INDIVIDUAL AS AN ADVERTISEMENT MEDIUM: REIFICATION

Abstract

The advertising industry has been growing and evolving since the day it existed, either by consuming the message transmission strategies and tools or by rebuilding them, or by creating new ones and attributing the already created ones to itself.

In today's world, the concept of advertising, which is defined as promotional activities aimed at increasing the sales of ideas, goods or services, defines not only promotional activities, but also producing new consumers who are ready with an ever-increasing appetite for consuming the advertised. The act of creating a new consumer typology that will ensure the continuity of this industry is indispensable for this production. In this context, the consumer who consumes to exist must be turned into an individual who exists to consume. For this new type of producer, any advertising to increase sales is functional and all kinds of tools are available. Because the visible universe is no longer a substential asset marketing the goods produced by factories, but rather an abstract device, a kind of simulator, or a demonstration space, produced by the advertising industry. Consumed at this universe is consumption itself. The consumer willingly enters into this formation which is telling him how to live through consumption. While the culture industry is shaping the life, the individual is only after the pleasure of consumption. The consumed one is no longer a material object, but a means of conveying meaning and an image to be used by the consumer in order to exhibit what consumer wants to be. In this case, the individual is transformed into a vehicle that carries the images produced by what he/she consumes.

In this context, the aim of the study is to critically evaluate the situation of the individual who is transformed into the innumerable means or media of the advertising industry in the process of message transmission.

Keywords

• Advertisement,Image,Individual,Simulation,Reification

BİR REKLAM MECRASI OLARAK BİREY: ŞEYLEŞME

Öz

Reklam endüstrisi var olduğu günden bugüne, mesaj iletim stratejilerini ve araçlarını, gerek tüketerek gerekse yeniden üreterek veya yenilerini yaratarak ve de halihazırda yaratılmış olanı kendine mal ederek, büyümeye ve gelişmeye devam etmektedir. Fikir, mal veya hizmetlerin satışının arttırılmasına yönelik tanıtım faaliyetleri olarak tanımlana gelen reklam kavramı, bugünün dünyasında, yalnızca tanıtım faaliyetlerini değil aynı zamanda tanıtılanın tüketilmesine sürekli artan bir iştahla hazır bir tüketici üretme eylemini de tanımlar. Bu endüstrinin devamlılığını sağlayacak yeni bir tüketici tipolojisi yaratma eylemi ise bu üretimin gerekli koşuludur. Bu bağlamda var olmak için tüketen birey, tüketmek için var olan birey olarak yeniden üretilmelidir.

Bu yeni üretici tipi için satışı arttırmaya dönük her türlü reklam işlevsel ve her türlü araç kullanılabilirdir çünkü artık görünür evren, fabrikaların ürettiği malların pazarlandığı somut bir varlık değil reklam endüstrisinin ürettiği imgelerle bezeli soyut bir aygıt, bir tür simülatör veya bir gösteri alanıdır. Bu evrende tüketilen; tüketimin kendisidir. Tüketici ise kendisine tüketim aracılığıyla nasıl yaşaması gerektiğini söyleyen bu aygıtın içine özgür iradesiyle girmektedir. Kültür endüstrisi yaşamı biçimlendirirken, birey yalnızca tüketmenin hazzının peşindedir. Tüketilen artık maddi bir nesne değil, bir anlam ileten, o sırada tüketicinin, olmayı istediği şeyi sergilemek amacıyla kullanacağı imgelerdir. Bu durumda birey tükettiğinin ürettiği imgeleri üzerinde taşıyan bir araca dönüşmüştür.

Bu bağlamda çalışmanın amacı, reklam endüstrisinin mesaj iletim sürecinde kullandığı sayısız araç ya da mecradan birine dönüşen bireyin durumunun eleştirel biçimde değerlendirilmesidir.

Anahtar Kelimeler

• Reklam,İmge,Birey,Simülasyon,Şeyleşme

References

1. ADORNO, Theodor (2014) “Kültür Endüstrisi Kültür Yönetimi”. İstanbul: İletişim Yayınları.
2. ARENS, William F. (2002). Contemporary Advertising. 8th Edition, New York: Mc.Graw Hill Inc.
3. AKSOY, Atilla (2005). Yeni Reklamcılık. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
4. BATI, Uğur (2010). Reklamın Dili. Dilbilim-Strateji-Mesaj-Retorik-Göstergebilim. İstanbul: Alfa Yayınları.
5. BAUDRILLARD, Jean (1988). Selected Writtings. Cambridge: Polity Press.
6. BAUDRILLARD, Jean (1997). Tüketim Toplumu. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
7. BAUDRILLARD, Jean (1998). Simülakrlar ve Simülasyon. Ankara: Doğu Batı Yayınları.
8. BAUDRILLARD, Jean (1995). Kötülüğün Şeffaflığı. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.

9. BEWES, Timothy (2017). Şeyleşme, Geç Kapitalizmde Endişe. İstanbul: Metis Yayınları.
10. BOCOCK, Robert (1993). Tüketim. Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
11. BRUCE, D. HARVEY, David (2010). Marka Bilmecesi. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
12. EAGLETON, Terry (2005). Kültür Yorumları. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
13. ELDEN, Müge (2009). Reklam ve Reklamcılık. İstanbul: Say Yayınları.
14. FEATHERSTONE, Mike (1996). Postmodernizm ve Tüketim Kültürü. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
15. GİDDENS, Anthony (1991). Modernity and Self İdentity: Self and Society and in the Late Medern Age. Cambridge: Polity Press.
16. DEBORD, Guy (1996). Gösteri Toplumu. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
17. KELLNER, Douglas (1992). Popular Culture and the Consruction of Postmodern Identities. (ed.).
18. KLEIN, Naomi (2002). No Logo. Ankara: Bilgi Yayınevi.
19. KULAK, Önder (2017). Theodor Adorno: Kültür Endüstrisinin Kıskacında Kültür. İstanbul: İthaki Yayınları.
20. LASH, Scott - FRİEDMAN, Jonathan (1992). Modernity and İdentity. Oxford: Basil Blackwell.
21. LUKACS, György (2014). Tarih ve Sınıf Bilinci. İstanbul: Belge Yayınları.
22. MCLUHAN, Marshal – POWERS, Bruce R. (2001). Global Köy, 21. Yüzyılda Yeryüzü Yaşamında ve Medyada Meydana Gelecek Dönüşümler. İstanbul: Scala Yayıncılık.
23. MCLUHAN, Marshal (2013). Gutenberg Galaksisi, Tipografik İnsanın Oluşumu. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
24. IŞIK, Emre (1998). Beden ve Toplum Kuramı. İstanbul: Bağlam Yayınları.
25. RITZER, George (2011). Büyüsü Bozulmuş Dünyayı Büyülemek. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
26. ROBİNS, Kevin (1999). İmaj, Görmenin Kültür ve Politikassı. İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
27. SULLİVAN, Luke (2002). Satan Reklam Yaratmak. İstanbul: Media-Cat Yayınları.
28. PHILLIPS Joanna - NOBLE Stephanie M. (2007). Simply Captivating: Understanding Consumersʹ Attitudes Toward The Cinema As An Advertising Medium. Journal of Advertising. 36 (1), 81‐94.
29. İnternet Kaynakları
30. Resim-1: https://www.veruscase.com.tr/urun/verus-iphone-6-6s-4-7-case-iron-shield-series- kilif.html
31. Resim-2: https://www.masterworksfineart.com/blog/warhols-studio-selling-for-10-million/
32. Resim-3,4: https://tr.pinterest.com/pin/297308012889309406/?lp=true
33. Resim-5: http://www.skirtsandscuffs.com/2016/04/fast-facts-redux-jamie-mcmurray.html
34. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5a3996efe93be1.72539038