Variation and Trends in Tropical and Summer Days at the Aegean Region of Turkey

Öz

In the study the variation and trends in tropical and summer days at the Aegean region between the years 1939-2008 at 10 stations was examined. Time series plots at the Aegean region shows that the annual numbers of tropical and summer days are generally below the long term average up to the beginning 1980’s and are in an increasing trend from this time. Especially the positive anomaly values that could be observed in all stations between the years 1998 - 2008 are remarkable. With respect to Mann-Kendall trend analysis, increasing trend of annual number of summer and tropical days has been detected in all inspected stations. The increasing trend is statistically significant at 0.05 level except the stations Afyon and Manisa for summer days and Afyon for tropical days. This trend contains two different periods. For annual numbers of summer and tropical days statistically no significance is detected at the increasing or decreasing trends between 1939 and first half of 1970’s while statistically significant increasing trend is detected in all stations since then. This situation shows that at warm period of the year daytime temperatures are increasing and thermal conditions are getting hotter at Aegean region.

Key words: Extreme temperature, climate indices, climate change, Aegean Region.

Anahtar Kelimeler

• -

EGE BÖLGESİ’NDE TROPİKAL GÜN VE YAZ GÜNÜ SAYILARINDAKİ DEĞİŞİM VE EĞİLİMLER

Öz

Çalışmada, Ege Bölgesi’ndeki 10 istasyonun 1939–2008 yılları arasında yıllık tropikal gün ve yaz günü sayılarında görülen eğilim ve değişiklikler incelendi. Ege Bölgesi’nde zaman dizisi çizimleri, istasyonlarda yıllık yaz ve tropikal gün sayılarının 1980’li yılların başlarına kadar genellikle uzun yıllar ortalamasının altında kaldığını, bu tarihten itibaren belirgin bir artış eğilimi içinde olduğunu göstermektedir. Özellikle 1998–2008 yılları arasında tüm istasyonlarda kesintisiz pozitif anomali değerleri dikkat çekicidir. Mann-Kendall trend analizinin sonuçlarına göre, incelenen tüm istasyonlarda yıllık tropikal gün ve yaz günü sayılarında bir artma eğilimi belirlenmiştir. Artma eğilimi yaz günü sayılarında Afyon ve Manisa, tropikal gün sayılarında Afyon dışındaki istasyonlarda 0.05 düzeyinde istatistiki olarak anlamlıdır. Bu eğilim iki farklı dönemi içermektedir. Yıllık tropikal gün ve yaz günü sayılarında 1939 yılından 1970’li yılların ilk yarısına kadar istastistiki olarak anlamlı olmayan artış veya azalış eğilimleri gözlenirken, 1970’li yılların ikinci yarısından günümüze kadar olan dönemde ise tüm istasyonlarda istatistiki olarak anlamlı artış eğilimleri egemen olmaktadır. Bu durum Ege Bölgesi’nde yılın sıcak döneminde gündüz hava sıcaklıklarının yükseldiğini, termik koşulların daha sıcak değerlere doğru kaydığını göstermektedir.

Anahtar kelimeler: Ekstrem sıcaklık, iklim indisleri, iklim değişimi, Ege Bölgesi.

 

Anahtar Kelimeler

• Ekstrem sıcaklık, iklim indisleri, iklim değişimi, Ege Bölgesi

Kaynakça

1. Aguilar E. vd. 2005. Changes in precipitation and temperature extremes in Central America and northern South America, 1961-2003. Journal of Geophysical Research 110:D23107,DOI:10.1029/2005JD006119.
2. Alexander L.V. vd. 2006. Global observed changes in daily climate extremes of temperature and precipitation. Journal of Geophysical Research 111: D05109. DOI: 10.1029 / 2005JD006290.
3. Bartholy J., Pongracz R. 2007. Regional analysis of extreme temperature and precipitation indices for the Carpathian Basin from 1946 to 2001, Global and Planetary Change, Volume 57, Issues 1-2, Extreme Climatic Events, 83-95.
4. Brunet M., Saladie O., Jones P.D., Sigro J., Aguilar E., Moberg A., Lister D.H., Walther A., Lopez D., Almarza C. 2006. The development of a new dataset of Spanish daily adjusted temperature series (SDATS) (1850- 2003). International Journal of Climatology 26: 1777-1802.
5. Christensen J.H., Christensen O.B. 2007. A summary of the PRUDENCE model projections of changes in European climate by the end of this century. ClimaticChange 81: 7–30.
6. Diffenbaugh N.S., Pal J.S., Giorgi F., Gao X. 2007. Heat stress intensification in the Mediterranean climate change hotspot. Geophysical Research Letters 34, L11706.
7. Frich P., Alexander L.V., Della-Marta P., Gleason B., Haylock M., Klein Tank A.M.G., Peterson T. 2002. Observed coherent changes in climatic extremes during the second half of the twentieth century. Climate Research 19:193–212.
8. IPCC. 2007. Climate Change 2007: impacts, adaptation, and vulnerability. Contribution of Working Group II to the Fourth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change. Cambridge University Press, Cambridge, UK.

9. Jones P.D., Moberg A. 2003. Hemispheric and large-scale surface air temperature variations: An extensive revision and an update to 2001. Journal of Climate 16: 206-223.
10. Kioutsioukis I., Melas D., Zerefos C. 2009. Statistical assessment of changes in climate extremes over Greece (1955-2002). International Journal of Climatology. 10.1002/joc.2030.
11. Kiktev D., Sexton D.M.H., Alexander L., Folland C. K. 2003. Comparison of modeled and observed trends in indices of daily climate extremes. Journal of Climate 16: 3560-3571.
12. Klein Tank A., Können G.P. 2003. Trends in indices of daily temperature and precipitation extremes in Europe, 1946–1999, Journal of Climate 16, 3665–3680.
13. Kostopoulou E., Jones P.D. 2005. Assessment of climate extremes in the Eastern Mediterranean. Meteorology and Atmospheric Physics 89, 69–85.
14. Nastos P. T., Matzarakis A. P. 2008. Variability of tropical days over Greece within the second half of the twentieth century. Theoretical and Applied Climatology 93: 75-89.
15. New M. vd., 2006. Evidence of trends in daily climate extremes over southern and west Africa. Journal of Geophysical Research 111,D14102.
16. Peterson T., Taylor M., Demeritte R., Duncombe D., Burton S., Thompson F., Porter A., Mercedes M., Villegas E., Fils R., Tank A., Matris A., Warner R., Joyette A., Mills W., Alexander L., Gleason B. 2002. Recent changes in climate extremes in the Caribbean region. Journal of Geophysical Research 107(D21):4601.
17. Peterson T.C., Folland C., Gruza G., Hogg W., Mokssit A., Plummer N. 2001. Report on the Activities of the Working Group on Climate Change Detection and Related Reporters 1998-2001. WMO, Rep. WCDMP- 47, WMO-TD 1071, Geneve, Switzerland, 143p.
18. Piervitali E., Colacino M., Conte M. 1997. Signals of climatic change in the central-western Mediterranean basin. Theory of Applied Climatology 58: 211–219.
19. ùensoy S., Demircan M., Alan Ü. 2008. Trends in Turkey Climate Extrme Indices from 1971 to 2004. IV. Atmosfer Bilimleri Sempozyumu (25-28 Mart 2008) Bildiri Kitabı 453-460.
20. Vincent L. A., Peterson T. C., Barros V. R., Marino M. B., Rusticucci M., Carrasco G., Ramirez E., Alves L. M., Ambrizzi T., Berlato M. A., Grimm A. M., Marengo J. A., Molion, L., Moncunill D. F., Rebello E., Anunciação Y. M. T., Quintana J., Santos J. L., Baez J., Coronel G., Garcia J., Trebejo I., Bidegain M., Haylock M. R. Karoly D. 2005. Observed Trends in Indices of Daily Temperature Extremes in South America 1960- 2000. Journal of Climate, vol. 18, Issue 23, pp.5011-5023
21. Zhang X. vd., 2005. Trends in Middle East climate extreme indices from 1950 to 2003. Journal of Geophysical Research,110, D22104.DOI:10.1029/2005JD006181.
22. Türkeş M., Sümer U. M., Demir İ. 2002. Türkiye’nin günlük ortalama, maksimum ve minimum hava sıcakları ile sıcaklık genişliğindeki eğilimler ve değişiklikler. Prof. Dr. Sırrı Erinç Anısına Klimatoloji Çalıştayı 2002, Bildiriler Kitabı, 89–106. Ege Üniversitesi Coğrafya Bölümü, 11-13 Nisan 2002, İzmir.
23. Türkeş M., Koç T., Sarış F. 2007. Türkiye’nin yağış toplamı ve yoğunluğu dizilerindeki değişikliklerin ve eğilimlerin zamansal ve alansal çözümlemesi. Coğrafi Bilimler Dergisi 5: 57-74.
24. Xoplaki E., Gonzalez-Rouco J. F., Luterbacher J., Wanner H. 2003. Mediterranean summer air temperature variability and its connection to the large-scale atmospheric circulation and SSTs. Climate Dynamics 20: 723–739.