Türkiye’de okul geliştirmede uygun model arayışı: bir okul geliştirme reformu olarak Memphis yeniden yapılandırma girişiminin analizi

Öz

Değişim tüm canlılar için, hayatı devam ettirmek için vazgeçilmez bir unsurdur. Canlılar gibi, bireylerin tek başlarına çözemeyecekleri problemleri çözmek amacıyla kurulan örgütler de, değişen şartlara göre bir değişim ve dönüşüm döngüsü içinde olmak zorundadırlar. Bu örgütler içinde, okul örgütleri de dış çevredeki değişimler ile denge kurmak zorundadır. Okulların yeniden yapılanması (Restructuring), okul örgütlerindeki kritik sistemlerde, görüntüsel değişimlerin ötesinde radikal değişimleri gerektirmektedir. Türkiye’deki kamu okullarının toplumun ihtiyaçlarını karşılamakta zorlandığı gerçeğinden hareketle, daha olumlu öğrenci çıktıları elde etmek ve okulların kendilerine atfedilen rolleri daha etkin yerine getirebilmeleri için, bu okulların işleyişlerinde sistematik değişimler olması gerekmektedir. Bu çalışma, bu yeniden yapılanma sürecinde, dünyadaki örnek bir uygulamayı (Memphis Yeniden Yapılandırma Girişimi) irdelemeyi ve atılacak adımlarda bu uygulamalardan alınabilecek dersleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu amaçla ilk önce Türkiye’deki Eğitim Reformlarına değinilmiş, daha sonra da Memphis Yeniden Yapılandırma Girişimi hakkında bilgi verilmiştir

Anahtar Kelimeler

• Eğitim reformu, Okul geliştirme, Eğitimsel değişim

Search for a suitable school ımprovement model: An analysis of Memphis restructuring ınitiative as a school ımprovement reform

Abstract

At schools where most students cannot learn much and where most students learn less than they can (Schlecty, 2005), starting reforms with the active participation of all stakeholders is of unique importance in terms of finding solutions to problems Turkey has suffered. Various reform efforts have been exerted since republic was extablished in Turkey such as Tevhid-Tedrisat (Unification of education), public education reforms, different primary school reforms (initiation of 8-year compulsory education, more recently 4+4+4 reforms) and also higher education reforms (Malche report and afterwards). One of those reforms is the curriculum-based one initiated in 2003 that aims to prepare youth for a more realistic life. This reform taking structural approach as its basis (Gültekin, 2010) was revised in 2005 and started to be implemented in all schools nation-wide. “The other reform initiative is structural reform with the aim of creating a school-based system in Turkey which has not still been implemented fully. Changes projected within that framework have resulted in a great deal of discussion leading to no results” (Akşit, 2007). There are some other school change efforts and projects, which show that policy makers have some awareness towards problems deeply rooted in Turkish education system. However, it could be noted that these reform efforts have not been successful in bringing about changes in teaching behaviors and have not contributed to students’ success as described by (Desimone, 2000; Elmore, 2002). This failure has come to fore in Turkey’s rank in PISA test scores. It can, thus, be observed that there were problems with planning, piloting and implementing change at schools. Memphis Restructuring Initiative started in 1995 in 161 schools is worth exploring in terms of specifying the direction of reform efforts, steps to be taken and situations to be avoided during the process. This study aims to analyze this MRI(Memphis Restructuring Initiative) in full details, provide lessons to be taken from this initiative and also to provide tips and pitfalls of educational restructuring process

Keywords

• Educational reform, School improvement, Educational change

References

1. Akpınar, B. & Aydın, K. (2007). Türkiye ve bazı ülkelerin eğitim reformlarının karşılaştırılması. Doğu Anadolu Bölgesi Araştırmaları, 6, 82-88.
2. Akşit, N. (2007). Educational reform in Turkey. International Journal of Educational Development, 27 (2), 129–137.
3. Berends, M., Kirby, S. N., Naftel, S. & Mckelvey, C. (2002). Implementation and performance in new american schools: Three years into scale-up. Santa Monica, CA: RAND.
4. Bodilly, S., Keltner, B., Purnell, S., Reichardt, R. & Schuyler, G. (1998). Lessons from New American Schools’ scale-up phase: Prospects for bringing designs to multiple schools. Santa Monica, CA: RAND.
5. Bol, L., Nunnery, J., Stephenson, P. & Mogge, K. (2000). Changes in teachers’ assessment practices in the New American Schools restructuring models. Teaching and Change, 7 (2), 127-146.
6. Bridenbaugh, C. (1963). The great mutation. The American Historical Review, 68 (2), 315-331.
7. Bulut, M. (2007). Curriculum reform in turkey: A case of primary school mathematics curriculum. Eurasia Journal of Mathematics, Science and Technology Education, 3 (3), 203- 212.
8. D’agostino, J. (1999). Teacher roles and student achievement in high-poverty schools: implications for title I schoolwide improvement. Hard Work For Good Schools: Facts Not Fads In Title I Reform.” G. Orfield & E. Debray (Eds.). Cambridge, Ma: Harvard University, The Civil Rights Project.

9. Darling-Hammond, L. (1988). Teacher learning that supports student learning. Educational Leadership, 55 (5), 6-11.
10. Desimone, L. (2000). The role of teachers in urban school reform. New York: Eric Clearinghouse On Urban Education.
11. Doğan, İ. (1999). Küresel değerler ve eğitim: Türkiye örneği. 21. Yüzyılın Eşiğinde Türk Eğitim Sistemi Ulusal Sempozyumu. 25-27 Kasım, Ankara: Tekışık Yayıncılık.
12. Elmore, R. (2002). Hard questions about practice. Educational Leadership, 59, 22–25.
13. Fullan, M. (1999). Change forces. The Sequel, London: Falmer.
14. Fullan, M. (2001a). The meaning of educational change (3rd Ed.). New York: Teachers, College Press.
15. Fullan, M. (2001b). Leading in a culture of change. San Francisco, California: Jossey-Bass.
16. Fullan, M. (2010). Motion leadership: The skinny on becoming change savvy. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
17. Gedikoğlu, T. (2005). Avrupa Birliği sürecinde Türk eğitim sistemi: Sorunlar ve çözüm önerileri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1 (1), 66–80.
18. Glennan, T. K. (1998). New American Schools after six years. Santa Monica, CA: RAND Corporation.
19. Gültekin, M. (2010). Program reform in primary schools in Turkey: What do primary school teachers think? Procedia Social And Behavioral Sciences, 9, 1556–1560.
20. Gültekin, M., & Anagün, Ş. S. (2006). Avrupa birliğinin eğitimde kaliteyi belirleyici alan ve göstergeleri açısından türk eğitim sisteminin durumu. Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 145- 170.
21. Günek, A. (2009). Küreselles me sürecinde Türkiye’de yüksekög retim. Uluslararası Eğitim Felsefesi Kongresi. 6-8, Mart, Ankara.
22. Hays, P. A. (2004). Case study research, foundations for research. (Edt: deMarrais K. & Lapan S.D.) Foundations for Research: Methods of inquiry in education and the social sciences, LEA Publications, pp. 218- 234.
23. Hill, P. W. (1998). Shaking the foundations: Research driven school reform. School Effectiveness and School Improvement, 9 (4), 419-436.
24. http://ttkb.meb.gov.tr/. İndirme Tarihi: 06.07.2012
25. İstanbul Politikalar Merkezi (2005). Yeni öğretim programlarını inceleme ve değerlendirme raporu. İstanbul: Sabancı Üniversitesi.
26. Karagözoğlu, G. (2005). Eğitim sistemimizde reform çalışmalarına genel bakış. Yeni İlköğretim Programlarını Değerlendirme Sempozyumu, 14-16 Kasım 2005. Kayseri: Erciyes Üniversitesi.
27. Korkmaz, M. (2006). Yeni ilköğretim birinci sınıf programının öğretmenler tarafından değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesii Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 16, 419-431. McDonald, J. (2012). Systematic change: http://voices.yahoo.com/systemic-change-school-reformmemphis11244.html İndirme Tarihi: 14.02.2012 School reform in Memphis.
28. Merriam, S. B. (1998). Qualitative research and case study applications in education (2nd edition). San Francisco: Jossey-Bass.
29. Mirel, J. (2001). The Evolution of New American Schools: From revolution to mainstream. New York: Thomas B. Fordham Foundation.
30. Ross, S. M. (2001). Creating critical mass for restructuring: What we can learn from Memphis. AEL Policy http://www.memphis.edu/crep/pdfs/Creating_Critical_Mass_for_Restructuring_- _The_Rise_and_Fall_of_Memphis_-_AEL_Brief.pdf. İndirme Tarihi: 14.11.2012
31. Ross, S. M., Sanders, L. W., Wright S.P., Stringfield S., Wang L.W. & Alberg, M. (2001). Two and three year achievement results from Memphis Restructuring Initiative. School Effectiveness and School Improvement, 2 (13), 323-346.
32. Ross, S. M., Smith, L. J. & Casey, J. P. (1997). Preventing early school failure: Impacts of success for all on standardized test outcomes, minority group performance, and school effectiveness. Journal of Education For Students Placed At Risk, 2 (1), 29-54.
33. Ross, S. M., Stringfield S., Sanders, W. L. & Wright, P (2003). Inside systemic elementary school reform: Teacher effects and teacher mobility. School Effectiveness and School Improvement, 14 (1), 73-110.
34. Schlecty, P. (2005). Shaking up the school house: How to support and sustain educational innovation. San Francisco: Jossey Bass.
35. Sizer, T. R. (1996). Horace's Hope. New York: Houghton Mifflin.
36. Smith, L., Ross, S., Mcnelis, M., Squires, M., Wasson, R., Waxwell, S., Weddle, K., Nath, L., Grehan, A. & Buggey, T. (1998). The Memphis Restructuring Initiative: Analyses of activities and outcomes that impact implementation success. Education and Urban Society, 30 (3), 296-325.
37. Stringfield, S., Datnow, A., Herman, R. & Berkeley, C. (1997). Introduction to the Memphis Restructuring Initiative. School Effectiveness and School Improvement, 8, 3-35.
38. Stringfield, S., Millsap, M., Yoder, N., Schaffer, E., Nesselrodt, P., Gamse, B., Brigham, N., Moss, M., Herman, R. & Bedinger, S. (1997). Special strategies studies final report. Washington, DC: U. S. Department Of Education.
39. Stringfield, S., Ross, S. & Smith, L. (Eds.). (1996). bold plans for school restructuring: The New American Schools designs. Mahwah, Nj: Lawrence Erlbaum Associates.
40. Şen, D. & Bandyopadhyay, A. (2009). Educational decentralization as part of public administration reform in Turkey. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2 (2) 269–276.
41. Şimsek, H. & Yıldırım, A. (2004). Turkey: Innovation and tradition. Balancing Change And Tradition: Global Education Reform (Edt: I. C. Rotberg). Oxford: Scarecrow Education. pp. 153-187.
42. Şimşek, H. (2005). Eğitimde reform ve değişim kararlılığı. Eğitim Fakültelerinde Yeniden Yapılanmanın Getirdiği Sorunlar Paneli, Mayıs, 2005, Gazi Üniversitesi, Ankara.
43. Şimşek, H. (2006). Türkiye’nin eğitim reformu: Durum ve hedef alanları. https://www.byclb.com/kobi/egitim_kurumlari/Default.aspx?amID=26&KonuID=126 İndirme Tarihi: 14.08.2012.
44. Toprak, M. & Özgan, H. (2012). Classroom effectiveness on the effectiveness of a school. Journal of Educational and Instructional Studies in the World (WJEIS), 2 (2),102- 109.
45. Talim Terbiye Kurulu (2005). İlköğretim 1–5. sınıf programları tanıtım el kitabı. Ankara: MEB Yayını.
46. Tezgel, R. (2009). Türkiye’de insan hakları ve vatandas lık eg itiminin temelleri. Uluslarası Eğitim Felsefesi Kongresi. Küreselleşme Sürecinde Eğitim Sorunlarının Felsefi Boyutu. 6-8 Mart, Ankara.
47. Yılmaz, K. & Altınkurt, Y. (2011). Öğretmen adaylarının Türk eğitim sisteminin sorunlarına ilişkin görüşleri.Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 8 (1), 941–973.