Araştırma Makalesi

HARÎMÎ’NİN KIRK ARAPÇA BİLGECE SÖZÜN TERCÜMESİNDEN İBARET BİR ESERİ: ÇİHİL (KELİMÂT-I) HİKMET

Cilt: 4 Sayı: 1 25 Şubat 2021
PDF İndir

HARÎMÎ’NİN KIRK ARAPÇA BİLGECE SÖZÜN TERCÜMESİNDEN İBARET BİR ESERİ: ÇİHİL (KELİMÂT-I) HİKMET

Öz

16. asır Osmanlı âlim, mutasavvıf, şair ve yazarlarından biri olan Bosnalı Ali Dede’nin (ö. 1598) dinî, tasavvufi konularda birtakım eserleri vardır. 16 ve 17. asır şuara tezkirelerinde hakkında bilgi bulunmayan Bosnalı Ali Dede’nin hayatı ve eserlerine dair Nev‘î-zâde Atâyî’nin Şekāyık Zeyli, Peçevî Tarihi, Kâtib Çelebi Fezleke’si gibi bazı biyografik ve tarihî kaynaklarda az-çok malûmat yer almaktadır. Manzumelerinde “Harîmî” mahlasını kullanan Bosnalı Ali Dede’nin eserlerinden bir kısmını, Arapçadan tercümeleri teşkil eder. Onun kırk hadis, Hz. Ali vecizelerinden kırk söz, İbn Sînâ’ya ait Kasîde-i Rûhâniyye tercümesi, manzum çevirilerinden birkaçıdır. Harîmî’nin eserlerinden biri de kırk Arapça hikmetli sözün Türkçeye nazmen tercümesinden ibaret kitapçığıdır. Şair, eserinin konusuna uygun kelimelerle Allah’a hamd, Hz. Peygamber’le onun ailesi ve arkadaşlarına dua ve selâm ettikten sonra hikmet sahibi kişilerle görüşmeyi buyuran bir hadisi anarak kırk hikmetli sözü derleyip nazmen çevirdiğini anlatır. Bunun ardından kırk Arapça güzel ve hikmetli sözü ikişer beyitle

Türkçeye tercüme etmiştir. Birkaç beyitle tercümesini tamamlayan şairin bu eseri, kırk hadis ve Hz. Ali’den kırk vecize tercümesiyle hem şekil, hem de muhteva yönünden benzerlik göstermektedir. Bu çalışmada Harîmî’nin hayatı ve bilhassa bazı Türkçe eserleri hakkında kısaca bilgi verildikten sonra, “Çihil Hikmet” (Kırk Hikmet) adını koyduğu eseri Latin harflerine ve günümüz Türkçesine aktarılarak okuyucuların incelemesine arz edilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

Harimi, , Çihil Hikmet, , Arapça, , Türkçe, , Manzum Tercüme

Kaynakça

  1. Ahdî, Gülşen-i Şuarâ, Millet Ktp. A.Emirî Tarih 774.
  2. Alî-Şîr Nevayî, Mecâlisü’n-nefâyis, I-II, (haz. Kemal Eraslan), Ankara 2001.
  3. Alper, Ömer Mahir, “İbn Sînâ, Eserleri”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, İstanbul 1999, XX, 337-345.
  4. Bağdatlı İsmâil Paşa, Hediyyetü’l-ârifîn esmâ’ü’l-müellifîn ve âsârü’l-musannifîn, I (nşr. Kilisli Muallim Rifat-İbnülemin Mahmud Kemal), II (nşr. İbnülemin Mahmud Kemal- Avni Aktuç), İstanbul 1951-55.
  5. Babinger, Franz , Osmanlı Tarih Yazarları ve Eserleri, (1.bs. 1982), (trc. Coşkun Üçok), 2. bs., Ankara 1992.
  6. Bursalı Mehmed Tâhir bin Rif’at, Ahlâk Kitaplarımız, İstanbul 1325/1909.
  7. Bursalı Mehmed Tâhir, Meşâyih-ı Osmâniyyeden Sekiz Zâtın Terâcim-i Ahvâli, İstanbul 1318/1901?
  8. Bursalı Mehmed Tâhir, Osmanlı Müellifleri, I-III, İstanbul, 1333-42/1915-1923.
  9. Emecen, Feridun, “Korkut, Şehzade”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Ankara 2002, XXVI, 205-207.
  10. İnehânzâde Mehmet Nâil, Tuhfe-i Nâilî, I-II, Divan Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri, 1949.

Kaynak Göster

MLA
Ceyhan, Adem. “HARÎMÎ’NİN KIRK ARAPÇA BİLGECE SÖZÜN TERCÜMESİNDEN İBARET BİR ESERİ: ÇİHİL (KELİMÂT-I) HİKMET”. Eski Türk Edebiyatı Araştırmaları Dergisi [Journal Of Old Turkish Literature Researches], c. 4, sy 1, Şubat 2021, ss. 222-51, https://izlik.org/JA44DU22DT.