The Effect of The 4MAT Learning Style Model on Academic Achievement and Learning Retention in Teaching “Ratio and Proportions” / “Oran-Orantı” Konusunun Öğretiminde 4MAT Öğrenme Stili Modelinin Akademik Başarı ve Öğrenme Kalıcılığına Etkis

Abstract

Araştırmada ilköğretim 7. sınıf matematik dersine ilişkin “oran-orantı” konusunun öğretiminde, 4MAT öğrenme stili modelinin akademik başarıya ve öğrenme kalıcılığına etkisinin incelenmesi amaçlanmaktadır. Araştırmada gerçek deneme modellerinden kontrol gruplu ön test-son test modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu, 2014-2015 eğitim-öğretim yılı birinci yarıyılında İstanbul ilinde bulunan MEB’na bağlı bir ortaokulda 7. sınıfta öğrenim gören toplam 38 kişiden oluşan iki şubedeki öğrenciler oluşturmuştur. Deney ve kontrol grupları seçkisiz örnekleme yöntemiyle seçilmiş, 20 kişilik şube deney, 18 kişilik şube ise kontrol grubu olarak saptanmıştır. Araştırma, haftada 2 ders saati olmak üzere toplam 5 haftalık bir süreçte tamamlanmıştır. Deney ve kontrol grupları cinsiyet, anne ve babanın eğitim durumu, ön test puanları açısından denkleştirilmiştir.  Gruplar; cinsiyet, anne ve babanın eğitim durumu değişkenleri açısından çapraz tablo Kay-kare testi ile denkleştirilmiştir. Deney grubuna 4MAT öğrenme stili modeline uygun öğrenme-öğretme etkinlikleri düzenlenmiştir. Kontrol grubuna ise geleneksel öğretime uygun etkinlikler düzenlenmiştir. Madde analizleri yapılmış 20 maddelik başarı testi, gruplara öğretimleri öncesinde ön-test, 10 ders saatlik öğretim sonrasında son test ve üç haftalık zaman dilimi sonrasında kalıcılık testi olarak uygulanmıştır. Deney ve Kontrol gruplarının ön, son ve kalıcılık testlerinden elde edilen verilerin normal dağılım eğrisine uygunluğu Kolmogorov Simirnov ile test edilmiş ve dağılımların normal olduğu saptanmıştır. Bu veriler ışığında 0.05 anlamlılık düzeyinde t-testi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulardan 4MAT öğrenme stili modeli temelinde gerçekleştirilen öğretimin başarıyı arttırdığı, geleneksel öğretime göre daha başarılı olduğu ve öğrenmenin kalıcılığını sağladığı sonuçlarına ulaşılmıştır.

 Anahtar Sözcükler: 4MAT öğrenme stili modeli, oran-orantı, akademik başarı, öğrenme kalıcılığı

References

1. Aktaş, İ. Ve Bilgin, İ. (2012). 4MAT modelinin madde konusunda uygulanmasının ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinin öğrenme stillerine etkisinin incelenmesi. Erzincan Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 5(1), 43-63.
2. Ardıç, E.Ö. (2013). 8. sınıf geometrik cisimler konusunun öğretiminde 4MAT öğretim modelinin etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
3. Aydıntan, S., Şahin, H. ve Uysal, F. (2012). Kesirler konusunun öğretiminde 4MAT öğrenme stili modelinin akademik başarı ve kalıcılığa etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 23, 408 – 427.
4. Başar, M., Ünal, M. ve Yalçın, M.(2002). İlköğretim Kademesiyle Başlayan Matematik Korkusunun Nedenleri. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi 16-18 Eylül. Ankara.
5. Baykul, Y. (1987). Matematik ve fen eğitimi yönünden okullarımızdaki durum. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 154-168.
6. Baykul, Y. (1994). İlköğretim Okullarında matematik öğretimine bir bakış ilköğretim okullarında matematik öğretimi ve sorunları. Ankara: T.E.D. Yayınları
7. Bozkurt, A. (2010). İşçi ve havuz problemleriyle ilgili karşılaşılan zorluklar ve çözüm önerileri. Ahi Evran Üniversitesi Eğitim Fakültesi, 11(2), 173-185.
8. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2008). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (1. Baskı). Ankara: Pegem Akademi Yayınevi.

9. Cengizhan, S. (2007). Proje temelli ve bilgisayar destekli öğretim tasarımlarının; bağımlı, bağımsız ve işbirlikli öğrenme stillerine sahip öğrencilerin akademik başarılarına ve öğrenme kalıcılığına etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(3), 377-401.
10. Cengizhan, S. (2008). Modüler öğretim tasarımının farklı öğrenme stiline sahip öğrencilerin akademik başarılarına ve öğrenme kalıcılığına etkisinin belirlenmesi. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 4(1), 98-116.
11. Cynthia, K. (1990). Using 4MAT in Law School. Educational Leadership, 48(2), 40-41.
12. Davis, S.E. (2007). Effects of motivation, preferred learning styles and perception of classroom climate on achievement in ninth and tenth grade math students. Unpublished Doctoral Thesis, University of Florida, America.
13. Demirkaya, H., Mutlu, M. ve Uşak, M. (2003). 4MAT öğretim sistemi modelinin çevre eğitimine uygulanması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 2 (14), 68-82.
14. Dikkartın, F.T. (2006). Geometri öğretiminde 4 MAT öğretim modelinin öğrenci başarısı ve tutumları üzerine etkisi, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Balıkesir.
15. Doğan, A. Ve Çetin, İ. (2009). Doğru ve tesr orantı konusundaki 7. Ve 9. sınıf öğrencilerinin kavram yanılgıları. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 118-128.
16. Ekizoğlu, N. Ve Tezer, M. (2007). İlköğretim öğrencilerinin matematik dersine yönelik tutumları ile matematik başarı puanları arasındaki ilişki. Cypriot Journal of Educational Sciences, 2(1), 43-57.
17. Elçi, A.N. (2008). Öğrenme stillerine uygun olarak seçilen öğrenme yöntemlerinin öğrencinin başarısına, matematiğe yönelik tutumuna ve kaygısına etkileri. Yayımlanmamış doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
18. Elçi, A. N., Kiliç, D. S. ve Alkan, H. (2012). 4MAT Model’s Impact on the Learning Styles, Success and Attitudes Towards Mathematics. Journal of Educational and Instructional Studies In The World, 2(3), 135-147.
19. Hancock, C. W. (2000). Impact of the 4MAT Lesson Planning System on the Number of Times a Teacher was off-task in a Fifth, Sixth and Seventh Grade Clasroom. Unpublished Ph.D. Dissertation Baylor University, Texas, USA.
20. Ingham, J., Meza, R., Miriam, P. Ve Price, G. (1998). A Comparison of the learning style and creative talents of Mexican and American undergraduate engineering students. Proceedings Frontiers in Education Conference, 2, 4-7 November (605-610), Tempe, AZ, USA.
21. Jackson, H.B. (1999). Teaching to a diversity of learning styles: using 4mat model in a block scheduled school. Unpublished Doctoral Thesis, Pittsburgh Üniversitesi, Amerika.
22. Johnson, S. L. S. (1999). The relationship among the cognitive development level, learning style, achievement, and retention of preservice elementary teachers in a content course in mathematics. Unpublished Doctoral Thesis, The University of Oklahoma Graduate College, Norman, Oklahoma.
23. Kaplan, A., İşleyen, T. Ve Öztürk, M. (2011). 6. Sınıf oran orantı konusundaki kavram yanılgıları. Kastamonu Eğitim Dergisi, 19(3), 953-968.
24. Kaptan, S. (1998). Bilimsel araştırma ve istatistik teknikleri. Ankara: Bilim Kitap Kırtasiye.
25. Kvan, T. ve Yunyan, J. (2005). Students' learning styles and their correlation with performance in architectural design studio. Design Studies, 26(1), 19-34.
26. McCarthy, B. (1982). Improving Staff Development Through CBAM and 4MAT. Educational Leadership, 40(1), 20-25.
27. McCarthy, B. (1987). The 4MAT system, teaching to learning styles with right/left mode techniques. Barrington; Excel.
28. McCarthy, B. (1997). A Tale of four learners. Educational Leadership, 54(6), 46-51.
29. McCarthy, B (2000). About teaching 4MAT in the classroom. Illustrated by Margaret Gray Hudson. Published by About Learning, Incorporated, New Jersey.
30. Mutlu, İ. Ve Okur, M. (2012). Bazı geometrik kavramların öğrenilmesine 4MAT öğretim yöntemi ve öğrenme stilinin etkisi. Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 25-48.
31. Övez Dikkartın, F. T. (2012). The Effect of the 4MAT Model on Student’s Algebra Achievements and Level of Reaching Attainments. International Journal Contemprary Mathematic Sciences, 7(45), 2197-2205.
32. Özgen, K. ve Alkan, H. (2014). Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımı kapsamında, öğrencilerin öğrenme stillerine uygun öğrenme etkinliklerinin akademik başarı ve tutuma etkileri: fonksiyon ve türev kavramı örneklemesi, Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 5(1), 1-38.
33. Özgüven, İ.E., (1994). Psikolojik testler. Ankara: Yeni Doğuş Matbaası.
34. Peker, M. (2003). Öğrenme stilleri ve 4MAT yönteminin öğrencilerin matematik tutum ve başarılarına etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
35. Peker, M., Mirasyedioğlu, Ş. ve Yalın, H.İ. (2003). Öğrenme stillerine dayalı öğretimde 4MAT öğretim modeli, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 13(1), 1-14.
36. Peters, D., Jones, G. ve Peters, J. (2004). Learning Styles And Approaches To Studying: Implications For Achievement, Achper 24. National/Intenational Biennial Conference, 6-9 July. www.achperconference.com/ACHPER-ABSTRACTS/ Jones%20G%20ACHPER%20Abstract.doc adresinden 07.01.2015 tarihinde indirilmiştir.
37. Smith, P.L. ve Ragan, T. J. (1999). Instructional design (Second Edition). USA: John Wiley & Sons, Inc.
38. Tatar, E. (2006). İkili işlem kavramı ile ilgili öğrenme güçlüklerinin belirlenmesi ve 4MAT yönteminin başarıya etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
39. Tatar, E. ve Dikici, R. (2009). The effect of the 4MAT method (learning styles and brain hemispheres) of instruction on achievement in mathematics. International Journal of Mathematical Education in Science and Technology, 40(8), 1027–1036.
40. Ursin, U. D. (1995). Effects of the 4MAT System of Instruction on Achievemen Products and Attitudes Towards Science of Ninth Grade Students. Unpublished Ph. D. Thesis, The University of Connecticut, USA.
41. Uyangör, S. M. ve Dikkartın, F.T. (2009). 4MAT öğretim modelinin öğrencilerin erişileri ve öğrenme stillerine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 3(2), 178-194.
42. Uyangör, S. M. (2012). The Effectivenesf of the 4MAT Teaching Model Upon Student Achievement and Attitude Levels. International Journal of Research Studies in Education, 1(2), 43-53.
43. Uysal, F. (2009). İlköğretim 6.sınıf matematik dersi “kesirler” konusunun öğretiminde 4MAT öğrenme stili modelinin öğrenci başarısına etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
44. Williams, T.L. ve Turner, R. C. (2004). Personality and Learning Style Differences in Graduate Science Programs Incorporating Business Skills Training. Annual Meeting of the American Educational Research Association, Paper Session: Roundtable 25. New Perspectives on Teaching and Learning, San Diego.
45. Yenilmez, K. Ve Özabacı, N.Ş. (2003). Yatılı öğretmen okulu öğrencilerinin matematik ile ilgili tutumları ve matematik kaygı düzeyleri arasındaki ilişki üzerine bir araştırma. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi,