Cultural tourism as a sustainable tourism type: The Case of Ephesus 

Öz

Negative impacts of tourism often occur as a result of massive utilization based on consumption. This comprehensive utilization characterized as mass tourism causes unrecoverable problems along with unplanned settlement and excess capacity usage. As a response to such problems, the concept of sustainable tourism was developed after the 1970s, in consequence of meetings initiated by international institutions such as the United Nations and the World Bank. Sustainable tourism can be described as maintenance of regional and local attractions -which are the sources for tourism- through preserving and developing. Cultural tourism, in the long run, can serve for the aim of sustainable tourism much more than mass tourism. Cultural assets of the ancient city of Ephesus constitute an important part of the heritage of world history thus, in order to convey Ephesus to future generations, it is necessary to suggest an optimal approach that will enable a sustainable usage and highlighting this ancient city –not remaining idle– as a tourism attraction. At this point, the aim of this research is to emphasize the elements that will support such an approach and present a theoretical frame that will contribute to the development of Ephesus area as a tourism region. The research area of this study, Ephesus, is a destination which serves tourism at a much lower level than its capacity despite the cultural values it has. Not creating a consistent tourism market, wrong strategic approaches and insufficient planning are among the general reasons of this situation. 

Keywords: Sustainable tourism, Cultural tourism, Ephesus, Carrying capacity

Anahtar Kelimeler

• -

SÜRDÜRÜLEBİLİR KÜLTÜR TURİZMİ: EFES ÖRNEĞİ

Öz

Turizmin olumsuz etkileri daha çok tüketime dayalı kitlesel kullanımın sonucunda ortaya çıkmaktadır. Kitle turizmi olarak nitelendirilen bu geniş kapsamlı kullanım, plansız yapılanma ve aşırı kapasite kullanımıyla birleşerek telafisi zor olumsuzluklara sebep olmaktadır. Bu olumsuzluklara tepki olarak 1970’li yıllardan sonra Birleşmiş Milletler ve Dünya Bankası gibi uluslararası kuruluşlar önderliğinde çeşitli toplantılar düzenlenmiş ve bu toplantılar sonucu sürdürülebilir turizm kavramı ortaya çıkmıştır. Sürdürülebilir turizm turizme kaynak olan bölgesel ve yerel çekiciliklerin korunup geliştirilerek devamlılığını sağlamak olarak ifade edilebilir. Kültür turizmi uzun dönemde kitle turizmine oranla, sürdürülebilir turizm amacına çok daha fazla hizmet etmektedir. Efes ören yerinin sahip olduğu kültürel varlıklar, dünya tarih mirasının önemli bir parçasını oluşturmaktadır. Bu sebeple, Efes ören yerini gelecek nesillere ulaştırılabilmesi için sürdürülebilirlik ilkelerine uygun olarak kullanımını ve atıl bırakmaksızın turistik bir değer olarak ortaya çıkarılmasını sağlayacak dengeli bir yaklaşımın ortaya konulması gereklidir. Bu noktada bu araştırmanın amacı böyle bir yaklaşımı destekleyecek unsurları vurgulamak ve Efes ve yakın çevresinin bir turizm bölgesi olarak gelişimine katkı sağlayacak teorik bir çerçeve oluşturmaktır. Çalışmanın ana sahası olarak seçilen Efes ören yeri sahip olduğu kültürel değerlerle kapasitesinin çok altında turizm hizmeti veren bir destinasyondur. Bunun genel sebepleri arasında sürekli bir turizm pazarının yaratılamaması, yanlış stratejik yaklaşımlar ve yeterli planlamanın yapılmaması gösterilebilir.

Anahtar Kelimeler: Sürdürülebilir turizm, Kültür turizmi, Efes, Taşıma kapasitesi

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir turizm, Kültür turizmi, Efes, Taşıma kapasitesi

Kaynakça

1. Akesen, A., 2009. “Sürdürülebilir Turizm Yaklaşımında Ekoturizmin İşlevsel Önemi” 10. Ulusal Turizm Kongresi. 21-24 Ekim. Mersin. sf. 1365-1374.
2. Alaeddinoğlu, F., 2008. “Sivas Kentinde Halkın Turiste ve Turizme Bakışı” Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. 5(2): 1-20
3. Avcıkurt, C., 2003. Turizm Sosyolojisi. Detay Yayıncılık. Ankara.
4. Aydın, İ., 1990. Açıklamalı Turizm Terimler Sözlüğü. Coşkun Matbaası. Aydın.
5. Aziz, A., 2008. Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri ve Teknikleri. Nobel Yayınları. Ankara
6. Coccossis, H., 1996. “Tourism and Sustainability: Perspectives and Implications” G. K. Priestley, J. A. Edwards, H. Coccossis (Editörler) Sustainable Tourism?: European Experiences sf. 1-21 Wallingford: Cab International
7. Collins, A.,1999. “Tourism Development and Natural Capital” Annals of Tourism Research. 26(1): 98- 109.
8. Cracolici, M. F., P. Nijkamp, 2008. “The Attractiveness and Competitiveness of Tourist Destinations: A Study of Southern Italian Regions” Tourism Management. 30: 336–344.

9. Çavuş, Ş., Tanrısevdi, A., 2000. “Sürdürülebilir Turizm ve Yerel Ölçekli Bir Turizm Gelişme Model Önerisi” Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, Yıl: 11, Prof. Dr. Hasan Olalı Özel Sayısı: sf. 149-159.
10. Çeken, H.. Dalgın, T., Karadağ, L., 2009. “Küreselleşme ve Uluslararası Turizm” 10. Ulusal Turizm Kongresi. 21-24 Ekim. Mersin: 1209-1218.
11. Emekli, G., 2006. “Coğrafya, Kültür ve Turizm: Kültürel Turizm” Ege Coğrafya Dergisi 15: 51-59
12. Erdoğan, N., 2003. Çevre ve Ekoturizm Erk Yayınları. Ankara
13. Eser, S., 2011. Sürdürülebilir Turizm ve Efes Örneği. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Turizm İşletmeciliği Anabilim Dalı. Muğla
14. Garrod, B., A. Fyall., 1998. “Beyond the Rhetoric of Sustainable Tourism” Tourism Management, 19(3): 199-212.
15. Kahraman, N., O. Türkay, 2009. Turizm ve Çevre. Detay Yayıncılık. Ankara
16. Kozak, N., 2008. Turizm Pazarlaması Detay Yayıncılık. Ankara
17. Küçüktopuzlu, F.K., 1991. “Turistik Faaliyetlerin Turizm Alanındaki Ekolojik Yapıya Etkileri” Turizm Kalkınma Bankası Turizm Yıllığı. sf. 246-254.
18. Kuntay, O., 2004. Sürdürülebilir Turizm Planlaması. Alp Yayınevi. Ankara
19. Küçükaltan. D., Yılmaz. İ.A., 2011. “Sürdürülebilir Turizm Bağlamında Ekoturizmin İğneada Ölçeğinde Uygulanabilirliği” 12. Ulusal Turizm Kongresi Bildiriler Kitabı. Akçakoca. sf.157-167.
20. Lebe, S. S., Milfelner. B., 2006. “Innovative Organisation Approach to Sustainable Tourism Development in Rural Areas” Kybernetes. 35(7-8):1136-1146.
21. Mebratu, D., 1998. “Sustainability and Sustainable Development: Historical and Conceptual Review” Environ Impact Asses Review 18(6):493-520.
22. Middleton. V., Hawkins. R., 1998. Sustainable Tourism: A Marketing Perspective. Butterworth- Heinemann. Oxford
23. Özdöl. S., Yürik. E., 2007. “Türkiye’de Kültür Turizmi ve Tarih Öncesi Yerleşmeler: Çatalhöyük Örneği” Çeşme Ulusal Turizm Sempozyumu. İzmir. 21-23 Kasım: 721-732.
24. Sarkım. M. 2008. “Değişen Seyahat Eğilimleri Kapsamında Sürdürülebilir Turizm Anlayışının Turizm Politikaları Üzerine Etkileri” II. Ulusal İktisat Kongresi. DEÜ. İ.İ.B.F. İktisat Bölümü. İzmir. sf. 1- 11
25. Topaloğlu. C., Dalgın. T., Bingöl. Z., 2010. “Yerel Halkın Turizmin Etkileri Konusundaki Düşüncelerinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma: Muğla Örneği” Uluslararası Doğu Karadeniz Turizm Sempozyumu. 7-9 Ekim 2010. Giresun Üniversitesi. Giresun
26. World Tourism Organization. 1997. International Tourism: A Global Perspective. Spain.