Bibliographic Analysis of Articles on Chorus Published in Tr Index Database Between 2002-2023

Öz

Making music together is one of the best methods to experience music that enriches human life. Choirs are groups created to perform together. Among the academic studies done in the field of music in Turkey, there are numerous studies on the choir. These studies analyze a variety of topics, including intonation, conducting, and choirs composed of members from various musical styles. This study was created to contribute to the scientific research that is planned to be done in the field of choir and aims to present the articles published between 2002 and 2022 with the title "chorus" in the Tr Index database with various sub-problems (publication year, journal, method, sample group, number of citations, subject). Within the scope of the study, articles containing the "Chorus" topic between 2002-2022 were scanned in the Tr Index database, (n=18) articles were studied with bibliographic analysis, and the results were presented with descriptive tables such as content analysis and percentage-frequency distributions. According to the study’s findings, the articles were released between 2006 and 2022, with the majority of the studies conducted in 2018 (n=4). The studies were mostly published in university journals, with an avarage of (x=16,56) references per study. It was seen that children's themes were handled more extensively.Furthermore it was observed that the choral phrases were most frequently used, the case study approach was commonly chosen as the approach, in addition the sample distribution was mostly studied with 223 choir conductors and 110 music teacher candidates.

Anahtar Kelimeler

• Music
• music education
• chorus
• human voice
• bibliographic analysis

TR DİZİN VERİ TABANINDA 2002-2022 YILLARI ARASINDA YAYIMLANAN KORO KONULU MAKALELERİN BİBLİYOGRAFİK ANALİZİ

Öz

İnsan yaşamına renk katan müziği yaşamanın en güzel yollarından biri, birlikte müzik yapmaktır. Birlikte şarkı söylemek için oluşturulan topluluklar koro olarak adlandırılmaktadır. Türkiye’de müzik alanında yapılmış olan akademik çalışmalar içerisinde koro konusunu inceleyen birçok çalışma yer almaktadır. Bu çalışmaların bazıları farklı türlerde oluşturulmuş koroları, şeflik konularını, entonasyon gibi müzikaliteyi etkileyen özellikleri v.b. gibi birçok konuyu çalışılmıştır. Bu çalışma, Tr Dizin veri tabanında “koro” konu başlığı altında 2002-2022 yılları arasında yayımlanmış olan makalelerin çeşitli (yayın yılı, dergi, yöntem, örneklem grubu, atıf sayısı, konu) alt problemlerle birlikte sunulması ve bu yolla koro alanında yapılması planlanan bilimsel araştırmalara katkıda bulunmak amacıyla yapılmıştır. Çalışma kapsamında Tr Dizin veri tabanında 2002-2022 yılları arasında “Koro” konusunu içeren makaleler taranmış, (n=18) makaleler bibliyografik analizlerle çalışılmış, sonuçlar içerik analizi, yüzde-frekans dağılımları gibi betimsel tablolar ile sunulmuştur. Çalışmanın sonuçlarında makalelerin 2006 ve 2022 yılları arasında yayımlandığı, en fazla çalışmanın ise 2018 yılında (n=4) yapıldığı, çalışmaların daha çok üniversite dergilerinde yayımlandığı, yapılan çalışmalarda kaynakça sayısının ortalama (x̄= 16,56) olduğu, konu dağılımlarında eğitim, kültürel ve çocuk temalarının daha fazla işlendiği, en fazla koro anahtar kelimesinin kullanıldığı, yöntem olarak sıklıkla durum çalışması yönteminin tercih edildiği ve örneklem dağılımında en çok 223 koro şefi ve 110 müzik öğretmeni adayı ile çalışılmış olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Müzik
• müzik eğitimi
• koro
• insan sesi
• bibliyografik analiz.

Kaynakça

1. Akçay, Ş. Ö. & Erden, E. (2020). Türkiye’de müzik beğenisi üzerine yapılmış olan akademik çalışmaların bibliyografik yöntemle incelenmesi. Sanat Dergisi, (36), 117–134, https://doi.org/10.47571/ataunigsfd.763079.
2. Al, U. & Coştur, R. (2007). Türk psikoloji dergisinin bibliyotektik profili. Türk Kütüphaneciliği, 21 (2). 142-163.
3. Al, U. & Tonta, Y. (2004). Atıf analizi: Hacettepe Üniversitesi kütüphanecilik bölümü tezlerinde atıf yapılan kaynaklar. Bilgi Dünyası, 5 (1), 19-47. Erişim adresi: https://www.bd.org.tr/index.php/bd/article/view/497
4. Apaydınlı, K. (2014). Türkiye’de koro alanında yazılmış lisansüstü tezlere bir bakış. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 4(8), 61–66.
5. Arıca, E. (2017). Türkiye’de keman pedagojisi alanında hazırlanan lisansüstü tezler üzerine bir inceleme. Hacettepe University Journal of Education, 32(2), 327–342, doi: 10.16986/HUJE.2016018529.
6. Atilla B. & Akyürek R. (2020). Examination of postgraduate theses on string instruments in Turkey. Educational Research and Reviews, 15(9), 581–586.
7. Belge, O. (2021). Türkiye’de armoni üzerine yazılmış lisansüstü tezlerin analizi. Jass Studies-The Journal of Academic Social Science Studies, 14(87), 209–219.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Corbin, J., ve Strauss, A. (2008). Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory (3rd Ed.). Thousand Oaks, Ca: Sage.
10. Çevik, S. (1999). Koro eğitimi yönetim ve teknikleri (2.baskı), Ankara: Yurt renkleri
11. Çevik, S. (2013). Koro eğitimi ve yönetimi. Ankara: Müzik eğitimi yayınları
12. Demirbatır, R. E. (2001). Yaylı çalgılar yüksek lisans, doktora ve sanatta yeterlik tez bibliyografyası. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, XIV(1), 143–150.
13. Doğanay, E. (2008). Koro eğitiminin çocuk gelişimi üzerindeki etkileri. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi) Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
14. Egüz, S. (1981). Koro Eğitimi ve Yönetimi, Ankara: Ayyıldız Matbaası.
15. Ekici, T. (2008). Müzik öğretmeni yetiştirmede, bireysel ses eğitimi dersine yönelik bir program geliştirme çalışması (Yayımlanmamış doktora tezi,) Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
16. Ersoydan, Y. & Karakelle, S. (2014). Türkiye’deki koro şeflerinin dönüşümcü ve etkileşimci liderlik davranışlarının incelenmesi. Art-e Sanat Dergisi, 7(13), 31-52.
17. Gall, M. D., Borg, W. R., & Gall, J. P. (1996). Educational research: An introduction (6th. Ed.). UK.: Longman Publishing.
18. Geboloğlu, B. (2020). Türkiye’de Klasik Türk Müziği bestecileri ile ilgili yapılmış lisansüstü tezlerin incelenmesi. İdil Sanat ve Dil Dergisi, 65(Ocak), 19–30. https://doi.org/10.7816/idil-09-65-03.
19. Gerekten, S. E. (2020). Bağlama/saz çalgısı ile ilgili yapılan çalışmalar üzerine bir bibliyografya denemesi. Eurasian Journal of Music and Dance, (17), 391-411.
20. Gürler, D. A. (2020). Grup piyano eğitimi alanındaki lisansüstü tezlere yönelik bir inceleme. Ekev Akademi Dergisi, 83(24), 165–184.
21. Kaptanoğlu, E., & Çanakçı, P. (2015). Türkiye’de vokal müzikte piyano eşlik alanında yapılmış yüksek lisans, doktora ve sanatta yeterlilik tezleri. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(55), 198–206. https://doi.org/10.17755/esosder.20305.
22. Karkın, A. M. (2011). Müzik bilimleri alanında yapılan lisansüstü tezlerin incelenmesi. İnönü Üniversitesi Sanat ve Tasarım Dergisi, 1(2), 143–149.
23. Kazancıoğlu, M. A. (2008). Şan eğitiminin bariton sese etkisinin akustik ve larengostroboskopik olarak incelenmesi, doğru ses elde edebilmek için egzersiz önerileri. (Yayımlanmamış sanatta yeterlilik tezi). Dokuz Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, İzmir.
24. Kösreli, S. (2020). Türkiye’de ses eğitimi alanında yazılmış lisansüstü tezlere yönelik bir inceleme. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(5), 3651–3668. https://doi.org/10.15869/itobiad.708104.
25. Li, K., Weng, L., & Wang, X. (2021). The state of music therapy studies in the past 20 years: a bibliometric analysis. Frontiers in psychology, 12, 697726.
26. McMillan, J. H. (2000). Fundamentals for the consumer. Educational Research, NY: Addison Wesley Longman, USA.
27. Onur, G., Önder, M., & Kaleli, S. Y. (2021). Müzik eğitiminde bireysel çalgılara yönelik yapılmış olan lisansüstü çalışmaların karşılaştırmalı olarak incelenmesi: Bir içerik analizi çalışması. International Journal of Eurasia Social Scienc. 12 (45) 809-826.
28. Önal, G. F. (2017). Bildirilerin bibliyometrik profili: IX. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 18(3), 1079-1097.
29. Önal, H. (2018). Bağlama konulu tezlerin bibliyometrik analizi (1995-2017). Social Sciences Studies Journal, 4(19), 2111–2120. https://doi.org/10.5005/jp/books/12912_27.
30. Önder, G. C. (2013). Flüt eğitiminde nefes tekniği. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (29), 153-163.
31. Özdemir, A. N., & Alpaydın, Y. (2018). Yükseköğretim kurumlarında akademik yayıncılık: Üniversite dergilerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yükseköğretim Dergisi, 8(1), 9-22.
32. Sarıçiftçi, A. Ö. (2001). Toplu ses eğitiminde entonasyon sorunu ve çözümünde uygulanacak yöntemler (Yayımlanmamış doktora tezi). Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
33. Say, A. (2001), Müziğin kitabı, Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
34. Say, A. (2002). Müzik sözlüğü, Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
35. Say, A. (2005). Müzik ansiklopedisi. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları.
36. Sezikli, U. (2007). AbdülkâdirMerâgî ve Câmiu'l-Elhân'ı. (Yayımlanmamış doktora tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
37. Shakespeare, W. (1898). The Art of Singing Londra, 11-15, 22.
38. Sonsel, Ö. B. (2018). Türkiye’de viyola alanında yazılmış lisansüstü tezlerin incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 340–359. https://doi.org/10.21764/maeuefd.403244.
39. Soycan, M. (2021). Türkiye’de 2010-2020 yılları arasında yapılan flüt konulu lisansüstü tezlerin incelenmesi: İçerik analizi. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 41(3), 2153–2187.
40. Şengün, E. & Gerekten, S. E. (2023). Klasik gitar öğretimine dönük hazırlanmış makaleler üzerine bir açıklamalı bibliyografya (2012-2022). Eurasian Journal of Music and Dance, (22), 1-19. DOI: 10.31722/ejmd.1283579.
41. Tebiş, C. & Okay, H. H. (2013). Türkiye’de müzik sanatı ve eğitiminde keman ve viyola konulu lisansüstü tezlerin konu ve yöntem olarak incelenmesi. International Journal of New Trends in Arts, Sports & Science Education (IJTASE), 2(2). 11-20.
42. Toptaş, B. (2013). Türkiye’de piyano üzerine yapılmış lisansüstü çalışmalar. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(3), 715–728.
43. Toptaş, B. & Güler, E. (2022). Güzel sanatlar liseleri müzik bölümleri üzerine yapılan lisansüstü tezler. Jass Studies-The Journal of Academic Social Science Studies, 15(91), 245-258.
44. Turhal, E., & Varış, Y. (2022). Türkiye’de müzik ve değerler eğitimi konularında yapılmış çalışmaların bibliyometrik analizi. Online Journal Of Music Sciences, 7(2), 264-283.
45. Uçan, A. (1993). Genel müzik eğitiminde ve genel müzik eğitimcisi yetiştirmede müzik türlerinin yeri. 1. Ulusal Müzik Eğitimi Sempozyumu Bildirisi, Trabzon.
46. Uçan, A. (2005). Müzik eğitimi: Temel kavramlar-ilkeler-yaklaşımlar ve Türkiye’deki durum (3.). Ankara: Evrensel Müzikevi.
47. Uslu, M. (2009). Cumhuriyet’in ilanından günümüze Türkiye’de müzik eğitimi üzerine bir çalışma. İstanbul: Marmara Üniversitesi Yayınları.
48. Watch, E. (2013). Learning about qualitative document analysis. Erişim adresi: https://opendocs.ids.ac.uk/opendocs/handle/20.500.12413/2989.
49. Yıldırım, A. & Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. İstanbul: Seçkin Yayıncılık.