Abstract

Dünya barışı ve güvenliğinin sağlanması amacıyla I. Dünya Savaşı sonrası kurulan Milletler Cemiyeti’nin başarısız olması II. Dünya Savaşı’nın müttefik devletlerini bu konularda daha etkili ve güçlü olabilecek bir uluslararası örgüt yaratmaya yöneltmiş, böylece 1945 yılında Birleşmiş Milletler (BM) kurulmuştur. Milletler Cemiyeti’nin aksine BM’de dünya barış ve güvenliğinin sağlanması görevi örgüt bünyesinde daha küçük bir organa: Güvenlik Konseyi’ne verilmiştir. Ancak Güvenlik Konseyi’nde yer alan devletlerin (Amerika Birleşik Devletleri, İngiltere, Fransa, Sovyetler Birliği ve Çin) savaş boyunca sergiledikleri işbirliğini savaş sonrası devam ettirememesi sonucunda oluşan İki Kutuplu Uluslararası sistem Güvenlik Konseyi’ni çıkmaza sokmuştur. Yine de temel amacı olan dünya barışı ve güvenliğinin sağlanmasından ödün vermeyen BM, misakında yer almayan ve Soğuk Savaş şartlarının kendiliğinden doğurduğu ve “Barışı Koruma” olarak adlandırılan daha dar kapsamlı, ancak Soğuk Savaş şartları göz önünde alındığında oldukça etkili yeni bir sistem geliştirmiştir. Bu makalenin amacı Soğuk Savaş ortamında doğan Barışı Koruma nosyonunun nasıl ortaya çıktığı, genel özellikleri ve Soğuk Savaş döneminde başarılı olup olmadığını tartışmaktır

MAINTENANCE OF INTERNATIONAL PEACE AND SECURITY: A HISTORICAL ASSESSMENT OF THE EVOLUTION OF UNITED

Abstract

With the League of Nations’ inability to maintain international peace and security the Allied Powers of World War II began to work on the creation of an international organization that would be more efficient and powerful in matters of international peace and security. The result was the establishment of United Nations (UN) in 1945. Although the system envisaged in the UN Charter for the maintenance of international peace and security resembled that of the League of Nations it differed on a crucial point. The responsibility for maintaining international peace and security was given to a smaller body, the Security Council (SC). However the inability of the members of the SC (United States, Britain, France, the Soviet Union and China) to maintain their cooperation after the war led to a deadlock in the SC. The improvised response to the deadlock was the establishment of “Peacekeeping Operations (PKO).” This system became the most effective tool of the UN in dealing with matters concerning international peace and security. Thus, the purpose of this article is to discuss how the notion of Peacekeeping developed, general characteristics and whether it proved to be a success or failure during the Cold War

References

1. (1) In protest of “Taiwan’s occupation of the ‘Chinese’ seat in spite of the victory by the Chinese Communists under Mao Zedung” (Weiss, et al., 1994: 27) the Soviet delegate did not participate in the meetings of the Security Council.