Farklı Ortam Koşullarının Hibrit Kompozitlerin Mekanik Özelliklerine Etkisi

Öz

Bu çalışmada, soğuk ortam ve deniz suyu gibi farklı çevre koşullarının hibrit kompozit malzemelerin mekanik davranışları üzerine etkileri deneysel olarak araştırılmıştır. Karbon, E-cam ve aramid fiberlerin farklı kombinasyonları ve matris olarak da Araldite LY1564/Aradur 3486 epoksi reçine sistemi kullanılarak tabakalı hibrit kompozit plakalar üretilmiştir. Hibrit kompozit numuneler 90 ve 150 gün olmak kaydıyla oda koşulları, soğutucu ve Akdeniz suyunda bekletildikten sonra elastisite modülleri ve kopma mukavemetleri belirlenmiştir. Deneyler sonucunda elde edilen veriler doğrultusunda farklı ortamların tabakalı hibrit kompozit plakaların mekanik davranışlarını nasıl etkilediği araştırılmıştır. En yüksek E₁ elastisite modülüne sahip numune ve en düşük E₁ elastisite modülü sahip numuneler belirlenmiştir. Çalışma sonucunda, soğuk ortamda bekletilen numunelerin mekanik özelliklerinin oda koşullarında bekletilen numunelerin mekanik özelliklerine göre arttığı, deniz suyu ortamında bekletilen numunelerin mekanik özelliklerinin ise oda koşullarında bekletilen numunelerin mekanik özelliklerine göre azaldığı belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Hibrit kompozit,Elastisite modülü,Soğuk ortam etkisi,Deniz suyu etkisi

Kaynakça

1. Aktaş, M., Karakuzu R. (2009). Determination of mechanical properties of glass-epoxy composites in high temperatures, Polymer Composites, 30(10), 1437-1441.
2. Altan, M.F., Kartal M.E. (2009). Investigation of buckling behavior of laminated reinforced concrete plates with central rectangular hole using finite element method. Material Design, 30, 2243–2249.
3. Demirel, A. (2007). Karbon elyaf takviyeli epoksi kompozit malzemelerin karektarizasyonu. Gazi Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Kimya Mühendisliği Bölümü, Yüksek Lisans Tezi, 135, Ankara.
4. Fibermak Composites, (2018). Erişim tarihi: 15.9.2018. Erişim adresi: http://www.fibermakcomposites.com
5. Gu, H. (2009). Behaviours of glass fiber-unsaturated polyester composites under seawater environment. Materials and Design 30, 1337-1340.
6. Mourad, A. H. I., Magid, B. M. A., Maaddawy, T. E. Grami, M. E. (2010). Effect of seawater and warm environmenton glass/epoxy and glass/polyurethane composites. Applied Composite Materials, 17, 557-573.
7. Okutan, B. Karakuzu, R. (2003). The strength of pinned joints in laminated composites. Composites Science and Technology, 63, 893–905.
8. Öndürücü, A. (2012). The effects of seawater immersion on the bearing strength of woven glass-epoxy prepreg pin-loaded joints. International Journal of Damage Mechanics, 21, 153-170.

9. Örçen, G., Gür, M. (2011). Cam fiber takviyeli dokuma epoksi kompozit prepreglerin mekanik özellikleri üzerinde çevre şartlarının etkisi. 18. Ulusal Mekanik Kongresi, Fırat Üniversitesi, 1-10, Elazığ.
10. Kayıran, H.F. (2018). Farklı ortam koşullarına maruz hibrit kompozit plakalarda burkulma davranışının incelenmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, 139, Isparta.
11. Sanjay, K. M. (2001). Composites manufacturing. materials, product and process engineering, CRC Press, Boca Raton 416, Washington.
12. Sayman, O., Benli, S., Arman, Y., Doğan, T., (2009). Karbon cam lifi hibrit kompozit malzemelerin farklı ortam koşulları altında düşük hızlardaki darbe dirençlerinin geliştirilmesi. Tübitak Projesi, Proje No: 107M332, 81, İzmir.
13. Torabizadeh, M. A. (2013). Tensile, compressive and shear properties of undirectional glass-epoxy composites subjected to mechanical loading and low temperature services. Indian Journal of Engineering and Materials Sciences, 20, 299-309.
14. Türkmen, İ., Köksal, N. S., (2013). Cam elyaf takviyeli polyester matrisli kompozit malzemelerde (CTP) elyaf tabaka sayısına bağlı mekanik özelliklerin ve darbe dayanımının incelenmesi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Fen Bilimleri Dergisi, 8-2, 17-30.
15. Ünal, H. Y., Öner, G., Pekbey, Y. (2018). Comparison of the experimental mechanical properties and DMA Measurement of Nanoclay. Hybrid Composites. European Mechanical Science, 2-1, 31-36