ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN SPORA YÖNELİK TUTUMLARI İLE YAŞAM DOYUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİNİN İNCELENMESİ

Abstract

Bu çalışmada; Atatürk Üniversitesinde öğrenim gören öğrencilerinin spora yönelik tutumları ile yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada üç bölümden oluşan anket tekniği kullanılmıştır. Birinci bölümde katılımcılara demografik özelliklerinin sorulduğu sorular; ikinci bölümde Şentürk, (2014) tarafından geliştirilen Spora Yönelik Tutum ölçeği, üçüncü bölümde ise Diener ve ark (1985) tarafından geliştirilen, Köker ve Yetim (1991) tarafından Türkçeye uyarlanan Yaşam Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Veri toplama araçları 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Atatürk Üniversitesinde öğrenim gören 167 erkek, 103 kadın olmak üzere toplam 270 öğrenciye uygulanmıştır.

Yapılan analizler sonucunda spora yönelik tutum (p=.824) ve yaşam doyumunun (p=.231) cinsiyete göre farklılaşmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca yaş değişkeni açısından bireylerin spora yönelik tutumları (.007) 18-23 yaş genç bireylerin lehine anlamlaşırken, yaşam doyumu açısından (p=.001) 23-33 yaş arası bireylerin daha yüksek bir yaşam doyumuna sahip olduğu belirlenmiştir. Yapılan kolerasyon analiz sonuçlarına göre, spora yönelik tutum ile yaşam doyumu arasında (r=273) düşük düzeyle pozitif yönde anlamlı bir ilişki gözlemlenmiştir.

Keywords

• Spora Yönelik Tutum,Yaşam Doyumu,Spor

INVESTIGATION OF THE RELATIONSHIP BETWEEN UNIVERSITY STUDENTS' ATTITUDES TOWARDS SPORTS AND LIFE SATISFACTION

Abstract

In this study, it was aimed to investigate the relationship between  their attitudes towards sports and life satisfaction of students at Ataturk University. A three-part questionnaire was used in the study. In the first part, questions about the participant's demographic characteristics are asked; in the second part the Sports Attitude Scale, which is developed by Şentürk H., (2014), In the third section “Life Satisfaction Scale” developed by Diener etal (1985), and adapted into Turkish with validity and reliability by Köker ve Yetim (1991), were used.  The questionnaires were applied to students studying at Ataturk University University in the academic year of 2018-2019 a total of 270 students,167 males and 103 females.

As a result of the analyzes, it was determined that attitude towards sports (.824) and life satisfaction (.231) did not differ according to gender. In addition, individuals' attitudes towards sports (.007) were found to be in favor of younger aged 18-23 years individuals in terms of age variable, whereas in terms of life satisfaction (001), individuals aged 23-33 years were found to have a higher life saturation. According to the results of correlation analysis, a low level positive correlation was observed between sports attitude and life satisfaction (r = 273).

Keywords

• Sports Attitude,Life Satisfaction,SPORT

References

1. 1. Acar, Meryem (2009), Zihinsel Ve Fiziksel Özürlü Çocuğa Sahip Anne Ve Babaların Yaşam Doyumu Ve Umutsuzluk Düzeylerinin İncelenmesi: Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi Ve Spor Öğretmenliği Anabilim Dalı.
2. 2. Aydıner, B.B (2011). Üniversite öğrencilerinin yaşam amaçlarının alt boyutlarının genel öz-yeterlik, yaşam doyumu ve çeşitli değişkenlere göre incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Adapazarı: Sakarya Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
3. 3. Balyan, M., Balyan, K. Y., & Kiremitçi, O. (2012). Farklı sportif etkinliklerin ilköğretim 2. kademe öğrencilerinin beden eğitimi dersine yönelik tutum, sosyal beceri ve öz yeterlik düzeylerine etkileri. Selçuk Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilim Dergisi, 14(2), 196-201.
4. 4. Dost, M. T. (2007). Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Doyumunun Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(22), 132-143.
5. 5. Doğan, B., Moralı, S. (1999). Üniversite öğretim elemanlarının sporla ilgili tutumları ile yaşam ve iş doyum düzeylerinin spor yapma alışkanlıkları ile incelenmesi. CBÜ Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 16-27.
6. 6. Diener E, Biswas-Diener R (2002) Will money increase subjective well-being? A literature review and guide to needed research . Soc Indic Res, 57: 119-169.
7. 7. Diener E, Seligman MEP (2004) Beyond money: Toward an economy of well-being. Psychological Science in the Public Interest, 5:1-31.
8. 8. Diener E, Diener C, Diener M (1995) Factors predicting the subjective well-being of nations. J Pers Soc Psychol, 69: 851-864.

9. 9. Diener, E., & Diener, C. (1996). Most people are happy. Psychological science, 7(3), 181-185.
10. 10. Erkan N. (1982). Yasam Boyu Spor, GSD, Ankara
11. 11. Güllü, M., Güçlü, M., & Arslan, C. (2009). Ortaöğretim Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine İlişkin Tutumlarının İncelenmesi. Sport Sciences, 4(4), 273-288.
12. 12. Göksel, A. G., Çağdaş, C. A. Z., Yazıcı, Ö. F., & İkizler, H. C. (2017). Farklı bölümlerdeki öğrencilerin spora yönelik tutumlarının karşılaştırılması: Marmara üniversitesi örneği. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 8(2), 123-134.
13. 13. Gürbüz, A., & Özkan, H. (2012). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Beden Eğitimi Ve Spor Dersine İlişkin Tutumlarının Belirlenmesi (Muğla İl Örneği). Pamukkale Journal of Sport Sciences, 3(2).
14. 14. İnceoğlu, M. (2000). Tutum Algı İletişim. Ankara: Verso Yayıncılık
15. 15. Koçak, F. (2014). Üniversite öğrencilerinin spora yönelik tutumları: bir ölçek geliştirme çalışması. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 12(1), 59-69.
16. 16. Koçak, F., Tuncel, S., & Tuncel, F. (2015). Spor alanında öğrenim gören üniversite öğrencilerinin sporda sürdürülebilirliğe ilişkin tutumlarının belirlenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 13(1), 29-39.Özer M, Karabulut ÖÖ (2003) Yaşlılarda yaşam doyumu. Geriatri, 6(2):72-74.
17. 17. Rask K, Astedt-Kurki P, Laippala P (2002) Adolescent subjective well-being and realized values. J Adv Nurs, 38: 254-263.
18. 18. Tavşancıl, E. (2010) Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Ankara: Nobel yayın dağıtım.
19. 19. U.S. Department. of Health and Human Services (2000): Promoting Better Health for Young People through Physical Activity and Sports: A Report to the President, erişim: 15-06-2014, http://cdc.gov/ healthyyouty/physicalactivity /promoting_health/.
20. 20. Türkmen, M., Abdurahimoğlu, Y., Varol, S., & Gökdağ, M. (2016). İslami İlimler Fakültesi Öğrencilerinin Spora Yönelik Tutumlarının İncelenmesi. Bartin Üniversitesi Örneği). Uluslararası Güncel Eğitim Araştırmaları Dergisi, 2(1), 48-59.
21. 21. Toros, Turhan (2001), Elit Ve Elit Olmayan Erkek Basketbolcularda Hedef Yönelimi, Güdüsel(Motivasyonel) İklim Ve Hedeflerin Özgünlük ve Güçlük Derecesi Özelliklerinin Yaşam Doyumuna Etkisi: Yüksek Lisans Tezi, Mersin Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Beden Eğitimi ve Spor Anabilim Dalı.
22. 22. Varol, R., Varol, S., Türkmen, M. (2017). Bartın Üniversitesinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Spora Yönelik Tutumlarının Belirlenmesi. Uluslararası Kültürel Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (Uksad), 3(2), 316-329.
23. 23. Veenhoven, R., (1996), Is Happiness Relative?, Social Indicators Research, 24, pp.1-34.
24. 24. Yanık, M., & Çamlıyer, H. (2015). Ortaöğretim 9. sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumları ile okula yabancılaşma düzeyleri arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Uluslararası Spor Egzersiz ve Antrenman Bilimi Dergisi, 1(1), 9-19.
25. 25. Yetim, A. (2014). Sosyoloji ve Spor, Berikan Yayınevi, 6. Baskı, Ankara.
26. 26. Yiğit, H. (2010). Ergenlerin Benlik Saygılarının Yaşam Doyumu Ve Bazı Özlük Nitelikleri Açısından İncelenmesi (DoctoralDissertation, Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü).
27. 27. Wagner CG (2006). The well-being of nations. Futurist, 40:12.