Özgül Öğrenme Güçlüğü Görülen Öğrencilerin Akran İlişkilerinin İncelenmesi

Abstract

Amaç: Özgül Öğrenme Güçlüğü görülen ilköğretim çağındaki öğrencilerin akran ilişkilerini ve özgül öğrenme güçlüğünün alt tiplerinin akran ilişkilerindeki farklılıklarını incelemek amacıyla bu çalışma gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 8-14 yaş aralığında 89 özgül öğrenme güçlüğü görülen öğrenci ve 95 sağlıklı öğrenci dahil edilmiştir. Öğrencilerin akran ilişkilerini incelemek için Akran İlişkileri Ölçeği kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Sonuçlar: Bağlılık, Güven ve Özdeşim, Kendini Açma ve Sadakat alt alanlarını içeren Akran İlişkileri Ölçeği’nde araştırma ve kontrol gurubu karşılaştırıldığında özgül öğrenme güçlüğü görülen öğrencilerin akran ilişkilerinin sağlıklı öğrencilere göre istatistiksel açıdan anlamlı olarak daha zayıf olduğu saptanmıştır (p<0,05). Öğrenme güçlüğü alt alanlarında, disleksi görülen öğrencilerin akran ilişkilerinin ise disgrafili ve diskalkulili öğrencilere göre istatistiksel açıdan anlamlı olarak daha zayıf olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Tartışma: Çalışmanın sonuçlarına göre ilköğretim çağındaki öğrencilerde özgül öğrenme güçlüğü görülmesi akran ilişkilerini olumsuz yönde etkilemektedir. Bu çalışmanın ilköğretim çağı öğrencilerinin akran ilişkilerinin zayıf olduğunu göstermesi, ileride ergoterapistler tarafından hazırlanacak müdahale programlarında akran ilişkilerinin dikkate alınması gerektiğini göstermektedir. Ancak, bu konuda daha büyük örneklem gruplarının yer aldığı çalışmalara ihtiyaç vardır.

Keywords

• Öğrenme güçlüğü
• Akran İlişkileri
• İlköğretim

Examining the Peer Relationships of Students with Specific Learning Disorders

Abstract

Purpose: This study aimed to assess the peer relationships of primary school students with Specific Learning Disorders. Material and Methods: 89 students with specific learning disorders and 95 healthy students between the ages of 8 and 14 were included in the study. The Peer Relations Scale was used to examine students' peer relationships. The statistical significance level was accepted as p<0.05. Results: When comparing the scores of the Peer Relations Scale, which includes sub-domains of Commitment, Trust and Identification, Self-Disclosure, and Loyalty between the study and control group, it was found that the peer relationships of the students with specific learning disorders were poorer than those of healthy students (p<0.05). Among the subtypes of learning disorders, peer relationships of students with dyslexia were found to be statistically poorer than those of the students with dysgraphia and dyscalculia (p<0.05). Conclusion: According to the results of the study, the presence of specific learning disorders in primary school students affects peer relations negatively. The fact that this study shows that primary school students have poor peer relationships shows that peer relationships should be taken into account in intervention programs that occupational therapists will design in the future. However, further studies with larger sample sizes are needed on this subject.

Keywords

• Learning Disorder
• Peer Relationships
• Primary School

References

1. Abu-Hamour, B., & Al-Hmouz, H. (2016). Prevalence and pattern of learning difficulties in primary school students in Jordan. Aust J Learn Diffic, 21(2), 99-113. https://doi.org/10.1080/19404158.2017.1287104
2. Ashraf, F., & Najam, N. (2020). An epidemiological study of prevalence and comorbidity of non-clinical Dyslexia, Dysgraphia and Dyscalculia symptoms in Public and Private Schools of Pakistan. Pak J Med Sci, 36(7), 1659. https://dx.doi.org/10.12669%2Fpjms.36.7.2486
3. Brooks, B. A., Floyd, F., Robins, D. L., & Chan, W. Y. (2015). Extracurricular activities and the development of social skills in children with intellectual and specific learning disabilities. J Intellect Disabil Res, 59(7), 678-687. https://doi.org/10.1111/jir.12171
4. Chao, C. N. G., Sze, W., Chow, E., Forlin, C., & Ho, F. C. (2017). Improving teachers’ self-efficacy in applying teaching and learning strategies and classroom management to students with special education needs in Hong Kong. Teach Teach Educ, 66, 360-369. https://doi.org/10.1016/j.tate.2017.05.004
5. Dadandı, P. U., Dadandı, İ., Avcı, S., & Şahin, M. (2016). School counselors’ thoughts about psychosocial problems and guidance needs of students with learning disabilities. J Human Sci, 13(3), 6038-6049. https://doi.org/10.14687/jhs.v13i3.4277
6. Dias, P. C., & Cadime, I. (2016). Effects of personal and professional factors on teachers’ attitudes towards inclusion in preschool. Eur J Spec Needs Educ, 31(1), 111-123. https://doi.org/10.1080/08856257.2015.1108040
7. Elbaum, B., & Vaughn, S. (2003). For which students with learning disabilities are self-concept interventions effective? J Learn Disabil, 36(2), 101-108. https://doi.org/10.1177%2F002221940303600203
8. Erden, G., Kurdoğlu, F., & Uslu, R. (2002). İlköğretim okullarına devam eden Türk çocuklarının sınıf düzeylerine göre okuma hızı ve yazım hataları normlarının geliştirilmesi. Turk Psikiyatri Derg, 3(1), 5-13 https://doi.org/10.1177/002221940303600203

9. Geisthardt, C., & Munsch, J. (1996). Coping with school stress: a comparison of adolescents with and without learning disabilities. J Learn Disabil, 29(3), 287-296. https://doi.org/10.1177/002221949602900307
10. Görker, I., Bozatli, L., Korkmazlar, Ü., Karadağ, M. Y., Ceylan, C., Söğüt, C., et al. (2017). The probable prevalence and sociodemographic characteristics of specific learning disorder in primary school children in Edirne. Noro Psikiyatr Ars, 54(4), 343. https://dx.doi.org/10.5152%2Fnpa.2016.18054
11. Henggeler, S. W. (1989). Delinquency in Adolescence. Sage Publications, Inc.
12. Holopainen, L., Lappalainen, K., Junttila, N., & Savolainen, H. (2012). The role of social competence in the psychological well-being of adolescents in secondary education. Scand J Educ Res, 56(2), 199-212. https://doi.org/10.1080/00313831.2011.581683
13. İşcan, G. Ç., Fazlıoğlu, Y., & Parlak, C. (2015). İlkokula Devam Eden Normal Gelişim Gösteren Çocukların Yetersizliği Olan Akranlarına Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(Özel sayı), 128-138. Doi: 10.17240/aibuefd.2015.15.0-5000128647
14. Kaner, S. (2000). Akran ilişkileri ölçeği ve akran sapması ölçeği geliştirme çalışması. Ankara University Journal of Faculty of Educational Sciences, 33(1), 77-89 https://doi.org/10.1501/Egifak_0000000024
15. Kavale, K. A., & Forness, S. R. (1996). Social skill deficits and learning disabilities: a meta-analysis. J Learn Disabil, 29(3), 226-237. https://doi.org/10.1177%2F002221949602900301
16. Kim, H., Carlson, A. G., Curby, T. W., & Winsler, A. (2016). Relations among motor, social, and cognitive skills in pre-kindergarten children with developmental disabilities. Res Dev Disabil, 53, 43-60. https://doi.org/10.1016/j.ridd.2016.01.016
17. Koyuncuoğlu, E. (2016). İlköğretim İkinci Kademe ve Ortaöğretim Kurumlarında Eğitim Gören Öğrencilerin Engelli Akranlarını Sosyal Kabul Düzeylerinin Belirlenmesi (Yüksek lisans tezi). Yıldırım Beyazıt Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
18. Lin, C. H., Zhang, Y., & Zheng, B. (2017). The roles of learning strategies and motivation in online language learning: a structural equation modeling analysis. Comput Educ, 113, 75-85. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2017.05.014
19. Lovett, M. W., Frijters, J. C., Wolf, M., Steinbach, K. A., Sevcik, R. A., & Morris, R. D. (2017). Early intervention for children at risk for reading disabilities: the impact of grade at intervention and individual differences on intervention outcomes. J Educ Psychol, 109(7), 889-914. https://doi.org/10.1037/edu0000181
20. Morris, S. (2002). Promoting social skills among students with nonverbal learning disabilities. Teach Except Child, 34(3), 66-70. https://doi.org/10.1177/004005990203400309
21. Peter, B., Albert, A., Panagiotides, H., & Gray, S. (2021). Sequential and spatial letter reversals in adults with dyslexia during a word comparison task: demystifying the “was saw” and “db” myths. Clin Linguist Phon, 35(4), 340-367. https://doi.org/10.1080/02699206.2019.1705916
22. Pratt, H. D., & Patel, D. R. (2007). Learning disorders in children and adolescents. Prim Care, 34(2), 361-374. https://doi.org/10.1016/j.pop.2007.04.014
23. Sáenz, L. M., Fuchs, L. S., & Fuchs, D. (2005). Peer-assisted learning strategies for English language learners with learning disabilities. Except Child, 71(3), 231-247. https://doi.org/10.1177%2F001440290507100302
24. Salman, U., Özdemir, S., Salman, A. B. & Özdemir, F. (2016). Özel öğrenme güçlüğü “Disleksi”. FNG & Bilim Tıp Dergisi, 2(2), 170-176. https://doi.org/ 10.5606/fng.btd.2016.031
25. Schoop‐Kasteler, N., & Müller, C. M. (2020). Peer relationships of students with intellectual disabilities in special needs classrooms–A systematic review. J Res Spec Educ Needs, 20(2), 130-145. https://doi.org/10.1111/1471-3802.12471
26. Vaughn, S., Elbaum, B., & Boardman, A. G. (2001). The social functioning of students with learning disabilities: implications for inclusion. Exceptionality, 9(1-2), 47-65. https://doi.org/10.1080/09362835.2001.9666991
27. Yuen, M., Westwood, P., & Wong, G. (2005). Meeting the Needs of Students with Specific Learning Difficulties in the Mainstream Education System: Data from Primary School Teachers in Hong Kong. Int J Spec Educ, 20(1), 67-76. https://doi.org/10.1.1.893.2431