Learned Meaninglessness Scale: A Study of Validity and Reliability

Abstract

This study is carried out in order to develop the Learned Meaninglessness Scale (LMS) and examine its psychometric properties. 815 university students in total, 64,78% female and 35,2% male, participated in this study. Five study groups are formed during the development of the scale. The first study group consists of 150 students in order to form the item pool; the second study group consists of 53 students that are reached to determine item-total test correlations; the third study group consists of 333 students that are reached to test the construct validity of the scale; the fourth study group consists of 238 students that are reached to test the adaptive values of the model formed; the fifth study group consists of 41 students that are reached to measure test- retest reliability of the scale. The LMS is five point Likert scale consisting of 23 items. Exploratory factor analysis is made in order to test the construct validity of the scale and the scale is found to consist of two factors. These two factors explain 54,21% of the total variance. These factors are called “Meaninglessness” and “Search for Meaning”. In consequence of Confirmatory Factor Analysis, the two-factor model related to the scale adjusts well. Cronbach’s alfa internal consistency coefficient that is calculated to test the reliability of the scale is .94, split-half reliability coefficient is .89 for the first half, .89 for the second half, test-retest correlation coefficient is .93. These results show that the Learned Meaninglessness Scale that is developed is valid and reliable.

Keywords

• Meaninglessness,search for meaning,scale,validity,reliability

ÖĞRENİLMİŞ ANLAMSIZLIK ÖLÇEĞİ: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Abstract

 Bu araştırma Öğrenilmiş Anlamsızlık Ölçeği’ni (ÖAÖ) geliştirmek ve psikometrik özelliklerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Araştırmaya %64,78’i kadın ve %35,2’si erkek olmak üzere toplam 815 üniversite öğrencisi katılmıştır. Ölçek geliştirilirken beş çalışma grubu oluşturulmuştur. Birinci çalışma grubunu madde havuzu oluşturmak amacıyla ulaşılan 150 öğrenci; ikinci çalışma grubunu madde-toplam test korelasyonlarını belirlemek amacıyla ulaşılan 53 öğrenci; üçüncü çalışma grubunu ölçeğin yapı geçerliğini test etmek amacıyla ulaşılan 333 öğrenci; dördüncü çalışma grubunu oluşturulan modelin uyum değerlerini sınamak amacıyla ulaşılan 238 öğrenci; beşinci çalışma grubunu ise ölçeğin test- tekrar test güvenirliğini ölçmek amacıyla ulaşılan 41 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrenilmiş Anlamsızlık Ölçeği, 23 maddeden oluşan beşli Likert tipi bir ölçektir. Ölçeğin yapı geçerliği sınamak için Açımlayıcı Faktör Analizi yapılmış ve ölçeğin iki faktörden oluştuğu belirlenmiştir. Bu iki faktör toplam varyansın %54,21’ini açıklamaktadır. Bu faktörler “Anlamsızlık” ve “Anlam Arayışı” olarak isimlendirilmiştir. Doğrulayıcı Faktör Analizi sonucunda ise ölçeğe ilişkin iki faktörlü modelin iyi uyum gösterdiği belirlenmiştir. Ölçeğin güvenirliğini test etmek amacıyla hesaplanan Cronbach alfa iç tutarlık katsayısı .94, test yarılama güvenirliği katsayısı ilk yarı için .89, ikinci yarı için .89, test-tekrar test korelasyon katsayısı ise .93’tür. Bu sonuçlar, geliştirilen Öğrenilmiş Anlamsızlık Ölçeği’nin geçerli ve güvenilir olduğunu göstermektedir.

Keywords

• Anlamsızlık,anlam arayışı,geçerlik,güvenirlik

References

1. Adler, A. (2000). Yaşamın anlam ve amacı (Çev. K. Şipal), İstanbul: Say yayınları.
2. Akın, A., ve Taş, İ. (2015). Yaşamın anlamı ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Turkish Studies, 10, 3, 27-36.
3. Barnes, R. C. (2005). Logotherapy and the human spirit. Franklian psychology: An ıntroduction to logotherapy. In G. E. Rice (Ed.), pp. 31-49. Texas: Viktor Frankl Institute of Logotherapy.
4. Büyüköztürk, Ş. (2011). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
5. Byrne, B. M. (2009). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming (2. bs.). New York: Routledge/Taylor & Francis.
6. Demirdağ, S. ve Kalafat, S. (2015). Yaşamın anlamı ölçeği: Türkçeye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16, 2, 83-95.
7. Frankl, V. (1998). İnsanın anlam arayışı. (Çev. S. Budak), Ankara: Öteki Psikoloji.
8. Fry, P. S. (2000). Religious involvement, spirituality and personal meaning for life: Existential predictors of psychological wellbeing in community residing and institutional care elders. Aging & Mental Health, 4 (4), 375-387.

9. Güven, P. (2015). Üniversite öğrencilerinde yaşamın amacı ve anlamı ile yaşam doyumu ve yakın ilişkiler. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
10. Kleftaras, G., & Katsogianni, I. (2012). Spirituality, meaning in life, and depressive symptomatology in individuals with alcohol dependence. Journal of Spirituality in Mental Health, 14(4), 268-288.
11. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling (2nd Ed.). New York: Guilford
12. Maslow, A. H. (1970). Motivation and personality (2nd Ed.). New York: Harper & Row.
13. Sargent, G. A. (1981). Transference and countertransference in logotherapy. The International Forum for Logotherapy, 5(2), 115-118.
14. Schlegel, R. J., Hicks, J. A., Arndt, J., & King, L. A. (2009). Thine own self: True self concept accessibility and meaning in life. Journal of Personality and Social Psychology, 96 (2), 473–490.
15. Simonelli, L. E., Fowler, J., Maxwell, G. L., & Andersen, B. L. (2008). Physical sequelae and depressive symptoms in gynecologic cancer survivors: meaning in life as a mediator. Annals of Behavioral Medicine, 35(3), 275-284.
16. Steger, M. F., Kashdan, T. B., Sullivan B. A., & Lorentz, D. (2008). Understanding the search for meaning in life: Personality, cognitive style, and the dynamic between seeking and experiencing meaning. Journal of Personality, 76 (2), 199-228.
17. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74.
18. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics (2nd Ed.). Boston: Pearson.
19. Xu, J. (2010). Logotherapy: A balm of gilead for aging? Journal of Religion, Spirituality & Aging, 22(3), 180-195.
20. Yalom, I. D. (2001). Varoloşçu psikoterapi. Ankara: Kabalcı Yayınevi.
21. Yalom, I. D. (2002). Bağışlanan terapi. İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
22. Yılmaz, V., & Çelik, H. E. (2009). Lisrel ile yapısal eşitlik modellemesi-I: Temel kavram¬lar, uygulamalar, programlama. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.