Yeni Ekonomik Coğrafya Yaklaşımı Çerçevesinde İşgücünün Hareketliliği: Avrupa Birliği Uygulaması

Öz

İktisat teorilerinde mekansal etkileri gündeme getiren ve coğrafyanın uluslararası ticaretteki rolünü vurgulayan Ekonomik Coğrafya Yaklaşımı’nın temel varsayımlarından biri de işgücünün bölgeler içinde ve arasında hareketli olmasıdır. İşgücünün hareketliliği; ülkenin nüfusunu, işgücüne katılım oranını ve işgücünün niteliğini etkileyerek üretim yapısını, ekonomik gelişme yönünü ve düzeyini belirlemektedir. Yeni Ekonomik Coğrafya Yaklaşımında, işgücünün yerleşim yeri tercihleri ülkeler arasındaki ücret farklılıklarına dayandırılmaktadır. Ancak, yüksek ücret tek başına işgücünün ülkeye çekilmesi için yeterli değildir. Ücretlerin yanı sıra ülkenin sosyo-kültürel yapısı da özellikle ücretlerin birbirine yakın olduğu ülkeler arasında seçim yaparken etkili olmaktadır. Bu çerçevede çalışmanın amacı; işgücünün yerleşim yeri tercihlerini etkileyen faktörleri analiz edebilmek ve bu sayede literatüre katkıda bulunabilmektir. Çalışmada, Avrupa Birliği ülkeleri arasında işgücünün hareketliliğini belirleyen unsurlar Yeni Ekonomik Coğrafya çerçevesinde En Küçük Kareler (EKK) ve Genelleştirilmiş Momentler Yöntemi (GMM) kullanılarak panel veri analizi ile incelenmiştir. Bu sayede, üretim yapısının şekillenmesinde önemli rol alan işgücünün hangi ülkeleri, neden daha fazla tercih ettikleri ortaya koyulmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yeni Ekonomik Coğrafya, işgücünün hareketliliği

Yeni Ekonomik Coğrafya Yaklaşımı Çerçevesinde İşgücünün Hareketliliği: Avrupa Birliği Uygulaması

Öz

İktisat teorilerinde mekansal etkileri gündeme getiren ve coğrafyanın uluslararası ticaretteki rolünü vurgulayan Ekonomik Coğrafya Yaklaşımı’nın temel varsayımlarından biri de işgücünün bölgeler içinde ve arasında hareketli olmasıdır. İşgücünün hareketliliği; ülkenin nüfusunu, işgücüne katılım oranını ve işgücünün niteliğini etkileyerek üretim yapısını, ekonomik gelişme yönünü ve düzeyini belirlemektedir. Yeni Ekonomik Coğrafya Yaklaşımında, işgücünün yerleşim yeri tercihleri ülkeler arasındaki ücret farklılıklarına dayandırılmaktadır. Ancak, yüksek ücret tek başına işgücünün ülkeye çekilmesi için yeterli değildir. Ücretlerin yanı sıra ülkenin sosyo-kültürel yapısı da özellikle ücretlerin birbirine yakın olduğu ülkeler arasında seçim yaparken etkili olmaktadır. Bu çerçevede çalışmanın amacı; işgücünün yerleşim yeri tercihlerini etkileyen faktörleri analiz edebilmek ve bu sayede literatüre katkıda bulunabilmektir. Çalışmada, Avrupa Birliği ülkeleri arasında işgücünün hareketliliğini belirleyen unsurlar Yeni Ekonomik Coğrafya çerçevesinde En Küçük Kareler (EKK) ve Genelleştirilmiş Momentler Yöntemi (GMM) kullanılarak panel veri analizi ile incelenmiştir. Bu sayede, üretim yapısının şekillenmesinde önemli rol alan işgücünün hangi ülkeleri, neden daha fazla tercih ettikleri ortaya koyulmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Yeni Ekonomik Coğrafya, işgücünün hareketliliği

Kaynakça

1. Arias, A ve M. Grajeda. (2009). “Spatial Implications of International Trade Under The New
2. Economic Geography Approach” MPRA Paper No: 18076.
3. Brakman, S. , H. Garretsen ve M. Schramm. (2002). “The Spatial Distribution of Wages and Employment: Testing the Helpman-Hanson Model for Germany”. University of Nijmegen.
4. Brakman, S ve H. Garretsen. (2003). “Rethinking the “New” Geographical Economics”
5. Journal of Regional Studies, vol 37 no: 6/7. Boschma, R ve J. Lambooy. (1999). “Evolutionary Economics and Economic Geography”.
6. Journal of Evolutionary Economics. Vol 9. ss 411-429. Boschma, R ve K. Frenken. (2006). “Why is Economic Geography not an Evolutionary
7. Science? Towards an Evolutionary Economic Geography”. Journal of Economic Geography, ss 273-302. Boschma, R ve K. Frenken. (2011). “The Emerging Emprics of Evolutionary Economic
8. Geography”. Jounal of Economic Geography. Vol 11. ss 295-307. Bosker, M ve H. Garretsen. (2010). “Trade Costs in Empirical New Economic Geography”.

9. Papers in Regonal Science. Vol 89, Issue 3. ss 485-511. Dixit, A ve J. Stiglitz. (1977). “Monopolistic Competition and Optimum Product Diversity”.
10. American Economic Review, vol 67, No: 3. Eurobarometer. http://ec.europa.eu/public_opinion/archives/ebs/ebs_337_en.pdf erişim tarihi 04.04.2013. 20 “Geographical and Labor Market Mobility”
11. Ezzeddine, O. (2012). “The Role of Labour Mobility in Reducing Unemployment in the European Union”. University of Montesquieu Bordeaux IV.
12. Fujita, M. (1993). “Monopolistic Competititon and Urban Systems”. European Economic
13. Review, Elsevier, vol 37. ss 308-315. Fujita, M. Ve P. Krugman. (2004). “The New Economic Geography: Past, Present and Future”. Papers in Regional Science, 83.
14. Fujita, M ve J.F. Thisse. (2009). “New Economic Geography: An Appraisal on the Occasion of Paul Krugman’s 2008 Nobel Prize in Economic Sciences”. Regional Science and Urban
15. Economics, Elsevier, Vol 39. ss 109-119. Frenken, K ve R. Boschma. (2007). “A Theoretical Framework for Evolutionary Economic
16. Geography: Industrial Dynamics and Urban Growth as a Branching Process”. Jounal of Economic Geography. Vol 7. ss 635-647. Garretsen, H ve R. Martin. (2010). “Rethinking (New) Economic Geography Models: Taking
17. Geography and History More Seriously ”. Spatial Economic Analysis, 5. ss 127-160. Haaland, J. , H. Kind, K. MidelfartKnarvik ve J. Torstensson. (1999). “What Determines The Economic Geography of Europe”. CEPR Discussion Paper, No: 2072.
18. Hassink, R ve C. Klaerding. (2009). “Relational and Evolutionary Economic Geography:
19. Competing or Complementary Paradigms?”. Utrecht University Papers in Evolutionary Economic Geography. Head, K ve T. Mayer. (2003). “The Emprics of Agglomeration and Trade”. CEPII, No: 2003- 15 October.
20. Kemeny, T ve M. Stolper. (2012). “The Sources of Regional Development: Wages, Housing and Amenity Gaps Across American Cities”. Journal of Regional Science. Vol 52. No 1. ss 85
21. Krugman, Paul. (1991). “Increasing Returns and Economic Geography”. The Journal of
22. Political Economy, Vol 99, No: 3. Krugman, P. (1998). “Whats New About Economic Geography”. Oxford Review of
23. Economic Policy, Vol 14. No: 2. ss 7-17. Krugman, P. (1998). “The Role of Geography in Development”. Annual World Bank
24. Conference on Development Economics, Washington. Martin, R ve P. Sunley. (2006). “Path Dependence and Regional Economic Evolution”
25. Journal of Economic Geography. Vol 6. ss 395-437. Martin, R. (2010). “The New Economic Geography “Credible Models of The Economic
26. Landscape?”” Sage Handbook of Economic Geography. ss 53-73. Puga, D. (1999). “The rise and Fall of Regional Inequalities”. European Economic Review ss 303-334.
27. Redding, S. (2009). “The Emprics of New Economic Geography” CEPR.
28. Samuelson, P. (1952). “The Transfer Problem and Transport Costs: The Terms of Trade
29. When Impediments are Absent”. Economic Journal. Vol 62. ss 278-304. Schmutzler, A. (1999). “The New Economic Geography”. Journal of Economic Surveys. Vol No: 4.
30. Venables, A. (1996). “Equilibrium Locations of Vertically Linked Industries”. International
31. Economic Review, Vol. 37. No 2. ss 341-359. Venables, A. (1998). “The Assesments: Trade and Location”. Oxford Review of Economic Policy. 14.
32. Venables, A. (2005). “Economic Geography: Spatial Interactions in the World Economy”. CEPR.