Öğrencilerin Ölçme ve Değerlendirme Dersinin Sunulmasında Tercih Ettikleri Öğretim Yöntemleri

Abstract

The purpose of the study is to identify which teaching method used by the instructor in the measurement and evaluation course is preferred by forth year students at Faculty of Education. The study is significant for instructors who teach measurement and evaluation course to undergraduates since it creates an awareness of student expectations. The participants of the study include 395 forth year students who are studying at Trakya and Kilis 7 Aralık Universities. As the data collection tool “Teaching Methods Evaluation Form” was prepared. In the data analysis, scaling operations based on teaching methods evaluation form rank order judgments was applied. The scaling results reveal that students mostly preferred “The Case Method” which was followed by “Demonstration-Performance Method”, “Discussion Method”, “Problem Solving Method”, “Lecture Method”, and lastly “Independent Study Method”.

Keywords

• scaling with rank order judgment, teaching methods, measurement and evaluation.

Öğrencilerin Ölçme ve Değerlendirme Dersinin Sunulmasında Tercih Ettikleri Öğretim Yöntemleri

Abstract

Bu araştırmanın amacı Trakya ve Kilis 7 Aralık Üniversitesi eğitim fakültelerindeki dördüncü sınıf öğrencilerinin ölçme ve değerlendirme dersinde öğretim elemanının ağırlıklı olarak hangi öğretim yöntemini kullanmasını tercih ettiklerini belirleyebilmektir. Çalışma lisans düzeyinde ölçme ve değerlendirme dersi veren öğretim elemanları için öğrenci beklentileri hakkında bilgi sahibi olmaları açısından önemlidir. Araştırmanın çalışma grubunu, Trakya Üniversitesi ve Kilis 7 Aralık Üniversitesi Eğitim Fakültelerinde öğrenim görmekte olan 395 dördüncü sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak “Öğretim Yöntemleri Değerlendirme Formu” hazırlanmıştır. Verilerin analizinde sıralama yargılarına dayalı ölçekleme yöntemi kullanılmıştır. Ölçekleme sonucuna göre öğrenciler açısından ölçme ve değerlendirme dersinin ağırlıklı olarak yürütülmesini gerekli gördükleri öğretim yöntemi “Örnek Olay Yöntemi” olarak belirlenirken, bunu sırasıyla “Gösterip Yaptırma”, “Tartışma”, “Problem Çözme” ve “Anlatma” ve son sırada “Bireysel Çalışma Yöntemi” izlemiştir.

Keywords

• Sıralama yargılarıyla ölçekleme, öğretim yöntemleri, ölçme ve değerlendirme.

References

1. Akgün, Ş. (1996). Fen Bilgisi Öğretimi, Zirve Ofset, Giresun, s. 53-57, 79-106, 108-132, 185-212.
2. Akpınar, B. ve Özer, B. (2004). Teknik Eğitim Fakültesi Öğretmenlik Meslek Bilgisi Derslerinin Öğrenci Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt:14, Sayı:2, s. 1471
3. Aktepe, V. ve Aktepe, L. (2009). Fen ve Teknoloji Öğretiminde Kullanılan Öğretim Yöntemlerine İlişkin Öğrenci Görüşleri: Kırşehir BİLSEM Örneği. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), Cilt: 10, Sayı: 1, s. 69-80.
4. Arenofsky, J. (2001) Developing Your Problem Solving Skills. Career World, Vol-29, 2001.Bourner, T. (1997). Teaching methods for learning outcomes. Education + Training, Volume 39, Number 9, 344–348. Arslantaş, H.İ. (2011). Öğretim Elemanlarının Öğretim Stratejileri, Yöntem ve Teknikleri, İletişim ve Ölçme Değerlendirme Yeterliklerine Yönelik Öğrenci Görüşleri. Mustafa Kemal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt:8, Sayı:15, s.487-506.
5. Atmaca, S., Aslan, F. ve Doğan, C.D. (2009). İlköğretim Sekizinci Sınıf Öğrencilerinin Derinlemesine Öğrenme Yaklaşımını Benimseme Düzeylerini Etkileyen Faktörlere İlişkin Bir Çalışma. XVIII. Ulusal Eğitim Bilimleri Kurultayı 1- 3 Ekim, İzmir.
6. Bailey, C. (2005). “The UK lecturers don’t teach me anything”: Chinese students’ expectations of their teachers and implications for UK HE providers. Conference Proceedings: 2nd Annual Conference: The Chinese and South East Asian Learner: The Transition to UK Higher Education, September.
7. Cross, K. P. (1981). Adults as Learners. San Francisco: Jossey-Bass. DiSilvestro, F., & Markowitz, H. (1982). Contracts and completion rates in correspondence study. Journal of Educational Research, 75(4), 218– 2
8. Demirel, Ö. (1996). Genel Öğretim Yöntemleri. Ankara: USEM Yayınları-11.

9. Demirel, Ö. (2006). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık. Dokuzuncu baskı. Demirel, Ö. (2010). Öğretme Sanatı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, 16. Baskı.
10. Dewey, J. (1933), How We Think, Boston, D. C. Heath & Co.
11. Dubin, R. and Taveggia, T.C. (1968). The Teaching-Learning Paradox: A Comparative Analysis of
12. Erskine, C.A and Tomkin, A.M.B. (1963). Evaluation of the Effect of the Group Discussion Method in a Complex Teaching Program. Journal of Medical Education: December 1963 - Volume 38 - Issue 12 ppg 1036-1042.
13. Hesapçıoğlu, M. (1994). Öğretim İlke ve Yöntemleri, Beta Basım Yayın Dağıtım A.Ş., İstanbul.
14. Lake, D.A. (2001). Student Performance and Perceptions of a Lecture-based Course Compared With the Same Course Utilizing Group Discussion. Physical Thearapy, Vol.81, No.3, p. 896-902.
15. Maden, S. (2012). Türkçe Öğretmenlerinin Öğretme Stilleri. Uluslar Arası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi. Sayı: 1/1, s.178-200.
16. McKeachie, W.J. (1951). Anxiety in College Classroom. Journal of Educational Research. Vol.45, No.2.
17. Oğuzkan, F. (1974). Eğitim Terimleri Sözlüğü. Ankara: TDK Yayınları.
18. Parker, W.C. (1996). Curriculum for Democracy. In R. Soder (Ed.). Democracy, Education and Schooling, (pp. 182-210). San Francisco: Jossey-Bass.
19. Sakallı, M., Hürsen, Ç. ve Özçınar, Z. (2007). The Frequent Use of Teaching Strategies/Methods Among Teachers According to the Teacher Candidates Observation. Cypriot Journal of Educational Sciences, 2(1), 1–8.
20. Senemoğlu, N. (2009). Gelişim, Öğrenme ve Öğretim-Kuramdan Uygulamaya-.Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
21. Seremet, M. ve Yaşar, O. (2010). Yükseköğretim Coğrafya Eğitiminde Kullanılan Öğretim Yöntemleri ve Materyallerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi. Cilt:7, Sayı: Smith, R.A. and Murphy, S.K. (1998) Using Case Studies to İncrease Learning and Interest in Biology, The American Biology Teacher 60(4) p.265-268.
22. Sola, A.O. and Ojo, O.E. (2007). Effects of Project, Inquiry and Lecture-Demonstration Teaching Methods on Senior Secondary Students’ Achievement in Separation of Mixtures Practical Test. Educational Research and Review Vol. 2 (6), pp. 124-132.
23. Sönmez, V. (1993). Program Geliştirme Öğretmen El Kitabı, Ankara: Yargı Yayınları.
24. Sönmez, V. (2009). Öğretim İlke ve Yöntemleri, Ankara: Anı Yayıncılık.
25. Venter, E. and Heerden, E. (2001), "Expectations of Students Versus Expectations of Lecurers in a Postgraduate Module in Open and Distance Learning", Progressio, Vol. 23(1), pp. 20-29.
26. Wedemeyer, C. A. (1971). Independent Study. In R. Deighton (Ed.), Encyclopedia of Education IV (pp. 548557). New York: McMillan.
27. Weikel, B.G. (1994). Discussion in social studies: Communication and public discourse in the middle school. Unpublished doctoral dissertation, University of Washington, Seattle.
28. Wilcox, K.J. (1999), The Case Method in İntroductory Anotomy and Psysicology: Using the News. American Biology Teacher 61, p.668-671.
29. Woolfolk, A. E. (1998). Educational Psychology, Boston: Allyn and Bacon.
30. Yaşar, Ş. (1998). Fen Bilgisi Öğretiminde Kullanılan Strateji, Yöntem ve Teknikler. Fen Bilgisi Öğretimi. (Editör: Ş. Yaşar). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi Yayınları, (ss.61-80). Yılmaz, H. ve Sünbül, A.M. (2004). Öğretimde Planlama ve Değerlendirme. Konya: Çizgi Kitabevi. İkinci Baskı.
31. Yüksek Öğretim Kurumu (1998). Eğitim Fakültesi Öğretmen Yetiştirme Lisans Programı. Ankara.
32. Zabaleta, F. (2007). The Use and Misuse of Student Evaluations of Teaching. Teaching in Higher Education, Volume 12, Number 1, pp. 55-76(22).