THE EFFECT OF THE USE OF MULTIMEDIA ON ACADEMIC SUCCESS AND MOTIVATION

Abstract

The purpose of this research is to examine whether the learning environment created by multimedia design has an influence on the fourth-grade students’ academic success, motivation, and the retention of the learned information. In this study, pre-test post-test experimental design with control group was used. The research was conducted on a total of thirty-five students in the fourth grade at a primary school in the central district of Bitlis. At the beginning of the study, “Motivation Scale" developed by Balantekin and Oksal, and “Academic Success Scale” developed by the researcher were applied to both groups (to the experimental and control group) as pre-tests. The same scales were used as post-tests in both groups at the end of the four-week experiment period. The SPSS program was used to analyze the data. In the analysis of the sub-problems, percentage, frequency, arithmetic mean and standard deviation were calculated, and two-factor ANOVA (repeated measures) was used for repeated measures on a single factor. The results of the study showed that the students’ academic success, motivation and retention scores differed significantly in favor of the experimental group. 

Keywords

• Multimedia design,Motivation,Retention,Information technologies

ÇOKLU ORTAM KULLANIMININ AKADEMİK BAŞARI VE MOTİVASYONA ETKİSİ

Abstract

Bu araştırmanın amacı çoklu ortam tasarımı ile oluşturulmuş öğrenme ortamının 4. sınıf öğrencilerinin akademik başarıları, motivasyon ve öğrenilen bilgilerin kalıcılığı üzerinde bir etkiye sahip olup olmadığını incelemektir. Araştırmada ön test son test kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma Bitlis ili Merkez ilçesine bağlı bir ilkokulun dördüncü sınıfında öğrenim gören toplam 35 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Araştırma başlangıcında deney ve kontrol grubu öğrencilerine “Balantekin ve Oksal tarafından geliştirilen Motivasyon Ölçeği” ve “araştırmacı tarafından geliştirilen Akademik Başarı Ölçeği” ön test olarak uygulanmıştır. 4 haftalık deney süresi sonunda her iki grubu da aynı ölçekler son test olarak uygulanmıştır. Verilerin çözümlenmesi için SPSS programı kullanılmıştır. Alt problemlerin çözümlenmesinde yüzde, frekans, aritmetik ortalama, standart sapma ve tek faktör üzerinde tekrarlı ölçümler için iki faktörlü ANOVA (repeated measures) kullanılmıştır. Araştırma sonuçları öğrencilerin akademik başarılarının, motivasyon ve kalıcılık puanlarının deney grubu lehine anlamlı olarak farklılaştığını göstermiştir.

Keywords

• Çoklu Ortam Tasarımı,Motivasyon,Kalıcılık,Bilişim teknolojileri

References

1. Adobe (2017). Adobe edge. http://www.adobe.com/tr/products/edge-animate.html adresinden erişilmiştir.
2. Akbaba, B. (2009). Atatürk ilkeleri ve inkılap tarihi öğretiminde çoklu ortam kullanımının akademik başarı ve tutumlara etkisi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
3. Akbaba, S. & Aktaş, A. (2005). İçsel motivasyonun bazı değişkenler açısından incelenmesi. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 21, 19-42.
4. Akın, E. (2015). Çoklu ortam uygulamalarına dayalı öğretimin 6. sınıf öğrencilerinin anlama becerilerine ve Türkçe dersi tutumlarına etkisi (Muş ili örneği). Doktora Tezi, İnönü Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Malatya
5. Alkan, C. (1974). Eğitim teknolojisi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 7(1), 339-344.
6. Altınışık, S. & Orhan, F. (2002). Sosyal bilgiler dersinde çoklu ortamın öğrencilerin akademik başarıları ve derse karşı tutumları üzerindeki etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (23), 41-49.
7. Aslan-Efe, H. (2015). Animasyon destekli çevre eğitiminin akademik başarıya, akılda kalıcılığa ve çevreye yönelik tutuma etkisi. Bilgisayar ve Eğitim Araştırma Dergisi, 3(5), 130-143.
8. Bacanlı, H. & Sahinkaya, O. (2011). The adaptation study of academic motivation scale into Turkish. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 12, 562-567.

9. Balantekin, Y. & Oksal, A. (2014). İlkokul 3. ve 4. sınıf öğrencileri için matematik dersi motivasyon ölçeği. Cumhuriyet International Journal of Education-CIJE, 3(2), 102-113.
10. Bozkurt, E. & Bircan, M. A. (2015). İlköğretim beşinci sınıf öğrencilerinin matematik motivasyonları ile matematik dersi akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(5), 201-220.
11. Bülbül, M. Ş. (2006, Nisan). Ortaöğretim öğrencilerinin cep telefonu kullanımı üzerine bir araştırma. 6th International Educational Technology Conference’da sunulmuş bildiri, 307-310.
12. Büyüköztürk, Ş. (2016). Deneysel desenler öntest-Sontest kontrol grubu desen ve veri analizi. Ankara: Pegem.
13. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2012). Bilimsel araşırma yöntemleri. (Geliştirilmiş 11.b.). Ankara: Pegem.
14. Çetin, O. (2010). Fen ve teknoloji dersinde çoklu ortam tasarımı modeline göre hazırlanmış web tabanlı öğretim içeriğinin öğrenci başarı ve tutumlarına etkisi ile içeriğe yönelik öğretmen ve öğrenci görüşlerinin değerlendirilmesi. Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.
15. Çoruk, H. & Çakır, R. (2017). Çoklu ortam kullanımının ilkokul öğrencilerinin akademik başarılarına etkisi. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 1(8), 1-27.
16. Dinçer, S. (2014). İlköğretim öğrencilerinin eğitsel yazılım kullanırken sergiledikleri davranışlar: Bir durum çalışması. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(3), 1323-1336.
17. Dywer, C. (1998). Eğitimde çoklu ortam (multimedia) (N. Çelikörs, Çev.). Gazi Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Dergisi, 30(4), 193-197.
18. Erbaş, A. K. (2005). Çoklu gösterimlerle problem çözme ve teknolojinin rolü. The Turkish Online Journal of Educational Technology – TOJET, 4(4), 88-92.
19. Erbaş, A. K., Çakıroğlu, E., Ören, D., Aydın, U. & Gökçe, S. (2006). Çoklu temsil ve teknolojiye dayalı matematiksel problem çözme. VII. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi’nde sunulmuş bildiri, MEP-36.
20. Ersoy, E. & Başer, N. (2010). Probleme dayalı öğrenme sürecinin öğrenci motivasyonuna etkisi. Turkish Studies - International Periodical for the Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 5(4), 336-358.
21. Harmayer, K., Sorkin, S. & Tupper, D. (2005). Instructional multimedia institues for mathematics, science and technumaralogy. CCSC: Eastern Conference’nda sunulmuş bildiri, 20(3).
22. İlhan, G. O. (2010). Sosyal bilgiler öğretiminde çoklu ortam kullanım yararı. Yüksek Lisans Tezi. Niğde Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Niğde.
23. Kabakçı, I., Fırat, M., İzmirli, S. & Kuzu, E. (2010). Öğretimin değerlendirilmesinde çoklu ortam kullanımına eleştirel bir bakış. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 115-126.
24. Karataş, İ. & Güven, B. (2015). Dinamik geometri yazılımı Cabri’nin matematik eğitiminde kullanımı: Pisagor bağıntısı ve çokgenlerin dış açıları. Gazi Eğitim Bilimleri Dergisi, 1(1), 15-28.
25. Karadeniz, Ş. (2006). Kaybolma açısından kullanışlı çoklu ortamların tasarlanması. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(2), 79-97.
26. Karadeniz, A. &Akpınar, E. (2015). Web tabanlı öğretimin ilköğretim öğrencilerinin akademik başarılarına etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Eğitim ve Bilim Dergisi, 177(40), 217-231.
27. Koştur, M. & Türkoğlu, H. (2017). Ortaokul matematik öğretmenlerinin matematik derslerinde akıllı tahta kullanımına ilişkin görüşleri. Başkent University Journal of Education, 4(1), 84-98.
28. Köklü, N., Büyüköztürk Ş. & Bökeoğlu, Ç. Ö. (2006). Sosyal bilimler için istatistik. Ankara: Pegem Akademi.
29. Mayer, R. E. (2005). The Cambridge handbook of multimedia learning. Santa Barbara: University of California.
30. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2009). İlköğretim matematik dersi 1-5. sınıflar öğretim programı. Ankara: Yazar.
31. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB]. (2017). İlkokul 4. sınıf matematik ders ve çalışma kitabı. Yakınçağ.
32. Miller, R. G. (1969). Simultaneous statistical inference. New York: McGraw-Hill.
33. Olkun, S. & Toluk-Uçar, Z. (2009). İlköğretimde etkinlik temelli matematik öğretimi. Ankara.
34. Önal, N. & Göloglu Demir, C. (2013). Yedinci sınıflarda bilgisayar destekli geometri öğretiminin öğrenci başarısına etkisi. Türkish Journal of Education, 2(1), 19-28.
35. Özdamar, K. (2016). Ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi. Nisan.
36. Özerbaş, M. A. (2003). Bilgisayar destekli bağlaşık öğretimin öğrenci akademik başarısı, motivasyon ve transfere etkisi. Doktora Tezi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
37. Roscoe, J. T. (1975). Fundamental research statistics for the behavioural sciences. (2.b.). New York: Holt Rinehart and Winston.
38. Semerci, A. (1999). Öğretim amaçlı bir çoklu ortam yazılı geliştirilmesi, uygulanması ve değerlendirilmesi. Yüksek Lisans Tezi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
39. Taylor, B. I. (1974). Implications of the national assessment model for curriculum development and accountability. Social Education, Mayıs.
40. Türk Dil Kurumu (2017). Türkçe sözlük. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts& arama=gts&guid=TDK.GTS.58c05c5f7f9fb5.45637155 sayfasından erişilmiştir.
41. Türkçe Bilgi (2017a). Macromedia Flash, https://www.turkcebilgi.com/macromedia_flash adresinden erişilmiştir.
42. Türkçe Bilgi (2017b). Windows Movie Maker. https://www.turkcebilgi.com/windows_ movie_maker adresinden erişilmiştir.
43. Ünsal, H. (2012). Harmanlanmış öğrenmenin başarı ve motivasyona etkisi. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 10(1), 1-27.
44. Yenilmez, K. (2010). Ortaöğretim öğrencilerinin matematik dersine yönelik umutsuzluk düzeyleri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 307-317.
45. Yıldız, S. (2009). İlkokuma yazma öğretiminde çoklu ortam uygulamalarının etkililiği. Doktora Tezi, Abant İzzet Baysal Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu.