A Research About The Receycling Awareness Of University Student: The Example Of Sakarya University

Öz

Waste has recently been increased by quick economical progress, technological development, industrialization, urbanization, public welfare, and population increase. Waste would not be dangerous for both people and environment due to recycling which helps increasing employment, protecting and enhancing environment, and energy saving. Raising awareness of waste in society is important in order to increase the distribution. University students are important in order to increase and maintain sensibility of waste. The purpose of this study is to confirm university students’ awareness and perception of waste. We made a survey for this study on the university students in Sakarya University. For this research, We attempt to find an answer for this question: ‘What are university students’ behaviors about recycling?’. This research includes three parts: conception of recycling, applied literature and its results, and lastly, the university students’ behaviors about recycling in Sakarya university. Finally, we try to present the results and determinations of the survey in conclusion and discussion part.

Anahtar Kelimeler

• Recycling, waste handling, recycling awareness

Üniversite Öğrencilerinin Geri Dönüşüm Bilinci Üzerine Bir Araştırma: Sakarya Üniversitesi Örneği

Öz

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin geri dönüşüm farkındalığı ve algısını tespit etmektir. Bu amaçla sosyal bilimlerde sıklıkla kullanılan anket yönteminden yararlanılmıştır. Çalışmanın evreninin Türkiye’deki tüm üniversite öğrencilerinin olduğu çalışmada evrenin tamamına ulaşmanın kısıtlı zaman ve yüksek maliyet nedeniyle mümkün olmaması dolayısıyla, anket kartopu örnekleme yöntemi ile yalnızca Sakarya üniversitesi öğrencilerine uygulanmıştır. Araştırma sorusu “Üniversitesi öğrencilerinin geri dönüşüme yönelik davranışları nasıldır? olan çalışmada üniversite öğrencilerinin geri dönüşüm algısı ve geri dönüşüm davranışları belirlenmeye çalışılmıştır. Araştırmanın ilk bölümünde geri dönüşüm ile ilgili kavramsal çerçeveye ikinci bölümünde geri dönüşüm ile ilgili uygulamalı literatür ve sonuçlarına, üçüncü bölümünde ise üniversite öğrencilerinin geri dönüşüm davranışlarına ilişkin Sakarya özelinde yapılmış saha araştırması sonuçlarına yer verilmiştir. Sonuç ve değerlendirme bölümünde araştırma sonucunda elde edilen bulgular sunulmuş ve değerlendirilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Geri Dönüşüm, Atık Kullanımı, Geri Dönüşüm Bilinci

Kaynakça

1. Abd’Razack, N. T. A., Medayese, S. O., Shaibu, S. I. ve Adeleye, B. M. (2017). Habits and benefits of recycling solid waste among households in Kaduna, North West Nigeria. Sustainable Cities and Society, 28, 297–306. doi:10.1016/j.scs.2016.10.004
2. Ahrabi, A. Z., Bilici, İ. ve Bilgesü, A. Y. (2012). Pet Atiklari Kullanilarak Kompozit Malzeme Üretiminin Araştırılması. Gazi Üniversitesi Müh. Mim. Fak. Der., 27(3), 467–471.
3. Aksoy, H. K. (2007). Yeni̇den Üreti̇m Si̇stemleri̇nde En İyi̇ geri̇ dönüşüm ve Atık poli̇ti̇kalarinin beli̇rlenmesi̇. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Müh. Mim. Fak. Dergisi, (2).
4. Altınışık, T. (2014). Ulusal Geri Dönüşüm. Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı.
5. Armağan, B., Demir, İ., Demir, Ö. ve Gök, N. (2006). Katı Atıkların Ekonomide Değerlendirilmesi. İstanbul: İTO Yayınları.
6. Bhat, V. ve Patil, Y. (2014). E-waste Consciousness and Disposal Practices among Residents of Pune City. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 133, 491–498. doi:10.1016/j.sbspro.2014.04.216
7. Bozdoğan, N. D., Zıba, C. A. ve Dolaz, M. (2016). Kahramanmaraş Merkez İlçesi ve Bazı Mahallelerindeki Cam, Plastik ve Kağıt Atık Potansiyelinin Belirlenmesi. KSU Mühendislik Bilimleri Dergisi, 19(3), 68–75.
8. Choi, T. (2017). Environmental impact of voluntary extended producer responsibility: The case of carpet recycling. Resources, Conservation and Recycling, 127(May), 76–84. doi:10.1016/j.resconrec.2017.08.020

9. Echegaray, F. ve Hansstein, F. V. (2017). Assessing the intention-behavior gap in electronic waste recycling: the case of Brazil. Journal of Cleaner Production, 142, 180–190. doi:10.1016/j.jclepro.2016.05.064
10. Enç, V., Uzun, S. E. ve Hoşoğlu, F. (2012). Atık Kompozit İçecek Kartonları Geri Dönüsüm Yöntemleri. Tarih, Kültür ve Sanat Araştırmaları Dergisi, 1(4), 345–359. doi:10.7596/taksad
11. Fan, C., Fan, S. K. S., Wang, C. S. ve Tsai, W. P. (2016). Modeling computer recycling in Taiwan using system dynamics. Resources, Conservation and Recycling, 128, 167–175. doi:10.1016/j.resconrec.2016.09.006
12. Farrelly, T. ve Tucker, C. (2014). Action research and residential waste minimisation in Palmerston North, New Zealand. Resources, Conservation and Recycling, 91, 11–26. doi:10.1016/j.resconrec.2014.07.003
13. Fei, F., Qu, L., Wen, Z., Xue, Y. ve Zhang, H. (2016). How to integrate the informal recycling system into municipal solid waste management in developing countries: Based on a China’s case in Suzhou urban area. Resources, Conservation and Recycling, 110, 74– 86. doi:10.1016/j.resconrec.2016.03.019
14. Feng, L., Govindan, K. ve Li, C. (2017). Strategic planning: Design and coordination for dual- recycling channel reverse supply chain considering consumer behavior. European Journal of Operational Research, 260(2), 601–612. doi:10.1016/j.ejor.2016.12.050
15. Geri Dönüşüm Nedir? (2018). 25 Ocak 2018 tarihinde http://eryurtplastik.com/geri- donusumun-faydalari/geri-donusum/geri-donusum-nedir/ adresinden erişildi.
16. Gönüllü, M. T., Doğan, S. ve Çelik, Z. (2015). Zararli Ambalaj Atiklari Hakkinda Farkindaliği (İstanbulÖrneği̇ ). Millî Eğitim, (205), 44–63.
17. Graham-Rowe, E., Jessop, D. C. ve Sparks, P. (2014). Identifying motivations and barriers to minimising household food waste. Resources, Conservation and Recycling, 84, 15–23. doi:10.1016/j.resconrec.2013.12.005
18. Hanay, Ö. ve Koçer, N. N. (2006). Elazığ Kenti Katı Atıkları Geri Kazanım Potansiyelinin Belirlenmesi. F.Ü Fen ve Müh. Bil. Dergisi, 18(4), 507–511.
19. Harman, G. (2016). Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Geri Farkındalıkları. AİBÜ Sosyal Bilimler Enstitü Dergisi, 331–353.
20. Koca, E. ve Sinan, D. (2012). Kullanılmayan Giysilerin Değerlendirilmesinde Çalışan Kadınların Ekolojik Yaklaşımları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi.
21. Liu, Y. ve Bai, Y. (2014). An exploration of firms’ awareness and behavior of developing circular economy: An empirical research in China. Resources, Conservation and Recycling, 87, 145–152. doi:10.1016/j.resconrec.2014.04.002
22. Ohtomo, S. ve Ohnuma, S. (2014). Psychological interventional approach for reduce resource consumption: Reducing plastic bag usage at supermarkets. Resources, Conservation and Recycling, 84, 57–65. doi:10.1016/j.resconrec.2013.12.014
23. Park, J. Y. (2014). Assessing determinants of industrial waste reuse: The case of coal ash in the United States. Resources, Conservation and Recycling, 92, 116–127. doi:10.1016/j.resconrec.2014.09.004
24. Ragaert, K., Delva, L. ve Van Geem, K. (2017). Mechanical and chemical recycling of solid plastic waste. Waste Management, 69, 24–58. doi:10.1016/j.wasman.2017.07.044
25. Salisu Barau, A., Stringer, L. C. ve Adamu, A. U. (2016). Environmental ethics and future oriented transformation to sustainability in Sub-Saharan Africa. Journal of Cleaner Production, 135, 1539–1547. doi:10.1016/j.jclepro.2016.03.053
26. Sevim, S. ve Ağatekİn, E. (1950). Kamusal Alanda Atık Seramiklerin Kullanımına Bir Örnek : Şandigar Kaya Bahçesi Hindistan. Sanat ve Tasarım Dergisi, 92–107.
27. Şen, M. ve Kestioğlu, K. (2007). Kırsal Belediyelerde Evsel Katı Atıkların Geri Kazanımı ve Ekonomik Analizi: Mustafakemalpaşa ilçesi/Bursa Örneği. Uludağ Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi, (1998), 45–51.
28. Tayyar, A. E. (2010). Geri Kazanılmış Pet ’ in Kullanımı. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 53–62.
29. Telli, A., Özdil, N. ve Babaarslan, O. (2012). PET Şişe Atıklarının Tekstil Endüstrisinde Değerlendirilmesi ve Sürdürülebilirliğe Katkısı. Tekstil ve Mühendis, 19(86), 49–55. doi:10.7216/130075992012198607
30. Topuz, Y. V., Özbakır Umut, M. ve Nurtanış Velioğlu, M. (2015). Çöpten Geri Dönüşüme Giden Yolda Sürdürülebilir Tüketiciler. CBÜ Sosyal Bilimler Dergisi.
31. Vural, H. ve Yilmaz, S. (2016). Ortaokul Öğrencilerinin Çevre ve Doğa ile İlgili Konularda Bilgi ve Davranış Düzeylerinin Belirlenmesi ; Erzurum İli Örneği Determining The Knowledge and Level of Attitudes of The Secondary School Students to Environment and Nature ; A Case of Erzurum. Iğdır Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 6(1), 107–115.
32. Wang, Z., Guo, D. ve Wang, X. (2016). Determinants of residents’ e-waste recycling behaviour intentions: Evidence from China. Journal of Cleaner Production, 137(February 2009), 850–860. doi:10.1016/j.jclepro.2016.07.155
33. Yaman, K. (2012). Bitkisel Atıkların Değerlendirilmesi ve Ekonomik Önemi. Kastamonu Univ. Journal of Forestry Faculty, 12(2), 339–348.
34. Yeşiltepe, S. ve Şeşen, M. K. (2016). Primer Pillerin Geri Dönüşüm Prosesleri Hakkında Genel Değerlendirme. Sinop Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 1(1), 33–38.
35. Yin, J., Gao, Y. ve Xu, H. (2014). Survey and analysis of consumers’ behaviour of waste mobile phone recycling in China. Journal of Cleaner Production, 65, 517–525. doi:10.1016/j.jclepro.2013.10.006
36. Zhang, S., Zhang, M., Yu, X. ve Ren, H. (2016). What keeps Chinese from recycling: Accessibility of recycling facilities and the behavior. Resources, Conservation and Recycling, 109, 176–186. doi:10.1016/j.resconrec.2016.02.008