Çocukların İnsan Figürü Çizimlerinin Karşılaştırılması

Abstract

5-6 yaş dönemi çocukların yaratıcılığın altın çağında olduğu, duygu ve düşüncelerini özgün bir şekilde yansıtabildikleri düşünülmektedir. Bu nedenle bu araştırma, 5-6 yaş grubu çocukların insan figürü çizimlerinde model verilerek yapılan çizimler ve serbest bırakılarak yapılan çizimler arasındaki yaratıcılık farkının yansıma biçiminin ortaya çıkarılması amacıyla yapılmıştır. Araştırma nitel araştırma teknikleri kullanılarak yürütülmüş olup, model olarak vaka çalışmasıdır. Araştırma kapsamında kullanılan temel veri toplama aracı çocuklar tarafından çizilen insan figürü resimleridir. Model verilerek çizilen figürlerin modelin ve birbirlerinin çalışmalarının aynısı olduğu tespit edilirken, serbest çizim yapan grubun insan figürü çizimlerinde birçok farklı yorum, farklı ortam ve farklı çizim stratejisi olduğu belirlenmiştir. Model verilmeden çalışma yapan grupta bulunan çocuklar düşüncelerini hayal güçleri ile birleştirerek değişik yorumlarda çizimler meydana getirmişlerdir. 

Keywords

• çocuk,yaratıcılık,çocuk resmi

References

1. KaynakçaAdu-Agyem, J., Enti, M. ve Peligah, Y. S. (2009). Enhancing children's learning: the art perspective. International Journal of Education through Art, 5(2-3), 143-155.Clark, A. (2005a). Listening to and involving young children: A review of research and practice. Early Child Development and Care, 175(6), 489–505. Clark, A. (2005b). Listening to and involving young children: A review of research and practice. In A. Clark, A.T. Kjörholt, & P. Moss (Eds.), Beyond listening: Children’s perspectives on early childhood services. Bristol: Policy Press.Cox, M. ve Ralph, M. L. (1996). Young children’s ability to adapt their drawings of the human figure. Educational Psychology 16: 245-255Dockett, S. ve Perry, B. (2005). Children’s drawings: Experiences and expectations of school. International Journal of Equity and Innovation in Early Childhood, 3(2), 77–89.Danesi, M. (2007). The quest for meaning: A guide to semiotic theory and practice. Toronto: University of Toronto Press.Gardner, H. (1992). Multiple intelligences. Minnesota Center for Arts Education.Golomb, C. (2004). The child’s creation of a pictorial world. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum.Griever, R. & Hughes, M. (1990) An introduction to understanding children, in: R. Grieve & m. Hughes (Eds) Understanding Children (Oxford, Basil Blackwell). Halpern, D. F. (2000). Differences in cognitive abilities (3rd ed.). Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.Harris, D. B. (1963). Children’s drawings as measures of intellectual maturity: A revision and extension of the Goodenough Draw-a-Man Test. New York: Harcourt, Brace and World, Inc.Hurwitz, A. ve Day. M.(2007). Children and their art. New York: Hoarcourt Brace Jovanvich.Kamarulzaman, W. (2012). Children’s Drawings and Development. Available at SSRN 2192094.Kitahara, R. ve Matsuishi, T. (2006). Research on children’s drawings. Journal of Disability and Medico-pedagogy (Journal of Disability, Medicine and Education), 14.Koppitz, E. M. (1968). Psychological evaluation of children’s human drawings. New York: Crune and Stratton Wales, R. (1990). Children’s pictures. In R. Grieve & M. Hughes (Eds.), Understanding children. Oxford, UK: Blackwell.La Voy, S. K., Pedersen, W. C., Reitz, J. M., Brauch, A. A., Luxenberg, T. M. ve Nofsinger, C. C. (2001). Children's drawings: A cross-cultural analysis from Japan and the United States. School Psychology International, 22(1), 53-63.Merriam, S. B. (2013). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. Nobel Yayınları, Ankara.Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: an expanded sourcebook (2nd Ed.). CA: Sage.Naglieri J. A., McNeish, T. J. ve Bardos, A. N. (1991). DAP: SPED. Draw-a-person: screening procedure for emotional disturbance. Examiner’s Manual. Austin, TX: Pro-Ed.Osei, M. (2013). Relıevıng stress: The art factor. In ICERI2013 Proceedings (pp. 7029-7035). IATED.Pahl, K. ve Rowsell, J. (2005). Literacy and education: Understanding the new literacy studies in the classroom. London: Paul Chapman.Pianta, R. C. ve McCoy, S. (1997). The first day of school: The predictive utility of an early school screening program. Journal of Applied Developmental Psychology, 18, 1–2Punch, S. (2002). Research with children: The same or different from research with adults? Childhood, 9(3), 321–341.Robinson, T., Zurcher, J. ve Callahan, C. (2015). Youthful Ideals of Older Adults: An Analysis of Children's Drawings. Educational Gerontology, 41(6), 440-450.Roland, C. (2006). Young in art a developmental look at child art. Retrieved from.Sternberg, R. J. ve Lubart, T. I. (1995). Defying the crowd: Cultivating creativity in a culture of conformity. Free Press.Naglieri, J. A. (1988). Draw-a-Person: A quantitative scoring system. New York: Psychological Corporation.Tharpe, T. (2003). The creative habit: Learn it and use it for life. New York: Simon and Schuster.Thomas, G. V. ve Silk, A. M. (1990). An introduction to the psychology of children's drawings. New York University Press.Veale, A. (2005). Creative methodologies in participatory research with children. In S. Greene & D. Hogan (Eds.), Researching children’s experience. Thousand Oaks, CA: Sage.Wright, S. (2010). Understanding Creativity in Early Childhood Meaning-Making and Children’s Drawings. London: SAGE Publications Ltd.Wright, S. (2003). The arts, young children and learning. Boston, MA: Allyn and Bacon.Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2003). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin.