FABİAN STRATEJİSİ: TEORİ, İCRA VE PROBLEMLER

Akdeniz dünyasının tamamını etkileyen II. Pön (II. Kartaca) Savaşı Roma’nın Akdeniz’in hâkimi olmasıyla önemli olmasının yanında, stratejik ve taktik anlamda da dünya tarihinde müstesna bir yere sahiptir. Hannibal’in bu savaşta uyguladığı taktikler özellikle dikkat çekerken diğer taraftan Roma’nın uyguladığı Fabian stratejisi de bir o kadar başarılı ve dikkate değerdir. Bu stratejiyi özel kılan neden ise Eskiçağ’da uygulanmış en seçkin ve en iyi belgelendirilmiş savunma stratejilerinden biri olmasıdır. Bu da diğer savunma stratejileri ile kıyaslama ve sentez yapabilme imkânı vermektedir. Hannibal’in Roma’yı ağır mağlubiyetlere uğratması, Roma’nın Hannibal’i o zamana kadar kullanılan ofansif stratejilerle durduramayacağını ortaya çıkarmıştır. Böylece Roma’da yeni bir stratejik yaklaşım ihtiyacı doğmuştur. Bu çalışmada yeni bir stratejik yaklaşım kurgulayan Fabius Maximus’un Fabian stratejisi incelenmiş; Roma’yı bu stratejiyi kurgulamaya iten tarihi süreç, teorinin temel prensipleri, uygulanışı, bu süreçte yaşanan olaylar ve bu stratejinin uygulanışı sırasında ortaya çıkan sorunlar irdelenmiştir. Ayrıca teorik kurgunun pratiğe dökülmesi ortaya çıkan ve öngörülemeyen olayların stratejinin uygulanışına etkisi de değerlendirilmiştir.