak hesaplanmıştır. Zemin iyileştirmesinden sonra, temel zemininin izin verilen taşıma kapasitesi 448 kPa ve 517 kPa'ya yükselmiştir. İyileştirme sonrası sayısal sıvılaşma analizleri, kritik derinliklerdeki sıvılaşma riskinin etkili bir şekilde ortadan kaldırıldığını göstermiştir. İdealize edilmiş zemin profili, iki boyutlu sonlu eleman yazılımı kullanılarak modellenmiştir. Sonuçlar, oluşan yer değiştirmelerin kabul edilebilir sınırlar içinde kaldığını ve eğimli jet grout kolonlarının dikey kolonlara benzer bir performans sergilediğini göstermiştir. Dinamik analizler ayrıca, iyileştirmeden sonra aşırı gözenek suyu basıncında önemli bir azalma olduğunu ve jet grout uygulamasının sismik performansı artırmada ve sıvılaşma riskini azaltmada etkili olduğunu doğrulamıştır.
References
- [1]Seed, H.B., & Idriss, I.M. (1971).Simplified procedure for evaluating soil liquefaction potential.Journal of the Soil Mechanics and Foundations Division, ASCE, 97(9), 1249–1273.
- [2]Youd, T.L., Idriss, I.M., et al. (2001).Liquefaction resistance of soils: Summary report from the 1996 NCEER and 1998 NCEER/NSF workshops. Journal of Geotechnical and Geoenvironmental Engineering, 127(10), 817–833.
- [3]Kramer, S.L. (1996).Geotechnical Earthquake Engineering.Prentice Hall, New Jersey.
- [4]Sünbül, A. B., & Mungan, H. (2018). Sonlu Elemanlara Dayalı Dinamik Analiz; Zemin İyileştirme- Derin Temel Örneği. 6th International Symposium on Innovative Technologies in Engineerind and Science, 206–215.
- [5]TBDY-2018; Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği. 30364 Sayılı Resmî Gazete. Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğü.
- [6]Hausmann, M.R. (1990).Engineering Principles of Ground Modification.McGraw-Hill, New York.
- [7]Aksangür, Z. (2017). ‘Yüksek Modüllü Kolonların Zemin İyileştirmesinde Kullanılması ve Hesap Yöntemleri’, Y. L. Tezi, Sakarya Üni.Fen Bil. Ens. Sakarya, Türkiye.
- [8]Al,N.(2018). ‘Zemin İyileştirme Teknikleri: Bir Uygulama Örneği’, Yüksek Lisans Tezi, Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir, Türkiye.
- [9]Mitchel, J. K., & Katti, R. K. (1981). Soil Improvement-State-of-the-Art Report. 10th International Conference on Soil Mechanics and Foundation Engineering, Stocholm, 509–565.
- [10]Nicholson, P. G. (2014). Soil Improvement and Ground Modification Methods. Elsiever Inc.
- [11]Kayakeser U., (2022). Mevcut yapı zemininde sıvılaşma analizi ve sonlu elemanlar yöntemiyle modelleme, Y. L.T.i, Düzce Üni. Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Düzce,Türkiye.
- [12]Google Earth, 2025 Map data: Google, Maxar Technologies.
- [13]Akbulak, C. (2006). ‘İznik Gölü Depresyonunun Beşerî ve İktisadi Coğrafya Açısından İncelenmesi’, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, Türkiye.
- [14]Ardel, A. (1954). İznik Depresyonu ve Gölü. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi, 5–6, 225–230.
- [15]Garipağaoğlu, N., & Uzun, M. (2019). İznik Gölü Havzası’nda Doğal Ortam Koşullarının Havza Yönetimi ve Planlamasına Etkisi. Doğu Coğrafya Dergisi, 24(42), 1–15.
- [16]Bargu, S. (1982). The Geology of İznik- Yenişehir (Bursa) Osmaneli (Bilecik) Area. İstanbul Earth Sciences Rewiew, 3(1–2), 191–234.
- [17]Bargu, S., & Sakınç, M. (1989). İzmit Körfezi ile İznik Gölü Arasında Kalan Bölgenin Jeolojisi ve Yapısal Özellikleri. İstanbul Üniv. Müh. Fak. Yerbilimleri Dergisi, 6(1–2), 45–76.
- [18]Burmeister, R. A. (1950, September). Tests of paper molds for concrete cylinders. In Journal Proceedings (Vol. 47, No. 9, pp. 17-24).
- [19]Türk. Standartları Enstitüsü (2006). TS 1900-2 İnşaat Mühendisliğinde Zemin Laboratuvar Deneyleri-Bölüm 2: Mekanik Özel. Tayini. Ankara, Türkiye.
- [20]Küsin, C. C. (2009). ‘Jet Grout Yöntemi ile İyileştirilen Zeminlerin Sonlu Elemanlar Yöntemiyle Sayısal Analizi’, Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana, Türkiye.
- [21]Parlak, S. (2017). Temel altı zemin iyileştirme yöntemi olan jetgrout yöntemi ile iyileştirilen zeminlerin sonlu elemanlar yöntemiyle sayısal analizi, Yüksek Lisans Tezi, BEUN, Fen Bilimleri Enstitüsü,Zonguldak ,Türkiye.
- [22]Özdemir, H. B. (2024). İksa sistemlerinin iki boyutlu sonlu elemanlar yöntemiyle modellenmesi: Bir vaka analizi, Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Universitesi ,Fen Bilimleri Enstitüsü ,Bursa,Türkiye.
- [23]Bentley Advancing Infrastructure, PLAXIS 3D 2024.1 3D 2 Reference Manual, Dec. 2023. [Online]. https://www.scribd.com/document/721587598/ PLAXIS-3D-2024-1-3D-2-Reference-Manual
- [24]Vilhar, G., Laera, A., Foria, F., Gupta, A., & Brinkgreve, R. B. (2018). Implementation, validation, and application of PM4Sand model in PLAXIS. In Geotechnical Earthquake Engineering and Soil Dynamics V (pp. 200-211). Reston, VA: American Society of Civil Engineers.
- [25]Utkucu, M., Uzunca, F., Durmuş, H., Kızılbuğa, S. and Nalbant, S. (2022). Seismicity of the Southern Marmara Region (Türkiye) before and after the August 17, 1999 İzmit earthquake Academic Platform Journal of Natural Hazards and Disaster Management 4(1), 22-33, 2023 DOI: 10.52114/apjh ad.1218427.
- [26]Utkucu, Y. (2025). Bursa Bölgesi Depremleri ve Yerleşimler Üzerindeki Etkileri= Bursa Regıon Earthquakes and Theır Impacts On The Settlements (Master's thesis, Sakarya Üniversitesi).
- [27]Öztürk, K., Yaltirak, C., & Alpar, B. (2009). The Relationship Between the Tectonic Setting of the Lake Iznik Basin and the Middle Stand of the North Anatolian Fault. Turkish Journal of Earth Sciences, 18(2), 209–224.
- [28] Akkaş, Ü. (2006). Sıvılaşma Potansiyeli ve Etkilerinin Azaltılması (Master's thesis, Sakarya Universitesi (Turkey)).
- [29]Tsegaye, A. B. (2010). Plaxis Liquefaction Model (UBC3D).
- [30]Laera, A., & Brinkgreve, R. B. J. (2015). Plaxis Site Response Analysis Liquefaction Evaluation.
- [31]Petalas, A., & Galavi, V. (2012). Plaxis Liquefaction Model UBC3D-PLM.
Mitigation of Liquefaction Risk in Foundation Soils Using Jet Grouting: Field and Numerical Analyses
Abstract
In this study, the geotechnical performance of an existing project building was evaluated in terms of bearing capacity, settlement, and liquefaction potential using data obtained from field investigations. All analyses were conducted in accordance with the Turkish Building Earthquake Code (TBEC, 2018). The calculated ultimate bearing capacity of the foundation soil was determined as 337 kPa, indicating that the soil safely supports the structural loads. Settlement analyses yielded values of 4.21 cm for clay layers and 3.66 mm for sand layers, while the total settlement was calculated as 4.576 cm. All settlement values were found to be within the allowable limits.Liquefaction analyses based on borehole data indicated that the foundation soil was vulnerable to liquefaction under seismic loading. To mitigate this risk, jet grouting was selected as the ground improvement method. Accordingly, inclined and vertical jet grout columns with lengths of 13 m around the foundation soil and 18 m around the building perimeter were designed. The bearing capacities of the 13 m and 18 m long jet grout columns were calculated as 61.3 tons and 88.9 tons, respectively. After ground improvement, the allowable bearing capacity of the foundation soil increased to 448 kPa and 517 kPa.Post-improvement numerical liquefaction analyses demonstrated that liquefaction risk at critical depths was effectively eliminated. The idealized soil profile was modeled using the two-dimensional finite element software. The results showed that the induced displacements remained within acceptable limits, and inclined jet grout columns exhibited performance comparable to that of vertical columns. Dynamic analyses further indicated a significant reduction in excess pore water pressure after improvement, confirming the effectiveness of jet grouting in enhancing seismic performance and mitigating liquefaction risk.
References
- [1]Seed, H.B., & Idriss, I.M. (1971).Simplified procedure for evaluating soil liquefaction potential.Journal of the Soil Mechanics and Foundations Division, ASCE, 97(9), 1249–1273.
- [2]Youd, T.L., Idriss, I.M., et al. (2001).Liquefaction resistance of soils: Summary report from the 1996 NCEER and 1998 NCEER/NSF workshops. Journal of Geotechnical and Geoenvironmental Engineering, 127(10), 817–833.
- [3]Kramer, S.L. (1996).Geotechnical Earthquake Engineering.Prentice Hall, New Jersey.
- [4]Sünbül, A. B., & Mungan, H. (2018). Sonlu Elemanlara Dayalı Dinamik Analiz; Zemin İyileştirme- Derin Temel Örneği. 6th International Symposium on Innovative Technologies in Engineerind and Science, 206–215.
- [5]TBDY-2018; Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği. 30364 Sayılı Resmî Gazete. Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı Meteoroloji Genel Müdürlüğü.
- [6]Hausmann, M.R. (1990).Engineering Principles of Ground Modification.McGraw-Hill, New York.
- [7]Aksangür, Z. (2017). ‘Yüksek Modüllü Kolonların Zemin İyileştirmesinde Kullanılması ve Hesap Yöntemleri’, Y. L. Tezi, Sakarya Üni.Fen Bil. Ens. Sakarya, Türkiye.
- [8]Al,N.(2018). ‘Zemin İyileştirme Teknikleri: Bir Uygulama Örneği’, Yüksek Lisans Tezi, Osmangazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir, Türkiye.
- [9]Mitchel, J. K., & Katti, R. K. (1981). Soil Improvement-State-of-the-Art Report. 10th International Conference on Soil Mechanics and Foundation Engineering, Stocholm, 509–565.
- [10]Nicholson, P. G. (2014). Soil Improvement and Ground Modification Methods. Elsiever Inc.
- [11]Kayakeser U., (2022). Mevcut yapı zemininde sıvılaşma analizi ve sonlu elemanlar yöntemiyle modelleme, Y. L.T.i, Düzce Üni. Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, Düzce,Türkiye.
- [12]Google Earth, 2025 Map data: Google, Maxar Technologies.
- [13]Akbulak, C. (2006). ‘İznik Gölü Depresyonunun Beşerî ve İktisadi Coğrafya Açısından İncelenmesi’, Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, Türkiye.
- [14]Ardel, A. (1954). İznik Depresyonu ve Gölü. İstanbul Üniversitesi Coğrafya Enstitüsü Dergisi, 5–6, 225–230.
- [15]Garipağaoğlu, N., & Uzun, M. (2019). İznik Gölü Havzası’nda Doğal Ortam Koşullarının Havza Yönetimi ve Planlamasına Etkisi. Doğu Coğrafya Dergisi, 24(42), 1–15.
- [16]Bargu, S. (1982). The Geology of İznik- Yenişehir (Bursa) Osmaneli (Bilecik) Area. İstanbul Earth Sciences Rewiew, 3(1–2), 191–234.
- [17]Bargu, S., & Sakınç, M. (1989). İzmit Körfezi ile İznik Gölü Arasında Kalan Bölgenin Jeolojisi ve Yapısal Özellikleri. İstanbul Üniv. Müh. Fak. Yerbilimleri Dergisi, 6(1–2), 45–76.
- [18]Burmeister, R. A. (1950, September). Tests of paper molds for concrete cylinders. In Journal Proceedings (Vol. 47, No. 9, pp. 17-24).
- [19]Türk. Standartları Enstitüsü (2006). TS 1900-2 İnşaat Mühendisliğinde Zemin Laboratuvar Deneyleri-Bölüm 2: Mekanik Özel. Tayini. Ankara, Türkiye.
- [20]Küsin, C. C. (2009). ‘Jet Grout Yöntemi ile İyileştirilen Zeminlerin Sonlu Elemanlar Yöntemiyle Sayısal Analizi’, Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Adana, Türkiye.
- [21]Parlak, S. (2017). Temel altı zemin iyileştirme yöntemi olan jetgrout yöntemi ile iyileştirilen zeminlerin sonlu elemanlar yöntemiyle sayısal analizi, Yüksek Lisans Tezi, BEUN, Fen Bilimleri Enstitüsü,Zonguldak ,Türkiye.
- [22]Özdemir, H. B. (2024). İksa sistemlerinin iki boyutlu sonlu elemanlar yöntemiyle modellenmesi: Bir vaka analizi, Yüksek Lisans Tezi, Uludağ Universitesi ,Fen Bilimleri Enstitüsü ,Bursa,Türkiye.
- [23]Bentley Advancing Infrastructure, PLAXIS 3D 2024.1 3D 2 Reference Manual, Dec. 2023. [Online]. https://www.scribd.com/document/721587598/ PLAXIS-3D-2024-1-3D-2-Reference-Manual
- [24]Vilhar, G., Laera, A., Foria, F., Gupta, A., & Brinkgreve, R. B. (2018). Implementation, validation, and application of PM4Sand model in PLAXIS. In Geotechnical Earthquake Engineering and Soil Dynamics V (pp. 200-211). Reston, VA: American Society of Civil Engineers.
- [25]Utkucu, M., Uzunca, F., Durmuş, H., Kızılbuğa, S. and Nalbant, S. (2022). Seismicity of the Southern Marmara Region (Türkiye) before and after the August 17, 1999 İzmit earthquake Academic Platform Journal of Natural Hazards and Disaster Management 4(1), 22-33, 2023 DOI: 10.52114/apjh ad.1218427.
- [26]Utkucu, Y. (2025). Bursa Bölgesi Depremleri ve Yerleşimler Üzerindeki Etkileri= Bursa Regıon Earthquakes and Theır Impacts On The Settlements (Master's thesis, Sakarya Üniversitesi).
- [27]Öztürk, K., Yaltirak, C., & Alpar, B. (2009). The Relationship Between the Tectonic Setting of the Lake Iznik Basin and the Middle Stand of the North Anatolian Fault. Turkish Journal of Earth Sciences, 18(2), 209–224.
- [28] Akkaş, Ü. (2006). Sıvılaşma Potansiyeli ve Etkilerinin Azaltılması (Master's thesis, Sakarya Universitesi (Turkey)).
- [29]Tsegaye, A. B. (2010). Plaxis Liquefaction Model (UBC3D).
- [30]Laera, A., & Brinkgreve, R. B. J. (2015). Plaxis Site Response Analysis Liquefaction Evaluation.
- [31]Petalas, A., & Galavi, V. (2012). Plaxis Liquefaction Model UBC3D-PLM.
Details
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Civil Geotechnical Engineering |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | January 25, 2026 |
| Acceptance Date | February 24, 2026 |
| Publication Date | March 27, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.24012/dumf.1871392 |
| IZ | https://izlik.org/JA67BM76BZ |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 17 Issue: 1 |
Aim & Scope
Temel mühendislik alanında deneysel ve teorik çalışmalara yer veren Dicle Üniversitesi Mühendislik Dergisi, mühendisliğin popüler konuları ile ilgili makalelerin yayınlanmasına öncelik vermekte ve multidisipliner yöntem ve teknolojilere odaklanmayı hedeflemektedir.
Dicle Üniversitesi Mühendislik Dergisi, çok disiplinli bir dergidir ve temel mühendislik konularını içerir. Derginin amacı, bilim ve teknolojideki en popüler gelişmeleri araştırmacılara, mühendislere ve diğer ilgili kitlelere ulaştırmaktır.
Dicle Üniversitesi Mühendislik Fakültesi Dergisi (DUMF), mühendisliğin çeşitli alanlarında özgün araştırma makalelerinin yanı sıra derleme makalelerini de yayınlayan, hakemli, açık erişimli bir dergidir. Derginin kapsadığı konu alanları şunlardır:
-Elektrik ve Elektronik Mühendisliği
-Bilgisayar ve Yazılım Mühendisliği
-Biyomedikal Mühendisliği
-Makine Mühendisliği
-Cevher Hazırlama ve Maden Mühendisliği
-İnşaat Mühendisliği
Author Guidelines
DUMF Dergisi makale yükleme aşamasında gerekli olan genel yazım formatına sahiptir. Makalenizi yazarken yükleme öncesi bu formatı kullanma ihtiyacı duyabilirsiniz. Süreci kolaylaştırmak açısından indirmeye hazır word formatları sizler için sunulmuştur.
Türkçe Makale Şablonu (*.docx)
İngilizce Makale Şablonu (*.docx) (tavsiye edilen)
Makaleniz revizyon aşamasında iken makalenizin kabulü için gereklilikleri yerine getirip çalışmanızı doğru bir formatta sisteme yüklemelisiniz.
Kör Hakemlik:
Gönderdiğiniz makale hakemlere gönderileceğinden, metin içerisinde yazarlar hakkında tanımlayıcı herhangi bir bilgiye yer vermemeniz son derece önemlidir.
Lütfen potansiyel tanımlayıcı bilgiler için metnin gövdesini gözden geçirin ve tüm öz atıfların hem metin içi atıflar hem de referanslar için Yazar (Yıl) olarak belirtildiğinden emin olun.
Makale Yapısı
Giriş
Çalışmanın amaçlarını belirtin ve ayrıntılı bir literatür taramasından veya sonuçların bir özetinden kaçınarak çalışma ile ilgili yeterli bir literatür zemini sağlayınız.
Materyal ve Metod
Çalışmanın diğer bir araştırmacı tarafından izlenilmesine imkan vermek için yeterli ayrıntı sağlayınız. Çalışmada kullanılan yöntemler özetlenmeli ve bir referans ile belirtilmelidir. Doğrudan daha önce yayınlanmış bir yöntemden alıntı yapıyorsanız, tırnak işaretleri kullanınız ve ayrıca kaynak belirtiniz. Mevcut yöntemlerde yapılacak herhangi bir değişiklik de açıklanmalıdır.
Sonuçlar
Sonuçlar açık ve net olmalıdır.
Tartışma
Bu kısım çalışmanın önemini vurgulamalı, sonuçların tekrarını içermemelidir. Sonuçlar ve tartışma kısmı birlikte de verilebilir. Literatürdeki çalışmalara büyük oranda atıfta bulunup tartışmaktan kaçınılmalıdır.
Sonuç
Çalışmanın ana sonuçları, tek başına veya bir Tartışma veya Sonuçlar ve Tartışma bölümünün bir alt bölümünü oluşturabilecek kısa bir Sonuçlar bölümü olarak da sunulabilir.
Teşekkür
Bu bölümde, yazarın katkısı veya finansman bölümlerinin dışında herhangi bir desteğe yer verebilirsiniz. Bu kısım, idari ve teknik desteği veya ayni bağışları (örneğin deneyler için kullanılan malzemeler) içerebilir.
Referanslar
Kaynakların IEEE atıf stili ile hazırlanması tavsiye edilir. Formatın detayları şablon dosyasında verilmiştir.
ORCID zorunluluğu
Dergimize makale gönderen yazarların ORCID numaralarını eklemeleri gerekmektedir. ORCID, Open Researcher ve Contributor ID'nin kısaltmasıdır. ORCID, Uluslararası Standart Ad Tanımlayıcı (ISNI) olarak da bilinen ISO Standardı (ISO 27729) ile uyumlu 16 haneli numaralı bir URL'dir. Bireysel ORCID için http://orcid.org adresinden ücretsiz kayıt oluşturabilirsiniz.
Telif Hakkı
Kabul edilen makalelerin yazarları, makalenin telif hakkını DUMF'ye devretmeyi ve DUMF'nin stiline bağlı kalarak nihai hallerini elektronik ortamda göndermeyi kabul etmelidir.
Dergi İntihal Politikası
Dicle Üniversitesi Mühendislik Dergisi, makaleleri/derlemeleri intihal açısından değerlendirme politikasına sahiptir. Dergimize makale göndermeden önce uygun intihal yazılım programları (iThenticate, Turnitin vb.) ile makalenizdeki benzerlik durumu/oranını kontrol etmeniz önerilir. Bu doğrultuda dergimize gönderilen makaleler/derlemeler ön değerlendirmeye tabi tutulur; Turnitin yazılımı ile belirlenen benzerlik oranı %30'un altında olan yazılar Yayın Kurulumuz tarafından kabul edilecektir. Belirtilen oranın (%30) üzerinde olan makaleler/incelemeler yazar(lar)a iade edilir.
Gönderim Sırasında Gerekli Dosyalar:
1) İntihal Formu (Makaleler IThenticate, Turnitin vb. raporlarla birlikte değerlendirilecektir)
2) Hakem Öneri Formu
3) Telif Hakları Devri Formu
4) Ön Yazı
Revizyon Sırasında Yazar tarafından yüklenmesi gerekli dosyalar:
1) Hakemlere Cevap Formu
2) Yapılan Değişiklikleri Gösteren Makale Dosyası
3) Makalenin Son Hali
Kabul sonrası yüklenmesi gereken dosyalar
1) Makalenin basıma hazır hali (yazar bilgileri eklenmiş versiyon)
Ethical Principles and Publication Policy
İlgili makale çalışmanın yapıldığı kurum(lar)la ilgili uygun etik kurullar tarafından onaylandığına ve deneklerin çalışmayla ilgili bilgilendirilip onay verdiğine dair bir ifade içermelidir.
Etik Kurul izni gerektiren araştırmalar aşağıdaki gibidir:
-Katılımcılardan anket, görüşme, odak grup çalışması, gözlem, deney, görüşme teknikleri kullanılarak veri toplanmasını gerektiren nitel veya nicel yaklaşımlarla yürütülen her türlü araştırma.
-İnsan ve hayvanların (materyal/veri dahil) deneysel veya diğer bilimsel amaçlarla kullanılması
-İnsanlar üzerinde klinik araştırma
-Hayvanlar üzerinde araştırma
-Kişisel verilerin korunması kanununa uygun olarak geriye dönük çalışmalar
-Başkalarına ait ölçek, anket ve fotoğrafların kullanımı için izin alınması ve sahiplerinin belirtilmesi
-Kullanılan fikir ve eserlerde telif haklarına uyulduğunun belirtilmesi
Price Policy
Yayın Kurulunun 5 Ekim 2022 tarihli kararına göre talep edilen ücret miktarı revize edilmiştir.
Her makale gönderimi için "500TL" makale işletim ücreti talep edilmektedir. Bu ücret, Derginin profesyonel dizgisi için kullanılır. İlgili makale işletim ücreti kabul/red şartına bakılmaksızın makale gönderim sırasında talep edilmektedir.
Ücret Ödenecek Hesap Bilgileri:
Türk Lirası Hesabı (Banka/Şube): VakıfBank, Dicle Üniversitesi Bağlı Şubesi
Hesap Adı: Dicle Universitesi Muhendislik Fakultesi Dekanlığı
Hesap No: 00158007306834414
IBAN: TR300001500158007306834414
NOT: İlgili APC ödemesi makaleniz ön değerlendirmeden geçtikten sonra Dergi sekreteryasından alacağınız ön onay mesajı sonrası yapılmaktadır.
Lütfen Editör Kurulunun yapacağı ön değerlendirme sonrası Dergipark sistemi üzerinden alacağınız mesajı bekleyiniz.
Tel: +90-412 241 10 00 (3637)
E-posta: muhendislikdergisi@dicle.edu.tr
Indexes
Citation Indexes
Other Indexes
Journal Boards
Baş Editör
Editör Kurulu
Visiting Professor at Oxford University, Dr. Idris Bedirhanoglu, who holds Bachelor and MSc degrees in Civil Engineering, got his Ph.D. from Istanbul Technical University with a co-advisor from Purdue University where he did a part of his PhD. He has been a Professor of Structural Engineering at Dicle University since March 2023. He worked as a Research Scientist at the Engineering Faculty of New York University Abu Dhabi in 2018-2019. He is the author/co-author of more than 40 journals (SCI or SCIE) or international conference papers and a co-author of four book chapters. He is on the Editorial Board of M. of J. of World Architecture and Engineering News (2014-2016), and a reviewer of more than 20 journals (SCI or SCIE). He is skilled in structural analysis, particularly in evaluating existing structures and retrofitting. As well, he has provided consultancy to more than 100 industrial projects. He has served as a member of the Technical Delegation to Evaluate Objections to Risky Building Detections (Ministry of Environment and Urbanization, General Directorates for Environment and Urbanization), vice chair of the Civil Engineering Department at Dicle University (2018-2019) and chair of the structural engineering laboratory (2010-2018). His main research interests include seismic design and evaluation of RC and historical structures, retrofitting buildings with FRP composites or textile fibers, recycling concrete, nondestructive testing, fuzzy logic, and finite element analysis.
Teknik Editör
Dicle Üniversitesi'nden Elektrik-Elektronik Mühendisliği alanında 2017 yılında yüksek lisans derecesini, 2023 yılında doktora derecesini aldı. 2025 yılında Wake Forest University School of Medicine Center for Artificial Intelligence Research'de PostDoc derecesi aldı. Şuan Dicle Üniversitesi'nden Elektrik-Elektronik Mühendisliği bölümünde Dr. Öğr. Üyesi olarak görev yapmaktadır. Araştırma ilgi alanları arasında Medikal Görüntü İşleme, Derin Öğrenme, Makine Öğrenmesi, Tıbbi Bilişim, Dijital Patoloji yer almaktadır.