Deneysel Diyabet Oluşturulan Sıçanlarda Böbreklerin Histolojik Olarak Değerlendirilmesi

Öz

Diyabetes Mellitus (şeker hastalığı) karbonhidrat, yağ ve protein metabolizmalarında bozuklukla karakterize, yüksek kan glukoz seviyeleriyle seyreden ve vücutta pek çok sistemi etkileyerek yaşam boyu devam eden bir hastalıktır. Diyabetin komplikasyonlarına bağlı dokularda değişiklikler meydana gelmektedir. Histopatolojik düzeyde araştırma yapmak amacıyla sıçanlarda deneysel diyabet oluşturuldu. Denekler kontrol ve diyabet grubu olarak ikiye ayrıldı. Deneysel diyabet oluşturulurken sitrat tamponunda çözülmüş streptozotosin 50 mg/kg intraperitonal olarak tek dozda enjekte edildi. Sıçanların kan şekerleri 48 saat sonra ölçüldü. Glukoz değeri 300 mg/dl üzerinde olanlar diyabetik olarak kabul edildi. Her gruptan yedi denek 7. 14. ve 21. günlerde böbrekleri çıkarıldıktan sonra sakrifiye edildi. Alınan örnekler mikroskopta incelenmek üzere tespit aşamalarından geçirilerek parafine gömüldü. Mikroskop altında kontrol grubu böbrek dokusu normal bulundu. Diyabet grubunda ise kapiller bazal membranda kalınlaşma, Bowman kapsülünde daralma görüldü. Tübüllerde ise epitel dökülmesi, vakuolizasyon ve atrofi tespit edildi.

Anahtar Kelimeler

• Streptozotosin, Diyabetes Mellitus, Sıçan, Böbrek

Histologicaly Examination of Kidney in Experimental Diabetic Rats

Abstract

Diabetes mellitus (diabetes) is a disorder of carbohydrate, fat and protein metabolism which is characterized by high blood glucose levels and can affect many systems in the body. It is a disease that continues throughout life. Some changes can occur in the tissues due to diabetic complications. Experimental diabetes was constituted to research the histopathological changes in rats. The subjects were divided into two groups as control and diabetes. A single dose of 50 mg/kg streptozotocin dissolved in citrate buffer was injected intraperitoneally to the rats to induce diabetes. Plasma glucose levels were measured after 48 hours. Rats with plasma glucose levels>300 mg/dl were accepted as diabetic. Seven rats were sacrificed in each group at days 7, 14, and 21. after the kidneys removed. The samples were fixed and were embedded in paraffin blocks for examinating by microscope. The control group had a normal kidney tissue in the examination by microscope. Thickening in the capillary basement membrane, narrowing in Bowman's capsule and rubbing of the epithelial tübüles, vacuolization and atrophy was determined in diabetic groups.

Keywords

• Streptozotocin, Diabetes Mellitus, Rat, Kidney