Bir Aile Hekimliği Merkezi’ne Başvuran Hastalara Konulan Tanılar

Abstract

Birinci basamağa başvuran hastaların tanılarının dağılımını bilmek, aile hekimliği dalında uzmanlık eğitim müfredatının belirlenmesinde önemli rol oynar. Eğitime katkı sağlamak amacıyla bu tanımlayıcı araştırmada, 01 Temmuz 2012-01 Ocak 2013 tarihleri arasında Bir Aile Sağlığı Merkezine başvuran 5690 olguya ait tutulmuş hasta kayıtları geriye dönük
olarak incelenmiştir. Toplam 5690 hasta kaydının cinsiyete göre dağılımı erkek %41.7, kadın %58.3’tür. Başvuranların ortalama yaşı 42.8±0.3 yıldır. En sık 45-59 yaş grubunda başvuranlar olmuştur. Hastaların minimum geliş sıklığı 1, maksimum geliş sıklığı 14, ortalama geliş sıklığı 1.7±0.02’dir. Hatalara en sık konulan tanı 1754 (%30.8) akut nazofarenjit-nezle, esansiyel hipertansiyon 816 (%14.3) ve dorsaljidir 322 (%5.7). Birinci basamakta hasta profili ve sık görülen hastalıkların bilinmesi; aile hekimliği eğitiminin ihtiyaca göre belirlenmesini sağlayabilir.

Keywords

• Aile hekimliği; hasta kayıtları; tanı

References

1. Aile Doktorları için Kurs Notları. 1. basım. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı; Ata Ofset 2004.
2. Türkiye Halk Sağlığı Kurumu [Internet]. Aile Hekimliği. (Erişim http://www.ailehekimligi.gov.tr. Erişim adresi:
3. Güler Ç, Akın L. Halk Sağlığı Temel Bilgiler. Cilt III. Ankara: Hacettepe Yayınları; 2012.
4. Rodoplu Ü. Editöre Mektup. Aile Hekimliği Dergisi. 1997; 1(4): 243-6.
5. Algın K, Şahin İ, Top M. Türkiye’de Aile Hekimlerinin Mesleki Sorunları ve Çözüm Önerileri. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi. 2004; 7(3): 249-75.
6. Fişek N. Halk Sağlığına Giriş. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Toplum Hekimliği Enstitüsü Yayını; 1985.
7. Başak O. Aile Hekimliği/Genel Pratisyenlik Avrupa Tanımı. Wonca Europe 2002. Ankara: TAHUD Yayınları-3; 2003.
8. Dünyada Aile Hekimliği. Aile Hekimi (Ah/Gp)’De. Elçin M, editör. Ankara: Türkiye Aile Hekimleri Uzmanlık Derneği Yayını; 1998.

9. Euract. The European Definition of General Practice/Family Medicine. Short Version. Leuven: European Academy of Teachers in General Practice; 2005. p. 6.
10. Güldal D, Günvar T, Mevsim V, Kuruoğlu E, Yıldırım E. Aile Hekimliği Çekirdek Yeterlilikleri Hastaların Beklentileri İle Uyuşmakta Mıdır? Türk Aile Hekimliği Dergisi. 2012; 16(3): 107-12.
11. Sağlık Bakanlığı (2003) Sağlıkta Dönüşüm Programı [Internet]. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı. (Erişim tarihi: 29.03.2013). http://ekutuphane.tusak.gov.tr/kitaplar/turkiye_saglikta_donu sum_programi_degerlendirme_raporu_(2003_2011).pdf.
12. Tuk.saglik.gov.tr [Internet]. Tıpta Uzmanlık Kurulu 23/06/2010 Tarih ve 82 Sayılı Karar. (Erişim tarihi: 29.03.2013). http://www.tuk.saglik.gov.tr/rotasyonlar.pdf. Erişim adresi:
13. Making Medical Practice And Education More Relevant To People’s Needs. Who-Wonca Joint Conference. Whowonca. Ontario; 1994 Nov 6-8; Canada.
14. Ünalan EC, Uzuner A, Çifçili S, Akman M, Kaya Apaydın Ç. Marmara Üniversitesi Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Polikliniğinin Sağlık Hizmeti Sunduğu Aileler. Marmara Medical Journal. 2009; 22(2): 90-6.
15. Saatçi E, İnan M, Akpınar E. Adana’dan Bir Aile Hekimliği Örneği. Türk Aile Hekimliği Dergisi. 2006; 10(1): 20-4.
16. Şensoy N, Başak O, Gemalmaz A. Umurlu Aile Hekimliği Merkezi’nde Aile Hekimliği Uygulaması ve Hasta Profili: Aile Hekimliği Alan Eğitimi Gereksinimini Ne Ölçüde Karşılıyor? Kocatepe Tıp Dergisi. 2009; 10: 49-56.
17. Turfaner Ertürk N, Süt N, Sipahioğlu F. Cerrahpaşa tıp fakültesi aile hekimliği polikliniğine başvuran hastaların 3 yıllık profili. Cerrahpaşa Tıp Dergisi. 2004; 35(3): 115-21.
18. Topallı R, Aladağ N, Tuncay MF, Topsever P, Ciğerli Ö, Görpelioğlu S. Tıp Fakültesi Aile Hekimliği Polikliniklerinin Sağlık Hizmeti Sunumundaki Yeri: Değirmendere Deneyimi. Türk Aile Hekimliği Dergisi. 2003; 7(4): 165-70.
19. Topallı R, Topsever P, Tuncay MF, Ciğerli Ö, Görpelioğlu S. Hereke Aile Hekimliği Merkezi 2001 Başvuru Nedenleri ve Yapılan Sevklerin Değerlendirilmesi. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi. 2003; 7(1): 18-22.
20. Tuna GE, Akpınar E, Saatçi E. Bir Üniversite Hastanesine Başvuruları Etkileyen Faktörler Türk Aile Hekimliği Dergisi. 2006; 10(3): 103-7.