Examination of Mothers' Opinions Regarding Children's Digital Playing

Abstract

The first periods of human life are defined as critical periods by educators. The child's recognizing and making sense of the outside world usually starts in this period and the child harmonizes this process through play. Especially in childhood education and development, play is an indispensable part of life for children. While technological developments make life easier in many areas, they sometimes make people addicted. Therefore, with the widespread use of digital games, a computer addiction occurs in society. The aim of this study is to reveal the views of mothers about children playing digital games. The research is a qualitative study. The research group consists of 30 mothers and this study group was determined by the maximum variation sampling method. In the study, face-to-face interview technique was used on a voluntary basis with 10 mothers who have children under 6 years old. In the research, using the interview method, which is one of the qualitative research methods, the data obtained were analyzed by the content analysis method. As a result of the research, mothers see play as a means of entertainment, socialization and education in terms of children's development. In addition, the research group stated that they could not spare time for children due to intense daily working conditions and children tended to digital games. They stated that when digital games are mentioned, they think of computer, telephone and technological games. As a result, mothers stated that digital games affect the development of children negatively and create addiction in children. In addition, it has been concluded that mothers, digital games create a lack of communication in children, keep them away from social life and slow down their social development.

Keywords

• Child
• Digital Game
• Mother.

References

1. Ayan, S., & Dündar, H. (2009). Eğitimde okul öncesi yaratıcılığın ve oyunun önemi. Selçuk Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi Sayı 28, Sayfa 63 -74.
2. Ayan, S., Alıncak, F., & Tuzcuoğulları, Ö.T. (2015). Gaziantep’te oynanan bazı yöresel oyunların hentbol branşının teknik çalışmasına yönelik eğitsel oyunlar olarak değerlendirilmesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 4, 252-257.
3. Aydın, A. (2008). Sembolik oyun testi’nin türkçe’ye uyarlanması ve okul öncesi dönemdeki normal, otistik ve zihin engelli çocukların sembolik oyun davranışlarının incelenmesi. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü: İstanbul.
4. Binark, M. & Bayraktutan Sütçü, G., (2008). Kültür endüstrisi ürünü olarak dijital oyun. İstanbul: Kalkedon Yayınları.
5. Erboy, E., & Vural Akar, R. (2010). İlköğretim 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin bilgisayar oyun bağımlılığını etkileyen faktörler. Ege Eğitim Dergisi, 1, 39–581.
6. Gay, L., Mills, G., & Airasian, P. (2006). Educational research: Competencies for analysis and application. New York: Prentice Hall.
7. Gül, M. (2006). “Anasınıfına devam eden alt sosyo ekonomik düzeydeki 61-72 ay arası çocuklara sembolik oyun eğitiminin genel gelişim durumlarına etkisi.” Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
8. Huizinga, J., (2013). Homo Ludens- Oyunun toplumsal işlevi üzerine bir deneme. (4. Baskı). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

9. İşçibaşı, Y. (2011). Bilgisayar, İnternet ve Video Oyunları Arasında Çocuklar. Selçuk İletişim, 7 (1); 122-130.
10. Karabaş, Z., & Alıncak, F. (2019). Eğitimde araştırmalar. Duman, B., Sidekli, S. (Editörler). Ankara: Eğiten Kitap: p.370-378.
11. Kars, G., B. (2010). Şiddet içerikli bilgisayar oyunlarının çocuklarda saldırganlığa etkisi. Yüksek Lisans Tezi. T.C. Ankara Üniversitesi, Ankara.
12. Kayılı, G. (2010). Montessori yönteminin anaokulu çocuklarının ilköğretime hazır bulunuşluklarına etkisinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya.
13. Kıran, Ö. (2011). Şiddet içeren bilgisayar oyunlarının ortaöğretim gençliği üzerindeki etkileri. Yüksek Lisans Tezi. Ondokuzmayıs Üniversitesi, Samsun.
14. Koçyiğit, S., Tuğluk M.N., & Kök, M. (2007). Çocuğun gelişim sürecinde eğitsel bir etkinlik olarak oyun/play as educational activity in the child's development process. Atatürk Üniversitesi Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 325-342
15. Sakin, M. (2007). Oyun Sanal Bunalım Gerçek. Ailem Dergisi, Sayı 213, 18-23.
16. Timmons, L. (2003). A right to play? Examining childhood and a child’s right to recreation. Http://Www.Stfx.Ca/People/Svincent/ Socianth 391/Timmonsliam.Html. (Erişim Tarihi: 05.09.2012).
17. Tuğrul, B. (2010). Oyun temelli öğrenme. In R. Zembat (Ed.), Okul Öncesinde Özel Öğretim Yöntemleri (s. 35-76). Ankara: Anı Yayıncılık.
18. Yengin, D. (2012). Dijital oyunlarda şiddet. (1. Baskı). İstanbul: Beta Yayınları.
19. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2006). Qualitative research methods in social sciences. Ankara: Seckin Publications.
20. Yin, R.K. (1984). Case study research: Design and methods. (5th ed.). Thousand Oaks, CA: Sage Publication.