Supervision and Peer Supervision in Online Setting: Experiences of Psychological Counselors

Abstract

Purpose: Psychological counseling, supervision, peer supervision, and consultation in the online setting have become widespread. This study aimed to examine the experiences and opinions of psychological counselors regarding online supervision and peer supervision.

Research Methods: This qualitative study included six psychological counselors as participants. The data of the study were collected using semi-structured individual interviews and a focus group interview. Written documents and transcriptions of voice recordings were analyzed based on thematic analysis.

Findings: The results of the study related to the supervision experiences of psychological counselors yielded the following themes: role of the supervisor, supervision process, feedback from the supervisor, and the number of psychological counselors and clients. Similarly, themes related to experiences of psychological counselors in peer supervision were as follows: effects of the peers, professional development, and negative perceptions about peer supervision. The opinions of psychological counselors regarding online supervision and peer supervision yielded two themes: the strengths and the drawbacks of the online environment.

Implications for Research and Practice: Online supervision can be useful for psychological counselors. However, it is crucial for future studies to investigate the experiences of psychological counselors with diverse characteristics to gain a deeper understanding. Mixed-method studies related to online supervision and peer supervision are recommended for more detailed information. Moreover, online supervision can be provided for psychological counselors-in-training and for professionals aiming to pursue career development.

Keywords

• group supervision,peer supervision

Çevrimiçi Süpervizyon ve Akran Süpervizyonu: Psikolojik Danışmanların Deneyimleri

Abstract

Problem Durumu: Son yıllarda çevrimiçi (online) iletişim araçlarını kullanarak yapılan psikolojik danışma, süpervizyon, akran süpervizyonu ve konsültasyon gibi hizmetler artmıştır. Bu artışla beraber internet üzerinden sağlanan hizmetlerin etkililiğine dair araştırma soruları gündeme gelmektedir. Alanyazındaki araştırmalar çoğunlukla yüz yüze süpervizyonun ve akran süpervizyonun etkililiğini incelemektedir. Bundan dolayı çevrimiçi süpervizyon ve akran süpervizyon süreçleriyle ilgili detaylı bilgilere ihtiyaç duyulduğu düşünülmektedir.

Araştırmanın Amacı: Bu çalışmada, çevrimiçi süpervizyon ve akran süpervizyonuna dair psikolojik danışmanların deneyimlerini ve görüşlerini ortaya koymak amaçlanmıştır. Bu amaçla şu sorulara cevap aranmıştır: (1) Psikolojik danışmanların aldıkları süpervizyona ilişkin görüşleri nelerdir? (2) Psikolojik danışmanların katıldıkları akran süpervizyonu konusundaki görüşleri nelerdir? (3) Psikolojik danışmanların süpervizyon ve akran süpervizyonunun çevrimiçi ortamda yürütülmesine yönelik görüşleri nelerdir?

Araştırmanın Yöntemi: Bu çalışma, durum çalışması deseninde tasarlanmış, nitel bir araştırmadır. Derinlemesine incelenmeye çalışılan durumlar, çevrimiçi süpervizyon ve akran süpervizyonu deneyimleridir. Araştırmaya çevrimiçi psikolojik danışma, süpervizyon ve akran süpervizyonu deneyimi yaşamış altı psikolojik danışman katılmıştır. Psikolojik danışmanlar Rehberlik ve Psikolojik Danışma alanında lisans eğitimlerini tamamlamış ve yüksek lisans eğitimlerine devam eden psikolojik danışmanlardır. Bu çalışmadaki süpervizör ise İstanbul’da bir devlet üniversitesinde Rehberlik ve Psikolojik Danışma alanında öğretim üyesi olarak çalışan, bireyle psikolojik danışma uygulamaları ve süpervizyon konusunda deneyimli bir profesyoneldir. Araştırmanın verileri, araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Görüşme formuna verilen cevaplar e-posta aracılığıyla psikolojik danışmanlardan toplanmış ve daha sonra psikolojik danışmanlarla odak grup görüşmesi yapılmıştır. Yazılı dokümanlar ve ses kayıtları türünde toplanan veriler, tematik analiz kullanılarak incelenmiştir. Veriler çözümlenirken, analiz birimi olarak cümleler ve sözcük öbekleri seçilmiştir.

Araştırma Bulguları: Bu çalışmada ilk araştırma sorusu, psikolojik danışmanların süpervizyon deneyimlerine yönelik görüşlerini anlamaya yöneliktir. Bu konudaki bulgular, süpervizörün rolü, süpervizyon süreci, süpervizörden geribildirim almakla ilgili konular, psikolojik danışman ve danışan sayısı olmak üzere dört alt tema altında ortaya konulmuştur. Süpervizörün özellikleri teması altında, süpervizörün öğretmen ve psikolojik danışman rolünün, destekleyici, cesaretlendirici ve deneyimli olmasının, kontrol ve otorite sağlamasının psikolojik danışmanlar tarafından önemli görüldüğü sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, süpervizyon sürecinde etik konuların tartışılmasının etkili olduğu, mesleki doyumu arttırdığı, grup süpervizyonunda süpervizörden geri bildirim almanın ve akranlara geri bildirim vermenin önemi ortaya konmuştur. Bir diğer bulgu ise grup süpervizyonu için altı kişinin fazla olduğu görüşünün, psikolojik danışmanlar tarafından vurgulanmasıdır. Bu çalışmanın ikinci araştırma sorusu, akran süpervizyonu deneyimine yöneliktir. Elde edilen bulgulara göre, akranların etkisi, mesleki gelişim ve akran süpervizyonuna ilişkin olumsuz görüşler olmak üzere üç alt tema oluşmuştur. Psikolojik danışmanlar, akranların birbirlerine destek vermesinin ve benzer yaşantılara sahip olduklarını fark etmelerinin, geri bildirim verme ve almanın ve ayrıca farklı cinsiyetteki psikolojik danışmanların görüşlerini dinlemenin bu süreçte kolaylaştırıcı olduğu görüşündedirler. Ayrıca öğrenme sürecine katkı sağlaması ve farklı vakaları dinleme ve çözüm bulma açsından mesleki gelişimi desteklediği yönünde görüşler ifade edilmiştir. Psikolojik danışmanlar, süpervizörün olmaması yüzünden yaşadıkları otorite ve yönlendirme eksikliğini akran süpervizyonun olumsuzluğu olarak belirtmiştir. Üçüncü araştırma sorusu, süpervizyonun ve akran süpervizyonunun çevrimiçi ortamda yürütülmesine yönelik psikolojik danışmanların görüşlerinin neler olduğudur. Bu bağlamda çevrimiçi ortamın güçlü yönleri ve çevrimiçi ortamın güçlükleri şeklinde iki alt tema ortaya çıkmıştır. Zaman ve mekanın etkili kullanılması çevrimiçi ortamın güçlü yönünü oluştururken, teknolojiden kaynaklı engeller ve çevrimiçi ortamda dikkat dağıtıcı unsurların varlığı çevrimiçi ortamın güçlükleri olarak ortaya konmuştur.

Araştırmanın Sonuçları ve Öneriler: Çalışmanın sonucunda psikolojik danışmanlar, süpervizyon sürecinde süpervizörün farklı rollerinin psikolojik danışmanların mesleki gelişimlerine katkı sağladığını, süpervizyonun grup ortamında yürütülmesinin hem zorluklarının hem de avantajlarının olduğunu, danışan ve psikolojik danışman sayısının süpervizyonun verimliliğini etkilediğini düşünmektedirler. Akran süpervizyonu ile ilgili olarak da, akranların birbirlerini etkiledikleri, mesleki gelişimlerini destekledikleri ve süpervizörün eksikliğinin bu süreçte dikkatlerini çektiği sonucuna ulaşılmıştır. Süpervizyon ve akran süpervizyonunun çevrimiçi ortamdan yürütülmesinin psikolojik danışmanlar için olumlu bir deneyim olarak görüldüğü ve bununla birlikte çevrimiçi psikolojik danışmada bazı engeller yaşadıkları sonucuna ulaşılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda elde edilen bulgular düşünüldüğünde, çevrimiçi süpervizyon ve akran süpervizyonunun, gelişen teknolojiyle güncellenerek, psikolojik danışma ve rehberlik programlarında yer alması önerilebilir. Psikolojik danışmanlar ve süpervizörler, çevrimiçi ortamda yürütülen süpervizyon ya da akran süpervizyonunun sınırlı yönlerinin farkında olmalıdırlar. Psikolojik danışmanlar bu dezavantajlı durumları azaltmak veya hiç yaşamamak için hem teknolojik hem de stratejik bazı önlemler almalıdırlar. Bu önlemler, İnternetin yavaş olduğu veya teknolojik araçlarda yaşanan problemlerin kurulan iletişimi sekteye uğrattığı durumlarda, psikolojik danışmanların bir yedek plana sahip olmaları şeklinde olabilir. Çevrimiçi yürütülen süpervizyon ve akran süpervizyonu gibi uygulamalarda geribildirimlerin yeterince açık ve anlaşılır olmaması sorunu doğabilmektedir. Buna karşılık oturumlarda geribildirimlerin açıklığının ve anlaşılırlığının kontrol edilmesi önemlidir. Süpervizörler psikolojik danışmanların çevrimiçi oturumlara uygun olup olmadıklarını değerlendirebilir. Bu konu hem psikolojik danışmanın İnternet araçlarını kullanmadaki bilgisi ve yeterliliği, hem de psikolojik danışmanın çevrimiçi iletişimde kendisini ne kadar rahat hissettiği ve kendisini ne kadar açabildiği gibi birtakım değerlendirmelerin yapılmasını gerektirir. Bu çalışma, süpervizyon ve akran süpervizyonunun etkileri hakkında ipuçları verse de deneysel bir çalışma değildir. Gelecekte farklı özelliklere sahip psikolojik danışmanlarla derinlemesine görüşmelerin yapılması, farklı modellere ya da kuramsal yaklaşımlara dayalı süpervizyon süreçlerine yönelik yeni araştırmaların planlanması da önerilebilir.

Keywords

• Grup süpervizyonu,akran süpervizyonu

References

1. Abbass, A., Arthey, S., Elliott, J., Fedak, T., Nowoweiski, D., Markovski, J., & Nowoweiski, S. (2011). Web-conference supervision for advanced psychotherapy training: A practical guide. Psychotherapy, 48(2), 109-118.
2. Akhurst, J., & Kelly, K. (2006). Peer group supervision as an adjunct to individual supervision: Optimising learning processes during psychologists' training. Psychology Teaching Review, 12(1), 3-15.
3. Aladag, M. (2014). Psikolojik danisman egitiminin farkli duzeylerinde bireyle psikolojik danisma uygulamasi supervizyonunda kritik olaylar [Critical incidents in individual counseling practicum supervision across different levels of counselor education]. Ege Egitim Dergisi, 15(2), 428-475.
4. Aladag, M., & Kemer, G. (2016). Clinical supervision: An emerging counseling specialty in Turkey. The Clinical Supervisor, 35(2), 175-191.
5. Atik, G., Celik, E. G., Guc, E., & Tutal, N. (2016). Psikolojik danisman adaylarinin yapilandirilmis akran grup supervizyonu surecindeki metafor kullanimina iliskin gorusleri [Opinions of counseling students about the use of metaphor in the structured peer group supervision process]. Ege Egitim Dergisi, 17(2), 597-619.
6. Bakalim, O., Sanal-Karahan, F., & Sensoy, G. (2018). The effect of group supervision on the psychological counseling self-efficacy levels of psychological counseling candidates. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 9(4), 412-428.
7. Benshoff, J. M. (1993). Peer supervision in counselor training. The Clinical Supervisor, 11(2), 89-102
8. Bernard, J. M. (1979). Supervisor training: A discrimination model. Counselor Education and Supervision, 19(1), 60-68.

9. Bernard, J. M, & Goodyear, R. K. (2004). Fundamentals of Clinical Supervision (3. Ed). MA: Pearson.
10. Borders, L. D. (1991). A systematic approach to peer group supervision. Journal of Counseling and Development, 69(3), 248-252.
11. Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101.
12. Butler, S., & Constantine, M. (2006). Web-based peer supervision, collective self-esteem, and case conceptualization ability in school counselor trainees. Professional School Counseling, 10(2), 146-152.
13. Buyruk Genc, A. (2019). Etkili psikolojik danisman nitelikleri ile kulture duyarli psikolojik danisma yeterlikleri arasindaki iliskide kulturel zekânin ve bilissel esnekligin araci rolu [The mediating role of cultural intelligence and cognitive flexibility on the relations among counselors' effective counselor characteristics and multicultural counseling competencies] (Unpublished doctoral dissertation). Yildiz Technical University, Istanbul.
14. Bryman, A. (2012). Social research methods (4th ed.). New Yok: Oxford University Press.
15. Campbell, J. (2000). Becoming an effective supervisor: A workbook for counselors and psychotherapists. Routledge: Taylor & Francis.
16. Cashwell, T. H., & Dooley, K. (2001). The impact of supervision on counselor self-efficacy. The Clinical Supervisor,20(1), 39-47.
17. Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Arastirma yontemleri desen ve analiz [Research methods design and analysis]. (A. Aypay Trans. Ed.). Ankara: Ani Yayincilik.
18. Conn, S. R., Roberts, R. L., & Powell, B. M. (2009). Attitudes and satisfaction with a hybrid model of counseling supervision. Journal of Educational Technology & Society, 12(2), 298-306.
19. Counselman, E. F., & Weber, R. L. (2004). Organizing and maintaining peer supervision groups. International Journal of Group Psychotherapy, 54(2), 125–143. doi:10.1521/ijgp.54.2.125.40391
20. Denizli, S. (2010). Danisanlarin algiladiklari terapotik calisma uyumu ve oturum etkisi duzeylerinin bazi degiskenlere gore yordanmasi: Ege Universitesi ornegi [Prediction of client perceived working alliance and session impact levels regarding some variables: The example of Ege University] (Unpublished doctoral dissertation). Ege University, Izmir.
21. Falender, C. A., Cornish, J. A. E., Goodyear, R., Atcher, R., Kaslow, N. J., Leventhal, G., & Grus, C. (2004). Defining competencies in psychology supervision: A consensus statement. Journal of Clinical Psychology, 60(7), 771-785.
22. Howitt, D. (2016). Introduction to qualitative research methods in psychology. Harlow: Pearson.
23. Johnson, R. B. (1997). Examining the validity structure of qualitative research. Education, 118(2), 282-292.
24. Ilhan, T., Sarikaya, Y. & Yontem, M. K. (2018). Supervizor Rolleri Olcegi’nin (SRO) gelistirilmesi [The development of the Supervisor Roles Scale]. Abant İzzet Baysal Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi, 18(4), 2103-212.
25. Kanz, J. E. (2001). Clinical-supervision.com: Issues in the provision of online supervision. Professional Psychology: Research and Practice, 32(4), 415.
26. Kobak, K. A., Craske, M. G., Rose, R. D., & Wolitsky-Taylor, K. (2013). Web-based therapist training on cognitive behavior therapy for anxiety disorders: A pilot study. Psychotherapy, 50(2), 235-247.
27. Kilminster, S. M., & Jolly, B. C. (2000). Effective supervision in clinical practice settings: a literature review. Medical Education, 34(10), 827-840.
28. Koc, I. (2013). Kisiler arasi sureci hatirlama teknigine dayali supervizyonun psikolojik danisman adaylarinin psikolojik danisma becerilerine, ozyeterlik ve kaygi duzeylerine etkisi [The effect of the supervision with interpersonal process recall on the counseling skills, self-efficacy and anxiety levels of counselor trainees] (Unpublished doctoral dissertation). Ege University, Izmir.
29. Lakeman, R., & Glasgow, C. (2009). Introducing peer‐group clinical supervision: An action research project. International Journal of Mental Health Nursing, 18(3), 204-210.
30. Merriam, S. B. (1995). What can you tell from an N of 1?: Issues of validity and reliability in qualitative research. PAACE Journal of Lifelong Learning, 4, 51-60
31. Meydan, B (2014). Psikolojik danisma uygulamalarina yonelik bir supervizyon modeli: Mikro beceri supervizyon modeli [A supervision model for counseling practicum: microcounseling supervision model]. Ege Egitim Dergisi, (15), 358-374.
32. Ozyurek, R. (2009). The supervision opportunities for applied school counseling provided to trainees in Turkish universities: A national survey. Turkish Journal of Psychological Counseling and Guidance, 32, 54-63.
33. Ozyurek, R. (2010). School counseling practices in Turkish universities: Recommendations for counselor educators. Eurasian Journal of Educational Research, 39, 175-190.
34. Pamukcu, B. (2011). The investigation of counseling self-efficacy levels of counselor trainees (Unpublished doctoral dissertation). Middle East Technical University, Ankara.
35. Perera-Diltz, D. M., & Mason, K. L. (2012). A National survey of school counselor supervision practices: administrative, clinical, peer, and technology mediated supervision. Journal of School Counseling, 10(4). Retrieved from http://www.jsc.montana.edu/articles/v10n4.pdf
36. Rousmaniere, T. (2014). Using technology to enhance clinical supervision and training. In C. E. Watkins, Jr. & D. L. Milne (Eds.), The Wiley international handbook of clinical supervision (p. 204–237). New Jersey: Wiley-Blackwell.
37. Sivis Cetinkaya, R., & Karairmak, O. (2012). Psikolojik danisman egitiminde supervizyon [Supervision In Counselor Education]. Turk Psikolojik Danisma ve Rehberlik Dergisi, 4(37), 107-121.
38. Sorlie, T., Gammon, D., Bergvik, S., & Sexton, H. (1999). Psychotherapy supervision face‐to‐face and by video conferencing: A comparative study. British Journal of Psychotherapy, 15(4), 452-462.
39. Tuckett, A. G. (2005). Applying thematic analysis theory to practice: A researcher’s experience. Contemporary Nurse, 19(1-2), 75-87.
40. Weingardt, K. R., Cucciare, M. A., Bellotti, C., & Lai, W. P. (2009). A randomized trial comparing two models of web-based training in cognitive–behavioral therapy for substance abuse counselors. Journal of Substance Abuse Treatment, 37(3), 219-227.
41. Wheeler, S., & Richards, K. (2007). The impact of clinical supervision on counsellors and therapists, their practice and their clients: A systematic review of the literature. Counseling and Psychotherapy Research, 7(1), 54-65.
42. Xavier, K., Shepherd, L., & Goldstein, D. (2007). Clinical supervision and education via videoconference: A feasibility project. Journal of Telemedicine and Telecare, 13(4), 206-209.
43. Yeh, C. J., Chang, T., Chiang, L., Drost, C. M., Spelliscy, D., Carter, R. T., & Chang, Y. (2008). Development, content, process and outcome of an online peer supervision group for counselor trainees. Computers in Human Behavior, 24(6), 2889-2903.
44. Yildirim, K. (2010). Nitel arastirmalarda niteligi artirma [Raising the quality in qualitative research]. Ilkogretim Online, 9(1), 79- 92.
45. Yildirim, A., & Simsek, H. (2008). Sosyal bilimlerde nitel arastirma yontemleri [ Qualitative research methods in social sciences]. Ankara: Seckin Yayinlari.
46. Zeren, S., & Yilmaz, S. (2011). Bireyle psikolojik danisma uygulamasi dersini alan ogrencilerin supervizyona bakis acilari: Yeditepe Universitesi ornegi. [The opinions of psychological counselors-in-training on supervision for individual counseling]. 11th National Psychological Counseling and Guidance Conference, Ege University, Selcuk, İzmir.