EXAMINATION OF THE STUDENT'S OPINIONS ON DISTANCE EDUCATION BY GENDER AND CLASS-GRADE LEVELS DURING THE COVID-19 PANDEMIC

Abstract

This study examines the opinions of middle and high school students regarding the distance education activities applied during the COVID-19 pandemic period by gender and class-grade levels. The method of the study is the survey model from descriptive research methods. Participants are 1514 students studying at the middle (839) and high school (675) school level in the 2019-2020 academic year. The data were collected by the "Distance Education Opinion Scale" (DEOS) prepared by Bozdağ, Türkoguz, and Ok (2021) in an online survey server of "Google Forms'. The total and sub-dimensions' scores of DEOS were compared with descriptive analysis methods according to gender and class-grade levels variables. Consequently, the total and sub-dimensions' scores of DEOS was not significant according to gender. However, the scores of female students for UEGO's test items of "the suitability of EBA TV course hours in distance education" and "the adequacy of course time" were slightly higher than male students. Additionally, the scores of the DEOS’ proficiency, learning and attitude sub-dimensions varied significantly according to the 6,7 and 8th-grade levels of the middle school. Moreover, there was a significant difference the score of the DEOS’ the proficiency and learning sub-dimensions in favor of the 9th-grade level of high school. These results showed that students' exam anxiety and grade levels could play an important role to plan distance education. For this reason, the planning of instruction schedule in distance education should be arranged with the teachers according to the affective features of the students and their grade levels.

Keywords

• COVID-19
• Distance education
• Gender
• class grade

Covid-19 Pandemisi Döneminde Öğrencilerin Uzaktan Eğitime Yönelik Görüşlerinin Cinsiyet ve Sınıf Düzeyine Göre İncelenmesi [Examination of the Student's Opinions on Distance Education by Gender and Class-Grade Levels during the Covid-19 Pandemic]

Abstract

Bu araştırma, COVID-19 pandemisi döneminde ortaokul ve lise öğrencilerinin uzaktan eğitim faaliyetlerine yönelik görüşlerini cinsiyet ve sınıf düzeyine göre incelemektedir. Araştırmanın yöntemi, betimsel araştırma yöntemlerinden tarama modelidir. Araştırmanın katılımcıları, 2019-2020 eğitim-öğretim yılında orta (839) ve lise (675) okul düzeyinde öğrenim gören 1514 öğrencidir. Veriler, Bozdağ, Türkoguz ve Ok (2021) tarafından hazırlanan "Uzaktan Eğitim Görüş Ölçeği" (UEGÖ) ile ‘Google Forms’ üzerinden çevrimiçi ortamda toplanmıştır. UEGÖ’nün toplam ve alt boyutlarının skorları cinsiyet ve sınıf düzeyine göre betimsel analiz yöntemleriyle karşılaştırılmıştır. Sonuç olarak, UEGÖ’nün toplam ve alt boyutlarına ilişkin test skorları cinsiyete göre anlamlı değişmemiştir. Ancak UEGO’nun ‘uzaktan eğitimde EBA TV ders saatlerinin uygunluğu’ ve ‘kurs süresinin yeterliliği’ test maddelerine yönelik kız öğrencilerin skorları erkek öğrencilere göre biraz daha yüksektir. Ayrıca UEGÖ’nün yeterlilik, öğrenme ve tutum boyutlarının test skorları, ortaokul 6,7 ve 8. sınıf düzeyine göre anlamlı olarak değişmektedir. Bununla birlikte UEGÖ’nün yeterlik ve öğrenme alt boyutlarında lise 9. sınıf düzeyi lehine anlamlı bir değişim bulunmaktadır. Bu sonuçlar öğrencilerin sınav kaygısı ve sınıf düzeylerinin uzaktan eğitimin planlanmasında önemli rol oynayabileceğini göstermektedir. Bu nedenle uzaktan eğitimde eğitim planlaması öğrencilerin duyusal özellikleriyle sınıf düzeylerine göre öğretmenlerle birlikte ayarlanmalıdır.

Keywords

• COVID-19
• Uzaktan eğitim
• cinsiyet
• sınıf düzeyi

References

1. Akgül, G. ve Oran, M. (2020). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin, ortaokul öğrencilerinin ve öğrenci velilerinin pandemi sürecindeki uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Eğitimde Yeni Yaklaşımlar Dergisi, 3(2), 15-37.
2. Altuntaş Yılmaz, N. (2020). Yükseköğretim kurumlarında COVID-19 pandemisi sürecinde uygulanan uzaktan eğitim durumu hakkında öğrencilerin tutumlarının araştırılması: fizyoterapi ve rehabilitasyon bölümü örneği. Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 3(1), 15-20.
3. Azevedo, J. P., Hasan, A., Goldemberg, D., Iqbal, S. A. ve Geven, K. (2020). Simulating the potential impacts of COVID-19 school closures on schooling and learning outcomes: A set of global estimates. World Bank Policy Research Working Paper.
4. Bakioğlu, B. ve Çevik, M. (2020). COVID-19 pandemisi sürecinde fen bilimleri öğretmenlerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Electronic Turkish Studies, 15(4), 109-129.
5. Balcı, A. (2005). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntem, Teknik ve İlkeler (5.Baskı). Ankara: Pegema Yayıncılık.
6. Bayram, M., Peker, A.T., Aka, S.T. ve Vural, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin uzaktan eğitim dersine karşı tutumlarının incelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 4(3), 330-345.
7. Bond, T.G & Fox, C.M. (2007). Applying the rasch model: Fundamental measurement in the human sciences. 2nd Edition. New Jersey: Lawrence Erlbaum Inc. Publishers.
8. Bozdağ, H. C., Türkoguz, S. ve Ok, G. (2021). Development of distance education opinion scale during the pandemic. i-manager's School Educational Technology, 16(3), 30-41.

9. Buzatu, A. R., Cojoc, C., Cotovıcı, E., Spırache, M. C., Trandafır, R. ve Paun, M. (2020). Students’ perception of online education in the COVID-19 pandemic framework. Romanian Statistical Review, (3), 3-14.
10. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F., (2014). Bilimsel araştırmanın temelleri (9. Baskı). Ankara: Pegem Akademi.
11. Cohen, L., Manion, L., ve Morrison, K. (2008). Research methods in education. London: Routledge, Falmer.
12. Çokyaman, M. ve Ünal, M. (2021). Öğrenci ve Öğretmenlerin Covid-19 Salgını Dönemindeki Uzaktan Eğitim Algısı: Bir Metafor Analizi. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 18 (Özel Sayı), 1684-1715. Doi: 10.26466/opus.913396
13. Erdem, S. ve Görgülü Arı, A. (2021). Investigating the reasons of students' absenteeism in online education. Sosyal Bilimler ve Eğitim Dergisi (JOSSE), (4)1, 57- 79.
14. Haider, A. S. ve Al-Salman, S. (2020). Dataset of Jordanian university students’ psychological health impacted by using e-learning tools during COVID-19. Data in Brief, 32.doi:10.1016/j.dib.2020.106104.
15. Hasan, N. ve Bao, Y. (2020). Impact of “e-Learning crack-up” perception on psychological distress among college students during COVID-19 pandemic: A mediating role of “fear of academic year loss”. Children and Youth Services Review, 118. doi: 10.1016/j.childyouth.2020.105355.
16. Hebebci, M. T., Bertiz, Y. ve Alan, S. (2020). Investigation of views of students and teachers on distance education practices during the Coronavirus (COVID-19) Pandemic. International Journal of Technology in Education and Science (IJTES), 4(4), 267-282.
17. Karadağ, E. ve Yücel, C. (2020). Yeni tip Koronavirüs pandemisi döneminde üniversitelerde uzaktan eğitim: Lisans öğrencileri kapsamında bir değerlendirme çalışması. Yükseköğretim Dergisi, 10(2), 181-192.
18. Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
19. Karataş, Z. (2020). COVID-19 Pandemisi Sürecinin LGS ve YKS Sınavına Hazırlık Sürecinde Olan Çocuk ve Ergenlerin Psikolojilerine Yansımalarının İncelenmesi. İçinde B. Gençdoğan (Ed.), Pandemi Döneminde Çocuk ve Ergen Psikolojisi (ss. 54-74). Ankara: Türkiye Klinikleri.
20. Kaynar, H., Kurnaz, A., Doğrukök, B. ve Şentürk Barışık, C. (2020). Ortaokul öğrencilerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Turkish Studies, 15(7), 3269-3292. https://dx.doi.org/10.7827/TurkishStudies.44486.
21. Khoshemehr, A. H. (2013). Bilgi ve belge yönetimi'nde uzaktan eğitim: İran ve Türkiye milli kütüphanelerinin rolü üzerine bir araştırma ve kavramsal model önerisi. (Yayımlanmamış doktora tezi). Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
22. Lau, E. Y. H. ve Lee, K. (2020). Parents’ views on young children’s distance learning and screen time during COVID-19 class suspension in Hong Kong. Early Education and Development, 1-18.
23. Linacre, J. M. (2014). Reliability and separation of measures. A user’s guide to Winsteps Ministep Rasch-model computer programs (version 3.81. 0). 05.03.2020 tarihinde http://www. winsteps. com/winman/reliability.htm adresinden erişilmiştir.
24. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB), (2020). Koronavirüse karşı eğitim alanında alınan tedbirler. http://www.meb.gov.tr/bakan-selcuk-koronaviruse-karsi-egitim-alaninda-alinan-tedbirleri-acikladi/haber/20497/tr adresinden erişilmiştir.
25. Muhammed, A. ve Kainat, A. (2020). Online learning amid the COVID-19 pandemic: students’ perspectives. Online Submission, 2(1), 45-51.
26. Newby, T. J., Stepich, D. A., Lehman, J. D. ve Russell, J. D. (2006). Educational technology for teaching and learning. Saddle River, NJ: Pearson: Merrill, PrenticeHall.
27. Niemi, H. M. ve Kousa, P. (2020). A case study of students’ and teachers’ perceptions in a Finnish high school during the COVID pandemic. International journal of technology in education and science. (IJTES), 4(4), 352-369.
28. Nsamba, A. (2019). Maturity Levels of Student Support E-Services Within an Open Distance E-learning University. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 20(4), 60-78. doi:10.19173/irrodl.v20i4.4113.
29. Parkinson, B., Fischer, A. H. ve Manstead, A. S. R. (2005). Emotion in social relations: Cultural, group, and interpersonal processes. New York, NY: Psychology Press.
30. Pınar, M. A. ve Dönel Akgül, G. (2020). The opinions of secondary school students about giving science courses with distance education during the COVID-19 pandemic. Journal of Current Researches on Social Sciences, 10(2), 461-486.
31. Posey, G., Burgess, T., Eason, M. ve Jones, Y. (2010). The advantages and disadvantages of the virtual classroom and the role of the teacher. In Southwest Decision Sciences Institute Conference, (s. 2-6).
32. UNESCO (United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization, 2020). COVID-19 educational disruption and response. https://en.unesco.org/covid19/educationresponse, web adresinden 07 Şubat 2021 tarihinde edinilmiştir.
33. Ülkü, S. (2018). İlkokullarda Görev Yapan Öğretmenlerin Uzaktan Eğitime Yönelik Tutumlar. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Bolu.
34. Yamamoto, G.T. ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34.
35. Yılmaz, E. ve Güner, B. (2020). Farklı öğrenim kademelerindeki öğrencilere verilen uzaktan eğitim hizmetinin veli görüşlerine göre değerlendirilmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1) 477-503. doi: 10.37669/milliegitim.777353.
36. Yılmazsoy, B. ve Kahraman, M. (2018). Uzaktan eğitimde sosyal ağlar ve öğreticinin etkinliği. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 4(2), 5-9.
37. Zain, J. M., Mohd, W. M. W., & El-Qawasmeh, E. (Eds.). (2011). Software Engineering and Computer Systems, Part III: Second International Conference, ICSECS 2011, Kuantan, Pahang, Malaysia, June 27-29, 2011, Proceedings (Vol. 181). Springer Science & Business Media.