Biyoteknoloji Konusunun Okul Dışı Fen Ortamında Öğretimine Yönelik Öğrenci Görüşleri

Öz

Okullar öğrenme ekosisteminin önemli unsurlarından birisi olmakla birlikte öğrenme sadece okullarda gerçekleştirilen bir süreç değildir. Özellikle bilim eğitimi okul sınırlarını aşmalı ve bilimin gerçekleştirildiği ortamlarda gerçek gözlemlerden faydalanılarak yürütülmelidir. Çevreyi anlamak ve keşfetmek olarak açıklanan fen eğitiminde okul dışı etkinliklerle öğrencilerin derse olan ilgi ve motivasyonları artırılabilir. Bu bağlamda bu araştırmada biyoteknoloji kazanımlarının öğretiminin üniversite ortamında gerçekleştirmesi konusunda öğrenci görüşlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilim yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2019-2020 eğitim-öğretim yılında Tokat ili Almus ilçesinde bulunan bir ortaokulun 8. sınıfında öğrenim gören 15 öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma verileri araştırmacı tarafından geliştirilen yarı yapılandırılmış görüşme formu ile toplanmıştır. Çalışma sonucunda öğrencilerin okul dışı öğrenme ortamlarını uzmanlardan bilgi almak, merak artırıcı ve faydalı, farklı ortamlar ve araç-gereçler tanıma fırsatı sunan, eğlenceli, dikkat çekici, derse ilgi arttırıcı ve ayrıntılı bilgi edinme fırsatı sunan bir etkinlik olarak gördükleri sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Okul dışı öğrenme,fen öğretimi,biyoteknoloji konusu

Kaynakça

1. Akman, S.B. (2007). Avrupa birliği'nin biyoteknolojik ürün ve uygulamalara yönelik tüketici politikası ve Türkiye'nin uyumu. Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi, Biyoteknoloji Enstitüsü, Ankara Üniversitesi.
2. Aydın Günbatar, S. (2019). Fenomenolojik araştırma (Olgu Bilim) yöntemi. (Ed: H. Özmen & O. Karamustafaoğlu). İçinde Eğitimde Araştırma Yöntemleri. s. 293-316, Ankara: Pegem Akademi.
3. Bakioğlu, B., Karamustafaoğlu, O., Karamustafaoğlu, S. & Yapıcı, Ş. (2018). The Effects of Out-of-School Learning Settings Science Activities on 5th Graders’ Academic Achievement, European Journal of Educational Research, 7(3), 451-464.
4. Balçın, M.D., & Yavuz Toplaoğlu, M. (2019). Okul dışı öğrenme ortamlarında ilkokul öğrencilerinin mühendislere ve bilim insanlarına yönelik algılarının incelenmesi. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 9(1), 157-190.
5. Bonner, J. J. (2004). Changing strategies in science education. Science, 306(5694), 228.
6. Braund, M., & Reiss, M. (2006). Towards a more authentic science curriculum: The contribution of out‐of‐school learning. International Journal of Science Education, 28(12), 1373-1388.
7. Bülbül, M. (2018). Fen eğitiminde okul dışı öğrenme ortamlarının öğrencilerin akademik başarılarına etkisi: Hidroelektrik santral gezisi örneği. Yayınlanmamış Yüksek Lisans tezi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Giresun Üniversitesi, Giresun.
8. Canbazoğlu Bilici, S. (2019). Örnekleme yöntemleri. (Ed: H. Özmen & O. Karamustafaoğlu). İçinde Eğitimde Araştırma Yöntemleri. s. 56-80, Ankara: Pegem Akademi.

9. Cansız Aktaş, M. (2019). Nitel veri toplama teknikleri. (Ed: H. Özmen & O. Karamustafaoğlu). İçinde Eğitimde Araştırma Yöntemleri. s. 113-136, Ankara: Pegem Akademi.
10. Colardyn, D., & Bjornavold, J. (2004). Validation of formal, non‐formal and ınformal learning: Policy and practices in EU member states. European Journal of Education, 39(1), 69-89.
11. Council, N. R. (1996). National science education standards. Washington DC: National Academies Press.
12. Creswell, J.W. (2009). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches. (3rd Ed.) Sage publications Inc.
13. Çığrık, E., & Özkan, M. (2016). Bilim merkezinde yürütülen öğrenme etkinliklerinin öğrencilerin fen bilimleri dersindeki akademik başarılarına etkisi ve motivasyon düzeyleriyle ilişkisi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29(2), 279-301.
14. Demirel, Ö. (2013). Eğitimde program geliştirme kuramdan uygulamaya. Ankara: Pegem Akademi.
15. Dori, Y. J., & Tal, R. T. (2000). Formal and informal collaborative projects: Engaging in industry with environmental awareness. Science Education, 84, 95-113.
16. Ertaş, H., Şen, A.İ. & Parmaksızoğlu, A. (2011). Okul dışı bilimsel etkinliklerin 9. sınıf öğrencilerinin enerji konusunu günlük hayatla ilişkilendirme düzeyine etkisi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 5(2), 178-198.
17. Fidan, N. (2012). Okulda öğrenme ve öğretme. Ankara: Pegem Yayıncılık.
18. Gül, Ü.D. (2014). Sağlık alanında biyoteknolojik uygulamalar: Kırmızı biyoteknoloji. Bilecik Şeyh Edebali Üniversitesi Fen Bilimleri Dergisi, 1(1), 66-70.
19. Güler, A. (2011). Planlı bir müze gezisinin ilköğretim öğrencilerinin tutumuna etkisi. İlköğretim Online, 10(1), 169-179.
20. Karademir, E. (2013). Öğretmen ve öğretmen adaylarının fen ve teknoloji dersi kapsamında okul dışı öğrenme etkinliklerini gerçekleştirme amaçlarının planlanmış davranış teorisi yoluyla belirlenmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
21. Laçin Şimşek, C. (2011). Fen öğretiminde okul dışı öğrenme ortamları. Ankara: Pegem Akademi. MEB. (2019). Okul dışı öğrenme ortamları kılavuzu. Ankara: Millî Eğitim Bakanlığı.
22. Melber, L.H., & Abraham, L.M. (1999). Beyond the classroom: Linking with informal education. Science Activities, 36, 3-4.
23. Miles, M.B. & Huberman, A.M. (1994). Qualitative Data Analysis: An Expanded Sourcebook (2nd ed.). Newbury Park, CA: Sage.
24. National Research Council (1996). National science education standards. Washington, D.C.: National Academy Press.
25. Ramey-Gassert, L. (1997). Learning science beyond the classroom. The Elemantary School Journal, 4, 433-450.
26. Sontay, G. & Karamustafaoğlu, O. (2018). The Effect of Out-of-School Science Learning Environment on the Understanding the Nature of Science of the 7th Grade Students in Secondary School, Malaysian Online Journal of Educational Sciences, 6(4), 23-31.
27. Sontay, G., Tutar, M. & Karamustafaoğlu, O. (2016). Okul dışı öğrenme ortamları ile fen öğretimi hakkında öğrenci görüşleri: Planetaryum gezisi. İnformal Ortamlarda Araştırmalar Dergisi, 1(1), 1-24.
28. Strauss, L.C. & Terenzini, P.T. (2007). The effects of students’ in-and out-of-class experiences on their analytical and group skills: A study of engineering education. Research in Higher Education, 48(8), 967-992.
29. Şen, A.İ. (2019). Okul dışı öğrenme nedir? (Ed: A.İ. Şen) içinde Okul Dışı Öğrenme Ortamları. s. 1-20. Ankara: Pegem Akademi.
30. Tekkumru Kısa, M. (2005). Development and Implementation of a "Science Center Learning Kit" designed to improve student outcomes from an informal science setting. Unpublished Master of Thesis, İstanbul: Boğaziçi University.
31. Yavuz, M. & Balkan Kıyıcı, F. (2012). Hayvanat bahçelerinin fen öğretimine kullanımına ilişkin öğrenci görüşleri. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 134-156.