Sevdican Oyununda Kadın Tipleri

Abstract

Nezihe Meriç, Sevdican oyununda 1930’lardan 1990’lara Türk toplumundaki kadının değişimini irdeler. Bu süreç içinde ekonomik temelli toplumsal değişim, farklı kadın tiplerini ortaya çıkarır. Geleneğin ürünü olarak, aldatılan olarak, yabancılaşan olarak, yozlaşan olarak, savaşçı olarak ve birey olarak kadın bu oyunun ilgi alanı içinde kalır. Geleneğin ürünü olan kadın, bütün kadınların prototipiyken, birey olan kadın hepsinin ardılı durumundadır. Bir anlamda yazar, bu oyun aracılığıyla Türk kadınının bireyleşme serüvenini anlatır. Bu serüven içinde kadın eş, anne, çalışan ve birey olarak ortaya çıkar. Modern yaşamın bir ürünü olan eğitimli kadın, sonunda birey olarak kendisini fark eder.

Keywords

• Nezihe Meriç,Sevdican,oyun,kadın,birey

The Types of Women in the Play “Sevdican”

Abstract

Nezihe Meriç argues the change of women in Turkish society from the 1930s to the 1990s in her play Sevdican. Social change based on economic developments creates various women characteristics during this process. This drama covers traditional, cheated, alienated, degenerated belligerent and individualized women characteristics. In the play traditional woman is the proto-type of all, while individualized woman is successor of the other characters. In a sense, the writer tells the process of Turkish female individualization. Inside this story the woman appears as wife, mother, employer and individual. The educated woman who is the result of modern life finally realizes herself as an individual.

Keywords

• Nezihe Meriç,Sevdican,woman,individual

References

1. Bulut, Ayhan (2004), Nezihe Meriç’in Hayatı-Sanatı ve Eserleri, yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Muğla: Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
2. Çetin, Nurullah (2007), Roman Çözümleme Yöntemi, 5. basım, Ankara: Öncü Kitap.
3. Gürbilek, Nurdan (2007), Kör Ayna, Kayıp Şark, 2. basım, İstanbul: Metis Yayınları.
4. İleri, Selim (1975), “Türk Öykücülüğünün Genel Çizgileri”, Türk Dili, Türk Öykücülüğü Özel Sayısı, Sayı: 286, s. 2-29.
5. Köse, Cüneyt (2011), “İd-Ego-Süperego”, www.felsefeekibi.com/dergi, (08.01.2011).
6. Meriç, Nezihe (2003), Toplu Oyunlar, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
7. Özata Dirlikyapan, Jale (2010), Kabuğunu Kıran Hikâye / Türk Öykücülüğünde 1950 Kuşağı, İstanbul: Metis Yayınları.