THE RELATIONSHIP BETWEEN PRE-SCHOOL CHILDREN’ SOCIAL SKILL LEVELS AND THEIR MOTHER'S EMPATHY SKILLS

This article was retracted on January 9, 2024. https://dergipark.org.tr/en/pub/esosder/article/1376902

Abstract

OKUL ÖNCESİ DÖNEM ÇOCUKLARININ SOSYAL BECERİ DÜZEYLERİNİN ANNELERİNİN EMPATİ BECERİLERİ İLE İLİŞKİSİ

This article was retracted on January 9, 2024. https://dergipark.org.tr/en/pub/esosder/article/1376902

Abstract

Bu araştırmanın amacı, çocukların sosyal beceri düzeyleri ile annelerinin empatik becerileri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaç doğrultusunda araştırma, Şanlıurfa ili, Suruç ilçesindeki resmi bağımsız anaokulları ile resmi ilköğretim okullarının anasınıflarına giden 103 çocuk ve annesi ile sürdürülmüştür. Çalışmada veri toplama araçları olarak; anneler ve çocuklar hakkında ki demografik bilgileri elde edebilmek için, “Kişisel Bilgi Formu”; çocukların sosyal beceri düzeylerini ortaya koyabilmek için “Sosyal Beceri Ölçeği” ve annelerin empatik becerilerini ölçmek için “Empatik Beceri Ölçeği” kullanılmıştır. Veri toplama araçlarının uygulanması sonucunda elde edilen veriler SPPS paket programında analiz edilmiştir. Analizlerde kategori sayısına göre, bağımsız örneklemler için Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) ile t testi kullanılmıştır. Analizler sonucunda ortaya çıkan anlamlı farklılıkların hangi gruplardan kaynaklandığını tespit edebilmek için Tukey HSD testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, çocuğun sosyal beceri düzeyinin yaşına ve cinsiyetine göre istatiksel açıdan anlamlı bir farklılık gösterdiği (p<0,05); annelerin empati düzeylerinde ise yaşlarının, öğrenim durumlarının ve çalışma durumlarının anlamlı bir farklılığa yol açmadığı (p>0,05) görülmüştür. Yine araştırma sonucunda, çocukların sosyal becerileri ile annelerinin empati becerileri arasında anlamlı bir ilişki olmadığı saptanmıştır (p>0,05).

Keywords

• okul öncesi dönem
• sosyal beceri
• empati becerileri

References

1. Arslan, Y. (2016). Kim daha iyi empati kuruyor. Empati üzerine mikro bir sosyolojik araştırma. Yaşam Bilimleri Dergisi, 6, 2-1.
2. Ateş, S. (2019). 60-66 ay okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden çocukların sosyal beceri düzeyleri ile ebeveynlerin duygusal okuryazarlığı arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Okan Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
3. Bierhoff, H. W. (2002). Prosocial Behavior. Hove, UK: .Psychology Press.
4. Bilbay, A. A. & Çetin, F. & Kaymak Albayrak, D. (2001). Çocuklara sosyal beceriler. İstanbul: Epilasyon.
5. Deniz, U. H. (2019). 60 - 72 aylık çocukların sosyal becerilerinin problem çözme becerilerini yordama gücü. Yüksek Lisans Tezi, Akdeniz Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
6. Dökmen, Ü. (1988). Empatinin yeni bir modele dayandırılarak ölçülmesi ve psikodrama ile geliştirilmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 21(1), 155-190.
7. Eğercioğlu, N. (2008). Akran kabulünü etkileyen faktörler: Cinsiyet, yaş ve sosyal beceriler. Yüksek Lisans Tezi, Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
8. Eğin Işık, T. (2019). Okul öncesi dönemi öğrencilerinin öğrenme sitilleri ile sosyal yetkinlik ve sosyal becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Konya.

9. Ekici, F. Y. (2015). Okul öncesi eğitime devam eden çocukların sosyal becerileri ile aile özellikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 7(2), 1-33.
10. Elibol Gültekin, S. (2008). 5 yaş çocuklarının sosyal becerilerinin bazı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
11. Erbay, E. (2008). Okul öncesi eğitim alan ve almayan ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin sosyal becerilere sahip olma düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
12. George, D. & Mallery, P. (2003). SPSS for windows step by step: A simple guide and reference. Boston: Allyn & Bacon.
13. Gunindi, N. (2008). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden altı yaş çocuklarının sosyal uyum becerileri ile anne-babalarının empatik becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
14. Gürüz, D. & Eğinli Temel, A. (2014). İletişim becerileri. Ankara: Nobel.
15. Kapıkıran, N. A., İvrendi, A. B. & Adak, A. (2006). Okul Öncesi çocuklarında sosyal beceri: Durum saptaması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(19), 19-27.
16. Karadayı, F. (1992). Ailenin bazı sosyo-ekonomik nitelikleri, ana-baba ile ilişkiler ve ana-baba tutum algısının üniversite gençlerinin olumsuz psikolojik belirtilerine etkisi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(8), 81-106.
17. Koçer Çiftçibaşı, H. & Temel, F. (2000). Suçlu ergenlerin empatik beceri düzeylerinin suçsuz ergenler ile karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Çocuk Gelişimi ve Eğitimi Dergisi, 1(2), 37-46.
18. Kurbet, H. (2010). Anaokuluna devam eden çocukların duygusal düzenleme becerileri ile annelerinin empatik eğilim ve tutamlarının incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
19. Oğuz, V. (2006). Altı yaş grubundaki çocukların bakış açısı alma becerileri ile anne babaların empatik becerilerinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
20. Ömeroğlu, E., Büyüköztürk, Ş. & Aydoğan, Y. (2012). Okul öncesi sosyal beceri destek projesi eğitim kitapları seti: Öğretmen kılavuz kitabı. Ankara: Fikriala Görsel İletişim Hizmetleri. ISBN:978-605-63300-0-1.
21. Özcan, C. T. (2002). Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu olan çocukların anne-babalarının empati düzeyi ve aile işlevlerinin incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gülhane Askeri Tıp Akademisi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
22. Özdemir, A. D. (2012). Bazı Değişkenler Açısından Okul Öncesi Dönemdeki Çocukların Sosyal Becerilerinin ve Ailelerinin Ebeveynliğe Yönelik Etkileri. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimleri Enstitüsü, Konya.
23. Sarıyüce Körükçü, Ö. (2004). Altı yaş grubundaki çocukların özsaygı düzeyleri ile anne empatik becerilerinin incelenmesi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Sayın, K. B. (2010). İlköğretim birinci kademe öğrencilerinin empati becerileri ile anne-baba tutumları arasındaki ilişki. Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
25. Tatlı, S. (2014). Okul öncesi eğitim kurumlarına devam eden çocukların anne babalarıyla ve öğretmenleriyle olan ilişkilerinin sosyal beceri düzeylerine etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
26. Tekeli, Ş. (2018). Çocukluk dönemi algılanan ebeveyn tutumlarının yetişkinlik dönemindeki aleksitimi ve empatik eğilim ile ilişkisi. Yüksek Lisans Tezi, Üsküdar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
27. Tutkun, C. (2012). 60-72 aylık çocukların sosyal becerilerinin anne ve öğretmen değerlendirmelerine göre incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi, Ankara.
28. Uçmaz Halıcıoğlu, İ. (2004). Annelerin empati beceri düzeyi ile çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi. Ankara.
29. Ünal, F. (2003). Empatik iletişim eğitiminin okulöncesi çocuğu olan annelerin empetik beceri düzeylerine etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
30. Yakupoğulları, A. (2018). Anaokuluna devam eden 60-72 aylık çocukların değer düzeyleri ile anne ve babalarının empati eğilim düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Okan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
31. Yaşar Ekici, F. (2013). Okul öncesi eğitim kurumlarındaki aile katılım çalışmalarına katılan ve katılmayan ailelerin çocuklarının sosyal beceri ve problem davranışlar açısından karşılaştırılması. Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
32. Yener Öztürk, P. (2014). Okul öncesi eğitimi alan 60 ay ve üzeri çocukların sosyal beceri düzeyleri ile annelerinin çocuk yetiştirme tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.