YAPISAL AHŞAP ÜRÜNLERİNİN ISI YALITIM ÖZELLİKLERİ

Öz

Ahşap, yapılarda masif olarak kullanıldığı gibi yapıştırılmış büyük boyutlu mühendislik malzemesi olarak da kullanılmaktadır. Türkiye’de de son yıllarda ahşabın yapısal mühendislik malzemesi olarak kullanımı artmaktadır. Ahşap malzemelerin porözlü yapıları sebebiyle ısıl iletkenlikleri, diğer yapı malzemelerine göre daha iyidir. Isıl İletkenlik, ısı transfer oranının belirlenmesinde önemli bir parametredir ve tutkal sertleşme oranı gibi endüstriyel işlemlerde kurutma modellerinin geliştirilmesi için gereklidir. Isıl iletkenlik, malzemelerin yalıtım kabiliyetini belirlemede kullanılmaktadır. Ahşabın ısıl iletkenliği, ağaç türüne, lif yönüne, özgül ağırlığına, rutubet miktarına, tutkal türüne ve ahşap kompozit malzemelerin üretiminde kullanılan katkı maddelerine göre değişmektedir. Bu çalışmada, yapıda kullanılan ahşap mühendislik ürünlerinden çapraz lamine kereste (CLT), kontrplak, parallam (PSL), micro-lam (LVL) ve Kerto-Q-LVL levhalarının ısıl iletkenlik katsayı değerlerinin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Çalışmadaki levhaların üretiminde, ağaç türü olarak ladin(Picea orientalis L.), tutkal türü olarak CLT için poliüretan diğer levhalar için ise fenol formaldehit kullanılmıştır. Levhaların ısıl iletkenlikleri ASTM C 518 ve ISO 8301 standardına göre belirlenmiştir. Bu çalışmanın sonucunda, en düşük ısıl iletkenlik katsayı değerleri Kerto-Q-LVL de bulunurken, en yüksek değerler ise CLT levhalarda bulunmuştur.

 

Anahtar Kelimeler

• Isıl İletkenlik,Yapısal Ahşap,CLT,Kontrplak,LVL

References

1. [1]. Öztürk, R.B., ve Arıoğlu, N., (2006). Türk Sarıçamından Lamine Ahşap Kirişlerin Mekanik Özellikleri, İTÜ dergisi, mimarlık, planlama, tasarım, 5(2), 25-36. [2]. Örs, Y., ve Keskin, H., (2002). Lamine Masif Karaçam (Pinus nigra var. Pallasiana) Odununun Bazı Teknolojik Özellikleri ve Kullanım İmkanları. Gazi Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 15(3), 699-707. [3]. Çolakoğlu, G., Aydın, İ., Nemli, G. ve Çolak, S., (2002). Ahşap Sanayinde Melamin Formaldehit (MF) ve Melamin/Üre Formaldehit (MÜF) yapıştırıcılarının Kullanımı, Mobilya Dekorasyon, 47,130-138. [4]. Altunkaya, P., (2007). Tutkallı Tabakalanmış Ahşap Strüktür Sistemlerinin Mimaride Kullanım Olanakları, Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Mimarlık Anabilim Dalı, Trabzon. [5]. Hekimoğlu, V., (2014). Göknar ve Sarıçam Odunlarından Nanokil İlaveli Çapraz Lamine Kereste Üretim Olanaklarının İncelenmesi, Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon. [6]. Uysal, B., Yapıcı, F., Kol H., Ş., Özcan, C., Esen, R. ve Korkmaz, M., (2011). Emprenye Yapılmış Ağaç Malzeme Üzerine Uygulanan Üstyüzey İşlemlerinin Isı İletkenliklerinin Belirlenmesi, 6th International Advanced Technologies Symposium (IATS’11), Mayıs Bildiriler Kitabı, Elazığ. [7]. Gu, H. M., ve Zink-Sharp, A., (2005). Geometric model for softwood transverse thermal conductivity. Part I. Wood and Fiber Science, 37(4), 699-711. [8]. Demir, A., (2014). Yangın Geciktirici Emprenye Maddelerinin Çeşitli Ağaç Türlerinden Üretilen Kontrplakların Isıl İletkenliğine Etkileri, Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon. [9]. ASTM C 518, 2004. Methots of Measuring Thermal Conductivity, Absolute and Reference Method. ASTM International: West Conshohocken, USA. [10]. Kamke, A.F., ve Zylkowoski, S.C., (1989). Effects of Wood –Based Panel Characteristics on Thermal Conductivity, Forest Products Journal, 39(5), 39-24. [11]. Demirkır, C., (2012). Çam Türlerinden Elde Edilen Kaplamaların Yapı Maksatlı Kontrplak Üretiminde Değerlendirilmesi, Doktora Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Trabzon. [12]. Sonderegger, W., ve Niemz, P., (2009). Thermal Conductivity and Water Vapour Transmission Properties of Wood Based Materials, Europen Journal of Wood Products, 67, 313-321.