THE TURKISH ADAPTATION OF PUBLIC SPEAKING ANXIETY SCALE: THE VALIDITY AND RELIABILITY STUDY

Abstract

TOPLULUK ÖNÜNDE KONUŞMA KAYGISI ÖLÇEĞİ’NİN TÜRKÇEYE UYARLANMASI: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Abstract

Çalışmanın amacı, Bartholomay ve Houlihan (2016) tarafından geliştirilmiş olan Topluluk Önünde Konuşma Kaygısı Ölçeği’nin Türkçeye uyarlamasını yapmak, ölçeğin geçerlilik ve güvenilirliğini test etmektir. Ölçek geçerlik ve güvenirlik çalışmaları için 198 üniversite öğrenci (138 kadın, 60 erkek) grubuna uygulanmıştır. Dil geçerliliği için Türkçe form ve İngilizce form İngilizce Öğretmenliği bölümü 4. Sınıfa devam eden 39 öğrenciye uygulanmıştır ve formlar arasındaki korelasyon .96 bulunmuştur. Ölçeğin güvenirliğini test etmek amacıyla cronbach alpha iç tutarlılık katsayısına bakılmış ve toplam puanda .93, alt boyutlarda ise iç tutarlığın sırayla bilişsel boyut için .88, davranışsal boyut için .69 ve psikolojik boyut için .86 olduğu bulunmuştur. Doğrulayıcı Faktör Analizi uyum indekslerine bakıldığında ise, χ2= 211.55, p <.000, χ2/df = 2.18, GFI =.88, IFI = .947, RMR=.063 RMSEA =.077 olarak tespit edilmiştir. Topluluk Önünde Konuşma Kaygısı Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması ve Türk kültürüne kazandırılması için yapılan analizler sonucunda ölçeğin güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğu anlaşılmıştır.

Keywords

• Konuşma kaygısı
• Topluluk önünde konuşma kaygısı
• Ölçek uyarlama
• Geçerlik
• Güvenirlik

References

1. Akkaya, A. (2012). “Öğretmen Adaylarının Konuşma Sorunlarına İlişkin Görüşleri”, Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 405-420.
2. Alpar, R. C. (2013). Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemler. Ankara: Detay Yayıncılık.
3. Amerikan Psikiyatri Birliği. (2013). DSM-5 Tanı Ölçütleri (Beşinci b.). (E. Köroğlu, Çev.) Ankara: Hekimler Yayın Birliği
4. Arslan, A. (2012). Üniversite Öğrencilerinin "Topluluk Karşısında Konuşma" İle İlgili Çeşitli Görüşleri. Turkish Studies, 7(3), 221-231.
5. Bakırcıoğlu, R. (2016). Ansiklopedik Eğitim ve Psikoloji Sözlüğü. (İkinci b.). Ankara: Anı Yayıncılık.
6. Bartholomay, E. M., & Houlihan, D. D. (2016). Public Speaking Anxiety Scale: Preliminary Psychometric Data and Scale Validation. Personality and Individual Differences, 9(4), 211-215.
7. Bartholomay, E. M., & Houlihan, D. D. (2018). Treating Public Speaking Anxiety: A Comparison of Exposure and Video Self-Modeling. International Journal of Psychological Studies, 10( 4), 1-10
8. Ceylan, H. (2011). Üniversite Öğrencilerin Sosyal Kaygı Düzeylerinin Yordanması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İzmir: Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Çetin, B., Doğan, T. ve Sapmaz, F. (2010). Olumsuz Değerlendirilme Korkusu Ölçeği Kısa Formu’nun Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 35(156), 205-216.
10. Demir, T., & Melanlıoğlu, D. (2014). Speaking Anxiety Scale For Secondary School Education Students: Validity And Reliability Study. Ankara University, Journal of Faculty of Educational Sciences, 47(1), 103-124.
11. Eren Gümüş, A. (2000). Üniversite Öğrencilerinin Yanlızlık ve Beden İmgelerinden Doyum Düzeylerinin Sosyal Kaygı Düzeyleri ile İlişkisinin İncelenmesi. Ankara Üniversitesi Egitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 33, 99-108.
12. Erdemir, E. (2008), “Yönetim ve Örgüt Araştırmalarında Ölçek Kullanımı: Yönetim Organizasyon Kongre Bildirileri Örneği”, 16. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi, 16-18 Mayıs, İstanbul Kültür Üniversitesi, İstanbul, Bildiriler Kitabı, ss. 397-403.
13. Gorsuch, R. L. (1997). New procedure for extension analysis in exploratory factor analysis. Educational and Psychological Measurement, 57(5), 725-740.
14. Güvendir, M. A. ve Özkan, Y. Ö. (2015). Türkiye’deki eğitim alanında yayımlanan bilimsel dergilerde ölçek geliştirme ve uyarlama konulu makalelerin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 14(52), 23-33.
15. Kartal, M. (2019). Beden Eğitimi Ve Spor Bölümü Öğretmen Adaylarının Konuşma Kaygısı Ve Kültürel Zekâsı Arasındaki İlişkinin İncelenmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
16. Kavruk, H., & Deniz, E. (2015). Ortaokul Öğrencilerinin Konuşma Kaygıları (Samsun ili Örneği). Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, 15, 63-89.
17. Kline, P. (2000). Handbook of Pscychological Testing. London: Loudledge.
18. Köklü, B. (2019). Üniversite öğrencilerinde sosyal medya kullanım özelliklerinin beğenilme arzusu, kendini mükemmeliyetçi gösterme ve sosyal kaygı ile ilişkisi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi) İstanbul: Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
19. Melanlıoğlu, D., & Demir , T. (2013). Türkçe Öğrenen Yabancılar İçin Konuşma Kaygısı Ölçeğinin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. The Journal of Academic Social Science Studies, 6(3), 389-404.
20. Niles, A. N., Craske, M. G., Lieberman, M. D., & Hur, C. (2015). Affect Labelling Enhances Exposure Effectiveness For Public Speaking Anxiety. Behaviour Research and Therapy, 68, 27-36.
21. Özdemir, S. (2018). Türkçe Öğretmeni Adaylarının Konuşma Kaygısını Gidermede Hazırlık Konuşmaların Rolü. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18 (1), 361-374.
22. Özkan, E., & Kınay, İ. (2015). Öğretmen Adaylarının Konuşma Kaygılarının İncelenmesi (Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Örneği). Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi, 4(3), 1290-1301.
23. Öztürk, M., Sayar, K., Uğurad, I. & Tüzün, Ü. (2005). Sosyal fobisi olan çocukların annelerinde sosyal fobi yaygınlığı. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni, 15, 60-64.
24. Sallabaş, M. E. (2012). Türkçeyi Yabancı Dil Olarak Öğrenenlerin Konuşma Kaygılarının Değerlendirilmesi. Turkish Studies, 7(3), 2199-2218.
25. Sargın, M. (2006). İlköğretim Öğrencilerinin Konuşma Becerilerinin Değerlendirilmesi-Muğla İli Örneğinde. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Muğla: Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
26. Seçer, İ. (2015a). Psikolojik Test Geliştirme ve Uyarlama Süreci SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Anı Yayıncılık.
27. Seçer, İ. (2015b). SPSS ve LISREL İle Pratik Veri Analizi: Analiz ve Raporlaştırma. Ankara: Anı Yayıncılık.
28. Sevim, O. (2012). Öğretmen Adaylarına Yönelik Konuşma Kaygısı Ölçeği: Bir Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Studies, 7(2), 927-937.
29. Sousa, V. D., & Rojjanasrirat, W. (2011). Translation, adaptation and validation of instruments or scales for use in cross-cultural health care research: a clear and user-friendly guideline. Journal of Evaluation in Clinical Practice, 17, 268-274.
30. Vertue M. F. (2003). From adaptive emotion to dysfunction: An attachment perspective on social anxiety disorder. Personality and Social Psychology Review, 7 (2), 170-191.
31. Uğuz, Ş. (2016). http://sukruuguz.com/anksiyete-bozukluklari.com. Haziran 17, 2016 tarihinde alındı
32. Yaman, H., & Suroğlu Sofu, M. (2013). Öğretmen Adaylarına Yönelik Konuşma Kaygısı Ölçeğinin Geliştirilmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 17(3), 41-50