Bu çalışmada, Näswall ve arkadaşları (2019) tarafından geliştirilen Çalışan Dayanıklılığı Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanması ve geçerlik-güvenirlik analizlerinin gerçekleştirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma, kamu ve özel sektörde görev yapan beyaz yakalı çalışanlardan oluşan iki ayrı örneklem grubu ile yürütülmüştür. İlk örneklem grubunda yapılan keşfedici faktör analizi sonucunda, ölçeğin üç faktörlü bir yapıya sahip olduğu belirlenmiş; bu faktörler “Zorluklarla Başa Çıkma ve Kriz Yönetimi”, “Sürekli Gelişim ve Uyum Sağlama” ve “Kaynak Kullanımı ve Değişime Açıklık” olarak adlandırılmıştır. Söz konusu üçlü yapı, çalışan dayanıklılığı literatüründe kavramı oluşturan temel davranışsal bileşenler ve süreçlerle kuramsal açıdan örtüşmektedir. İkinci örneklem grubunda gerçekleştirilen doğrulayıcı faktör analizi ile bu yapı istatistiksel olarak doğrulanmıştır. Ayrıca, psikolojik sağlamlık ölçeğiyle birlikte yürütülen analizlerde, çalışan dayanıklılığı ölçeğinin bu kavramdan ayrıştığı ve farklı bir yapıyı ölçtüğü görülmüştür. Kriter geçerliliği kapsamında, çalışan dayanıklılığı ile işe angaje olma ve iş tatmini arasında anlamlı ve pozitif yönde ilişkiler tespit edilmiştir. Tüm bu bulgular, ölçeğin Türkçe versiyonunun geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğunu göstermektedir. Uyarlanan bu ölçeğin, Türkiye bağlamında yürütülecek çalışan dayanıklılığı araştırmalarında ve insan kaynakları uygulamalarında etkili biçimde kullanılabileceği değerlendirilmektedir.
Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Etik Kurulu’ndan 13.02.2025 ta-rihli ve 163/15 sayılı kararı ile uygulama izni alınmıştır.
This study aimed to adapt the Employee Resilience Scale, originally developed by Näswall et al. (2019), into Turkish and to conduct validity and reliability analyses. The research was carried out with two separate sample groups of employees working in the public and private sectors. In the first sample group, exploratory factor analysis revealed a three-factor structure, which was labeled as “Coping with Challenges and Crisis Management”, “Continual Development and Adaptability” and “Resource Utilization and Openness to Change”. This three-dimensional structure is theoretically consistent with the core behavioral components and processes that define the concept of employee resilience in the literature. The structure was statistically confirmed through confirmatory factor analysis conducted with the second sample group. Additionally, analyses carried out with the psychological resilience scale demonstrated that the employee resilience construct is conceptually distinct from psychological resilience. In terms of criterion-related validity, significant and positive relationships were found between employee resilience and both work engagement and job satisfaction. These findings indicate that the Turkish version of the scale is a valid and reliable measurement tool. It is anticipated that the adapted scale will serve as an effective instrument in future employee resilience research and human resources practices in the Turkish context.
Application permission was obtained from Süleyman Demirel University Social and Human Sciences Ethics Committee with the decision dated 13.02.2025 and numbered 163/15.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Human Resources and Industrial Relations (Other), Strategy, Management and Organisational Behaviour (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | March 25, 2025 |
| Acceptance Date | June 30, 2025 |
| Early Pub Date | July 26, 2025 |
| Publication Date | July 30, 2025 |
| Published in Issue | Year 2025 Volume: 24 Issue: 3 |