CLASSROOMS TEACHER’S OPINIONS ON DISTANCE EDUCATION PROCESS

Abstract

SINIF ÖĞRETMENLERİNİN UZAKTAN EĞİTİM SÜRECİNE YÖNELİK GÖRÜŞLERİ

Abstract

Uzaktan eğitim internet teknolojisi ile beraber yaygınlaşan bir kavramdır. Yüz yüze eğitimin zorlaştığı ya da kısıtlı olduğu zamanlarda uzaktan eğitim uygulamaları tercih edilmektedir. Covid-19 salgınının Türkiye’de yayılmasıyla birlikte uzaktan eğitim süreci sistemli bir şekilde başlamıştır. Özellikle Eğitim Bilişim Ağı (EBA) platformunun kullanımı uzaktan eğitim sürecinde oldukça önemli bir yer edinmiştir. Bu çerçevede gerçekleştirilen araştırmada, sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitim sürecine ilişkin görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu görüşler bağlamında ilkokul öğrencilerinin yaşadıkları sorunları ortaya çıkarmak çalışmayı oldukça önemli kılmaktadır. Nitel araştırma yönteminin esas alındığı bu araştırmada durum çalışması deseni kullanılmıştır. Araştırma grubu 38 sınıf öğretmeninden oluşmaktadır. Veriler yapılandırılmış sorulardan oluşan anket formu aracılığıyla toplanmıştır. 2019-2020 öğretim yılı bahar yarıyılında toplanan verilerin analizinde içerik analizi kullanılmıştır. Sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitim sürecine ilişkin görüşleri; ‘uzaktan eğitim sürecinin zorlukları’, ‘uzaktan eğitim sürecinin yararları’ ve ‘uzaktan eğitim sürecine ilişkin öneriler’ olmak üzere üç başlık altında toplanmıştır. Öğrencilerin internete erişim sorunu yaşadıkları, velilerin deneyimsiz oldukları ve bu yüzden destek alamadıkları, katılımın istenen düzeyde olmadığı sonucuna varılmıştır. Buna karşın öğrencilere düzenli tekrar olanağı sunduğu da araştırma sonucunda ortaya çıkmıştır.

Keywords

• Sınıf Öğretmeni
• Uzaktan Eğitim
• EBA

References

1. Adıgüzel, A. (2020). Salgın sürecinde uzaktan eğitim ve öğrenci başarısını değerlendirmeye ilişkin öğretmen görüşleri. Milli Eğitim, 49(1), 253-271.
2. Alabay, A., ve Taşdelen, V. (2017). Ortaöğretim öğretmenlerinin ve öğrencilerinin EBA (Eğitimde Bilişim Ağı) kullanımına ilişkin görüşleri üzerine bir araştırma. İstanbul Aydın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi Özel Sayı, 27-29.
3. Ali, W., & Kaur, M. (2020). Mediating educational challenges amidst Covid-19 pandemic. Asia Pacific Institute of Advanced Research (APJCECT), 6(2), 40-57.
4. Atalay, F. (2020, 04 13). Yoksul çocuk hep kaybeden. 05 16, 2020 tarihinde https://www.cumhuriyet.com.tr/haber/yoksul-cocuk-hep-kaybeden-1732756 adresinden alındı
5. Ayan, E. (2018). Öğretmenlerin eğitim bilişim ağı içeriğini kullanma e-içerik geliştirme durumlarının incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisan tezi, Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
6. Aydın, C. H. (2001). Uzaktan eğitimin geleceğine ilişkin eğilimler. Elektrik Mühendisliği, 41(419), 28-36.
7. Bahçeşehir Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi. (2020). Uzaktan eğitim süreci üzerine veli, öğretmen ve öğrencilerden elde edilen verilerle ilgili araştırma bulgularının raporu. İstanbul: Bahçeşehir Üniversitesi
8. Barbour, M. K., & Reeves, T. C. (2013). Michael Graham Moore eğitim teknolojisi alanına önemli katkılar sağlayan kişi (Çev.Mehmet Barış Horzum). Sakarya University Journal of Education, 3(1), 113-119.

9. Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23-28.
10. Bergdahl, N., & Nouri, J. (2020). Covid 19 and crisis prompted distance education in Sweden. Technology, Knowledge and Learning.
11. Birleşmiş Milletler (BM). (2020). Policy Brief:Education during COVID-19 and beyond. New York City: United Nations.
12. Bulunuz, M., & Ünal, N. (2020). Covid-19 salgını dönemi uzaktan eğitim çalışmaları ve sonraki süreçle ilgili fen bilimleri öğretmenlerinin görüş ve önerileri. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 343-369.
13. Bušelič, M. (2012). Distance learning – concepts and contributions. Oeconomica Jadertina, 1, 23-34.
14. Çelen, F., Çelik, A., & Seferoğlu, S. S. (2013). Analysis of teachers’approaches to distance education. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 83, 388-392.
15. Çiftçi, S., Taşkaya, S. M., ve Alemdar, M. (2012). Sınıf öğretmenlerinin Fatih projesine ilişkin görüşleri. 11. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu (USOS). Rize.
16. Demir, F., & Özdaş, F. (2020). Covid-19 sürecindeki uzaktan eğitime ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim, 49(1), 273-292.
17. Dündar, A., & Türker, E. (2020). Covid-19 pandemi sürecinde eğitim bilişim ağı (EBA) üzerinden yürütülen uzaktan eğitimlerle ilgili lise öğretmenlerinin görüşleri. Milli Eğitim, 49(1), 323-342.
18. Eğitim Reformu Girişi. (2020, 03 29). Türkiye’de koronavirüsün eğitime etkileri – III: Uzaktan eğitimin ilk iki haftası nasıl geçti? 05 16, 2020 tarihinde https://www.egitimreformugirisimi.org/turkiyede-koronavirusun-egitime-etkileri-iii-uzaktan-egitimin-ilk-iki-haftasi-nasil-gecti/ adresinden alındı
19. Emin, M. N. (2020). Koronvirüs salgını ve acil durumda eğitim. SETA Perspektif (268), 1-4.
20. Erensayın, E ve Güler, Ç. (2019). Çevrimiçi ders materyallerinin değerlendirilmesi: EBA ders örneği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. Advance online publication. doi: 10.16986/ HUJE.2019055868.
21. Gulati, S. (2008). Technology-enhanced learning in developing. International Review of Research in Open and Distance Learning, 9(1), 1-16.
22. Gültekin, M. (2006). Usinf of distance education approach in teaching training: Anadolu university open education models. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 5(1), 101-116
23. Hillman, D. C., Willis, D. J., & Gunawardena, C. N. (1994). Learner-interface interaction in distance education: A extension of contemporary models and strategies for practitioners. The American Journal of Distance Education, 8(2), 30-42.
24. Honeyman, M., & Miller, G. (1993). Agriculture distance education: A valid alternative for higher ducation? Proceedings of the 20th annual national agricultural education research meeting. Islamabad: National Book Foundation.
25. İşman, A., Altınay, Z., & Altınay, F. (2004). Roles of the students and teachers in distance education. Turkish Online Journal of Distance Education-TOJDE, 5(4).
26. Kamal, S. A., & Sultana, M. A. (2002). Distance Education and Open Learning in a developing country like Bangladesh:Philosophy and reality. 05 11, 2020 tarihinde http://www.forschungsnetzwerk.at/downloadpub/papers_sultana_distancelearning_bangladesh.pdf adresinden alındı
27. Kandemir, A. N. (2020). Öğretmenlerin EBA, Morpa Kampüs, Okulistik benzeri eğitim ortamları kullanımının teknoloji kabul ve kullanım birleştirilmiş modeli 2 ile açıklanması. Yayınlanmamış yükseklisans tezi, Gaziantep Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Gaziantep.
28. Kaya, Z. (2002). Uzaktan Eğitim. Ankara: PegemA Yayıncılık
29. Koçoğlu, E., Kalın, Ö. U., Tekdal, D., & Yiğen, V. (2020). Covid-19 pandemi sürecinde Türkiye'de eğitime bakış. International Social Sciences Studies Journal, 6(65), 2956-2966.
30. Kurnaz, A., Kaynar, H., Barışık, C. Ş., & Doğrukök, B. (2020). Öğretmenlerin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Milli Eğitim, 49(1), 293-322.
31. Kuyubaşıoğlu, M., ve Kılıç, F. (2019). Ortaokul öğretmenlerinin görüşlerine göre eğitimde bilişim ağı (EBA) kullanım düzeylerinin incelenmesi. İleri Eğitim Çalışmaları Dergisi (Journal of Advanced Education Studies), 1(1), 32-52.
32. Meriçelli, M., Taşdemir, L., ve Uluyol, Ç. (2014). Türkiye’de uzaktan eğitimin öğretim programları ve öğrenme yönetim sistemleri açısından incelenmesi. Middle Eastern & African Journal of Educational Research, 12(50).
33. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (1994). An Expanded Sourcebook Qualitative Data Analysis (2nd Ed.). London: Sage Publications.
34. Mukoviz, O. P. (2014). The course 'fundamentals of distance learning in primary educaiton' as a component of lifelong education of primary schools teacher. Information Technologies in Education(20), 66-73.
35. Moore, M. G. (1989). Three types of interaction. The American Journal of Distance Education, 3(2), 1-6.
36. Moore, M. G., & Kearsley, G. (1996). Distance education: A systems view. Albany NY: Wadsworth.
37. Oliveria, M. S., Penedo, A. T., & Pereira, V. S. (2018). Distance education: advantages and disadvantages of the point of view of education and society. Dialogia, 29, 139-152.
38. Özer, M. (2020). Educational policy actions by the Ministry of National Education in the times of COVID-19. Kastamonu Education Journal, 28(3), 1124-1129.
39. Özyürek, A., Begde, Z., Yavuz, N. F., ve Özkan, İ. (2016). Uzaktan eğitim uygulamasının öğrenci bakış açısına göre değerlendirilmesi. Karabük Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 6(2), 592-605.
40. Rubin, H.J., & Rubin, I.S. (2005). Qualitative interviewing: The art of hearing data (2nd ed.). Thousand Oaks: Sage.
41. Seguara, L. R., Zamora-Antuñano, M. A., Resendiz, J. R., Paredes-García, W. J., Altamirano-Corro, J. A., & Cruz-Pérez, M. A. (2020). Teaching challenges in COVID-19 scenery:Teams platform-based student satisfaction approach. MDPI, 12(7514), 1-29.
42. Sutton, L. (2001). The principle of vicarious interaction in computer-mediated communications. International Journal of Educational Telecommunications, 7(3), 223-242.
43. Şumuer, Y., & Arslan, E. (2020). Covid-19 döneminde sanal sınıflarda öğretmenlerin karşılaştıkları sınıf yönetimi sorunları. Milli Eğitim, 49(1), 201-230.
44. Teymori, A. N., & Fardin, M. A. (2020). COVID-19 and educational challenges: A review of the benefits of online education. Ann Mil Health Sci Res. In Press(In Press), 15, 1-4.
45. Yıldırım, A., ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (6. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
46. Yılmaz, M. (2020). Uzaktan eğitimin iyileştirilmesi salgın kaynaklı eğitim krizini aşmak için öneriler. İlke Politika Notu 12, 20, 1-16.
47. Zhou, L., & Li, F. (2020). China for elementary and middle school students during the COVID-19 pandemic. Rewiev, 5(1), 549-567.