Elementary Classroom Teachers’ Beliefs on In Service Training via Distance Education

Abstract

-

Keywords

• -

Sınıf Öğretmenlerinin Hizmet İçi Eğitimde Uzaktan Eğitime Yönelik İnançları

Abstract

Hizmet içi eğitim öğretmenlerin mesleğe uyumunu meslekte ilerlemesini ve gelişmesini sağlamak için gerçekleştirilen öğrenme faaliyetleridir Uzaktan eğitim öğretmen ve öğrencilerin farklı mekânlardaoldukları bu sayede eğitimin daha az maliyetle sunulabildiği bir eğitim uygulamasıdır Öğretmenlere sunulan hizmet içi eğitimin uzaktan eğitimle verilmesi öğretmenlerin yaşadıkları şehirlerin dışında merkezlere gitmek yerine kendi yaşadıkları yerlerden eğitim alma imkânı sağlamaktadır Bu çalışmanın amacı bu yıl Türkiye’de hizmet içi eğitimin uzaktan eğitimle sunulması uygulamasına katılan sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitime yönelik inançlarını etkileyen faktörleri belirlemektir Bu amaç doğrultusunda sınıf öğretmenlerinin hizmet içi eğitimin uzaktan eğitimle sunulmasına yönelik inançlarının cinsiyet daha önce uzaktan eğitimle ders alıp almadığı ve kıdem değişkenleri açısından farklılık gösterip göstermediği incelenmiştir Araştırmada genel tarama modellerinden kesitsel tarama modeli kullanılmıştır Araştırma 2012–2013 eğitim öğretim yılı güz döneminde Sakarya ilinde görev yapan 135 sınıf öğretmeni ile yürütülmüştür Araştırmanın sonucunda sınıf öğretmenlerinin hizmet içi eğitimde uzaktan eğitime yönelik inançları cinsiyet ve kıdeme göre farklılık gösterirken daha önce uzaktan eğitimle ders alıp almadığına göre farklılık göstermemektedir

Keywords

• Sınıf Öğretmeni, hizmet içi eğitim, uzaktan eğitim, inanç

References

1. Ağır, F., Gür, H. ve Okçu, A. (2008). Özel okullarda ve devlet okullarında çalışan ilköğretim öğretmenlerinin uzaktan eğitime karşı tutumlarının belirlenmesi. The 8th International Educational Technology Conference, 370 - 375.
2. Ateş, A. ve Altun, E. (2008). Bilgisayar öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik tutumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 28 (3), 125-145.
3. Cohen, L., Manion, L. ve Morrison, K. (2007). Research methods in education, (6. Baskı). Routledge. New York.
4. Delil, Y. (2005). Yönetici asistanları ve büro çalışanlarının hizmet içi eğitimleri için bir web tabanlı uzaktan eğitim programı önerisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Ankara.
5. Fraenkel, J.R. ve Wallen, N.E. (2006). How to design and evaluate research in education (6th Ed.). New York: Mac Graw Hill, Inc.
6. Horzum, M. B. ve Çakır, Ö. (2009). Çevrim içi teknolojilere yönelik öz-yeterlik algısı ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 9 (3), Yaz / Summer 2009, 1327-1356.
7. Horzum, M. B. (2010). Öğretmenlerin Web 2.0 araçlarından haberdarlığı, kullanım sıklıkları ve amaçlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(1), 604-634.
8. Horzum, M. B. (2003a). Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi’nde görev yapan öğretim elemanlarının internet destekli eğitime yönelik düşünceleri. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6, 246-262.

9. Horzum, M. B. (2003b). Öğretim elemanlarının internet destekli eğitime yönelik düşünceleri (Sakarya Üniversitesi örneği). Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
10. Horzum, M. B. (2007). İnternet tabanlı eğitimde transaksiyonel uzaklığın öğrenci başarısı, doyumu ve özyeterlilik algısına etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
11. Horzum, M. B. ve Canan Güngören, Ö. (2012). A model for beliefs, tool acceptance levels and web pedagogical content knowledge of science and technology preservice teachers towards web based instruction. Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE, 13(3), 50-69.
12. Kao C.-.P ve Tsai, C.-C. (2009). Teachers’ attitudes toward web-based professional development, with relation to Internet self-efficacy and beliefs about web-based learning. Computers & Education 53, 66–73.
13. Kao, C., Wu, Y.T. ve Tsai, C.C. (2011). Elementary school teachers’ motivation toward web-based professional development, and the relationship with Internet self-efficacy and belief about web-based learning. Teaching and Teacher Education, 27, 406-415.
14. Keegan, D. (1990). Foundations of distance education. (2. Baskı). USA: Routledge
15. Kıldan, A. O. ve Temel, Z. F. (2008). Yapılandırmacı yaklaşıma dayalı oluşturulan hizmet içi eğitimin öğretmenlerin öğretmenlikle ilgili bazı görüşlerine etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(1), 25-36.
16. Moore, M. G. ve Kearsley, G. (2011). Distance education: A systems view (3. Baskı). Wadshworth: Cengage Learning.
17. Özer, B. (1990). Uzaktan eğitim sisteminin evrensel yapısı. Kurgu Dergisi, 8, 569- 594.
18. Schifter, C. (2002). Perception differences about participating in distance education online. Journal of Distance Learning Administration, 5(1). 13 Mayıs http://www.westga.edu/~distance/ojdla/spring51/schifter51.html adresinden erişilmiştir. 2013 tarihinde
19. Yang, F.Y. ve Tsai, C.C. (2008). Investigating university student preferences and beliefs about learning in the web-based context. Computers & Education, 50, 1284–1303.
20. Yılmaz, K. ve Horzum, B. (2005). Küreselleşme, bilgi teknolojileri ve üniversite. Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(10), 103-121.
21. Yılmaz, H. ve Düğenci, M. (2010). Hizmet içi eğitime farklı bir yaklaşım: e- hizmet içi eğitim. XII. Akademik Bilişim Konferansı Bildirileri, 67-74.
22. Yoany, B. (2006). Distance education trends: Integrating new technologies to foster student interaction and collaboration. Distance Education, 27(2), 139- 153.
23. http://etogm.meb.gov.tr adresinden 13 Mayıs 2013 tarihinde erişilmiştir.