Comparative Examination of Drum Methods Published in Türkiye

Öz

One of the purposes of music education is to ensure that music is conveyed and taught correctly. Instrument education can be defined as individuals learning the instruments they want to learn, accompanied by an instructor/teacher and through an education method. There are many studies in our country where the instrument education methods of many different instruments are examined and compared with each other. This research aims to shed light on the method preferences of individuals who want to learn the drum instrument by examining the education/teaching methods published for the drum in Türkiye in terms of various variables and on the drum methods to be written hereafter with a scientific approach. Since no study covering drum methods has been conducted in our country in the literature review, it is considered that the research is important. The sample of the research consists of 12 drum methods that are written and published in Türkiye and that are selected and accessible in line with the scope of the research. In this qualitative research, the data was collected with document analysis and analyzed with content analysis. According to the findings of the study, most of the methods include information on musical notation and visual aids; three methods contain no information on drumstick holding techniques; only one method includes rhythmic solfège, and likewise, only one method contains musical pieces; and it was observed that attack exercises are included in half of the methods. According to the findings regarding the theoretical information in the methods, it was concluded that information about drum tuning was included in only 1 method.

Anahtar Kelimeler

• Müzik
• Müzik Eğitimi
• Eğitim Metotları
• Davul Eğitimi
• Davul Metodu

TÜRKİYE’DE YAYINLANMIŞ OLAN DAVUL METOTLARININ KARŞILAŞTIRMALI OLARAK İNCELENMESİ

Öz

Müzik eğitiminin amaçlarından biri; müziğin doğru bir şekilde aktarılması ve öğretilmesini sağlamaktır. Çalgı eğitimi; bireylerin öğrenmek istedikleri çalgıları, bir eğitmen/öğretmen eşliğinde ve bir eğitim metodu aracılığıyla öğrenmeleri olarak tanımlanabilmektedir. Ülkemizde birçok farklı çalgıya ait çalgı eğitimi metotlarının incelendiği, birbirleriyle karşılaştırıldığı birçok araştırma mevcuttur. Bu araştırma, Türkiye’de davul çalgısı için yayınlanmış olan eğitim/öğretim metotlarını çeşitli değişkenler açısından inceleyerek, davul çalgısını öğrenmek isteyen bireylere metot tercihleri konusunda ve bundan sonrasında yazılacak olan davul metotlarına bilimsel bir yaklaşımla ışık tutmayı amaçlamaktadır. Literatür taramasında ülkemizde davul metotlarını kapsayan bir çalışma yapılmamış olması sebebiyle araştırmanın önemli olduğu düşünülmektedir. Araştırmanın örneklemini Türkiye’de yazılan ve yayınlanan aynı zamanda araştırma kapsamı doğrultusunda seçilmiş ve ulaşılabilen 12 adet davul metodu oluşturmuştur. Bu nitel araştırmada veriler doküman analizi ile toplanmış ve içerik analizi ile çözümlenmiştir. Araştırmada elde edilen sonuçlara göre nota bilgilerinin ve görsel eklentilerin çoğu metotta bulunduğu; baget tutuş teknikleriyle ilgili herhangi bir bilginin yer almadığı 3 metot olduğu; yalnızca 1 metotta ritmik solfejin bulunduğu ve yine yalnızca 1 metotta eser yer aldığı; metotların yarısında atak çalışmalarına yer verildiği görülmüştür. Metotlar içinde yer alan kuramsal bilgilere ilişkin bulgulara göre davul akordu hakkındaki bilgilere ise yalnızca 1 metotta yer verildiği sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Müzik
• Müzik Eğitimi
• Eğitim Metotları
• Davul Eğitimi
• Davul Metodu

Kaynakça

1. Ağaçkaya, R. (2021). Küçük bateristler davul metodu 1 (1. Baskı). İstanbul: Az Yayıncılık.
2. Ağırbaş, S. (1967). Davul metodu. İstanbul: Yılmaz Ofset Basımevi.
3. Ağırbaş, S. (1968). 1. Davul metodu. İstanbul: Yılmaz Ofset Basımevi.
4. Ağırbaş, S. (1968). 2. Davul metodu. İstanbul: Yılmaz Ofset Basımevi.
5. Ağırbaş, S. (1969). 3. Davul metodu. İstanbul: Yılmaz Ofset Basımevi.
6. Ağırbaş, S. (1979). Modern davul metodu drum. İstanbul: Yılmaz Ofset Basımevi.
7. Algı, S. (2017). Özengen müzik eğitimi veren kurumlarda bağlama öğretim yöntemleri (Konya ili örneği). Fine Arts (NWSAFA), 12(2), 64-82.
8. Ayar, H.D., Küçükdemirkesen, B., Algı, S. (2024). Çalgı eğitiminde kullanılan Göksel Baktagir’e ait sirto ve longaların analizi, Necmettin Erbakan Üniversitesi İSTEM Dergisi. 43 (2024), 187-216.

9. Brown, T. (2023). Examining the effectiveness of percussion method (Unpublished doctoral dissertation). Liberty University, Lynchburg, VA. Erişim adresi: https://digitalcommons.liberty.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=6069&context=doctoral
10. Candan, B. (2005). Davulların hakimi. (1. Baskı). İstanbul: Bemol Müzik Yayınları.
11. Candan, B. (2013). Davul atölyesi 2. (1. Baskı). İstanbul: Bemol Müzik Yayınları.
12. Candan, B. (2020). Davul atölyesi III. İstanbul: Porte Müzik Eğitim Malzemeleri.
13. Corbin, J., & Strauss, A. (1990). Grounded theory research: Procedures,canons, and evaluative criteria. Qualitative Sociology, 13(1), 3-21.
14. Çelik, Ş., Özaydın, N., Barışeri Ahmethan, N. (2023). Ortaokul düzeyinde kullanılan müzik ders kitapları ve içerik yönünden incelenmesi: (Türkiye, İngiltere ve İtalya Örneği). Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(3), 2329-2368.
15. Dilman, E. (2016). Müzik eğitimi lisans programında yer alan bireysel çalgı I-II (flüt) dersine yönelik metot önerisi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Burdur.
16. Doğan, C. (2019). Farklı müzik kültürlerinde mey çalgısı ve icracıları, İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 8(2), 1239-1260. https://doi.org/10.15869/itobiad.498130.
17. Dorman, G. (2018). D52 52 haftada temel davul dersleri (5. Baskı). Ankara: Görünmez Adam Yayıncılık.
18. Dursun, M. (2024). Türkiye’de yayınlanmış olan davul metotlarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
19. Ece, A.S., Dönmez, E.C., Kınıklı, B.B. (2013). Ulusal ve uluslararası alandaki başlangıç viyola metot kitaplarının incelenmesi, The Journal of Academic Social Science Studies. 6(5), 937-959.
20. Elkaya, H. (2019). Kanun eğitiminde kullanılan metot kitaplarının karşılaştırılmalı incelenmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ordu.
21. Fung, C.V., Groulx, T.J. (2012). Instrumental learning in music education. In: Seel, N.M. (eds) Encyclopedia of the Sciences of Learning.
22. Gürgan Öztürk, F., Özkan, P. (2016). 4-7 yaş başlangıç keman eğitiminde kullanılan metotlara yönelik keman eğitimcilerinin görüşleri, Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 25(3), 323-332.
23. Hoch, M. R. (2018). Percussion pedagogy: A practical guide for studio teachers. Oxford University Press.
24. Işıldar, Z. (2004). Bağlama metotlarının çalgı eğitimi bakımından değerlendirilmesi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bursa.
25. Kahyaoğlu, Y. (2017). Kanun sazı eğitiminde metod ihtiyacı ve Türkiye’deki kanun metodları üzerinde bir inceleme. İnönü Üniversitesi Kültür ve Sanat Dergisi. 3(1), 97-107.
26. Kaleli, Y. S. (2014). Müzik öğretmeni adaylarının piyano eğitimi sürecinde kazandıkları teknik davranışların incelenmesi: Necmettin Erbakan Üniversitesi örneği. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
27. Kalıver, O. (2018). Öğretim elemanları görüşleri doğrultusunda Türk müziği çalgı öğretim yöntemlerinin belirlenmesi ve çalgı öğretiminde kullanılan metotların incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Atatürk Üniversitesi Güzel Sanatlar Enstitüsü, Erzurum.
28. Kaptan, Z. (2022). A Review on teaching methods and methodology in Turkish music ınstruments. CUJOSS. 46(1), 95-101.
29. Kaya, G. (2019). Bağlama/Saz İçin Yazılmış Etüt ve Egzersiz İçerikli Eğitim/Öğretim Materyallerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
30. Konakçı, N. (2010). Eğitim Fakültesi Güzel Sanatlar Eğitimi Bölümü Müzik Eğitimi Anabilim Dalı öğrencilerinin bireysel çalgı eğitimi dersine yönelik tutumlarının incelenmesi. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
31. Kulay, G. (2019). Türk halk müziği üfleme çalgılarla ilgili eğitim/öğretim materyalleri üzerine bir içerik analizi çalışması. (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.
32. Nuhoğlu, K., Ünal Akbulut, C. (2021). Türkiye’de yazılmış elektro gitar metotlarına genel bir bakış ve bir metot incelemesi, International Social Sciences Studies Journal. 7(77), 367-372.
33. Nünükoğlu, A. & Nayir, A. E. (2022). Türk musikisi keman eğitimi üzerine yazılmış üç keman metodu incelemesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 11 (1), 770-785.
34. Özdemir, M. & Tuti, G. (2023). Nitel araştırma desenleri: Metodolojik bir temellendirme. Çankırı Karatekin Üniversitesi Karatekin Edebiyat Fakültesi Dergisi, 11(2), 217-235.
35. Özdeniz, İ. (2011). Davul metodu. İzmir: Meta Basım.
36. Saatlioğlu, F. (2021). Çocuklar için bateri metodu (1. Baskı). Muğla: Likya Kültür Sanat Yayınları.
37. Smith, J., & Doe, A. (2023). Multimodal drumming education tool in mixed reality. Multimodal Technologies and Interaction, 8(8), 70.
38. Uçan, A. (2018). Müzik Eğitimi (4th ed.). Ankara: Arkadaş Yayınevi.
39. Uyan, M. O. (2013). Müzik teorisi ve işitme eğitimi ile bireysel çalgı eğitimi başarıları arasındaki ilişkiler, Sanat Eğitimi Dergisi. 1(1), 53-68.
40. Winkelman, M. (2003). Complementary therapy for addiction: "Drumming out drugs". American Journal of Public Health, 93(4), 647–651.
41. Yol, K. (2021). Türkiye’deki halk müziği orkestralarında bateri çalım yaklaşımları (Yayımlanmamış doktora tezi). Yıldız Teknik Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.