SUBJEKTİF UYKU KALİTESİ İYİ VE KÖTÜ OLAN DİYABETİK HASTALARIN GLİSEMİ KONTROLÜ VE KRONİK DİYABETİK KOMPLİKASYONLAR YÖNÜNDEN KARŞILAŞTIRILMASI
Abstract
Amaç: Diyabet tanısı konulmuş hastalarda sübjektif uyku kalitesinin glisemi kontrolü ve kronik diyabet komplikasyonlar ile ilişkisinin araştırılması. Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya diyabet tanısı konulmuş, 18-65 yaş aralığında 256 hasta katıldı, çalışmaya dahil olma kriterlerini sağlayan 142 hasta ile çalışma tamamlandı. Hastalara yarı yapılandırılmış sosyo-demografik veri formu, DSM-IV Eksen-1 bozuklukları için yapılandırılmış klinik görüşme (SCID-1), Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ), Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) ve Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ) Uygulandı. Daha öncesinde psikiyatrik tanı tedavi hikayesi olan, beck anksiyete ve beck depresyon puanlarına göre anksiyete ve depresyon tespit edilen hastalar çalışma dışı bırakıldı. PUKİ toplam puanlarına göre hastalar uyku kalitesi iyi (PUKİ Toplam puan <5) ve kötü olanlar (PUKİ Toplam puan ≥5) şeklinde ikiye ayrıldı ve bu iki grup glisemi kontrolü ve kronik diyabetik komplikasyonlar yönünden karşılaştırıldı. Uyku kalitesi ile bazı kategorik klinik parametreler arasındaki ilişkiyi test etmek için ise ki-kare testi kullanılmış olup değerlendirmede p<0.05 istatistiksel açıdan anlamlı olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Uyku kalitesinin kötü olarak saptandığı grupta, istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde glisemi kontrolünün bozulduğu ve diyabetle ilgili kronik komplikasyonların arttığı tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuçlar: Subjektif uyku kalitesi kötü olan diabetik hastalarda glisemi kontrolü bozulmuş ve diyabetle ilgili kronik komplikasyonlar artmıştır. İstikrarlı bir uyku programı sürdürmek gibi uyku kalitesini arttıracak müdahaleler daha iyi glisemik kontrolü teşvik edebileceği gibi diyabet ile ilgili kronik komplikasyonların ilerlemesi veya önüne geçilmesi üzerinde potansiyel bir etkiye sahip olabilir. Diyabet ve uykunun, çeşitli faktörlere bağlı olarak karşılıklı etkileşim içerisinde olmaları nedeniyle, diyabet yönetimini desteklemek için hastaların yeterli uyku almaları önemlidir. Anahtar Kelimeler: Diyabetik hastalar, subjektif uyku kalitesi, glisemi kontrolü, kronik diyabetik komplikasyonlar.
Keywords
References
- 1- Çorakçı A, Kaya A, Uysal AR, Tuzcu A, Sönmez A, Kut A, ve ark. [Diabetes mellitus tanı, sınıflama ve izlem ilkeleri] Yılmaz MT, Kaya A, Balcı MK, Bayraktar F, Dağdelen S, Sargın M, Şahin İ, editör. U. D. K Grubu, TURKDIAB Diyabet Tanı ve Tedavi Rehberi 2017 (Güncellenmiş 7. Baskı Mart 2017). İstanbul: Armoni Nüans Baskı Sanatları; 2017. p.14-18
- 2- Ogurtsova K, da Rocha Fernandes JD, Huang Y, Linnenkamp U, Guariguata L, Cho NH, (2017). IDF Diabetes Atlas: Global estimates for the prevalence of diabetes for 2015 and 2040. Diabetes research and clinical practice, 128, 40-50.
- 3- Marathe, P. H., Gao, H. X., & Close, K. L. (2017). American Diabetes Association standards of medical care in diabetes. Journal of diabetes 2017;9(4):320-324.
- 4- Sharma S, Kavuru M. Sleep and metabolism: an overview. International journal of endocrinology, 2010.
- 5- Spiegel K, Leproult R, Van Cauter E. Impact of sleep debt on metabolic and endocrine function. Lancet 1999;354(9188):1435–1439.
- 6- Spiegel K, Knutson K, Leproult R, Tasali E, Van Cauter E. Sleep loss: a novel risk factor for insulin resistance and type 2 diabetes. J Appl Physiol 2005;99(5):2008–2019.
- 7- Nakajima H, Kaneita Y, Yokoyama E, Harano S, Tamaki T, Ibuka E, et al. Association between sleep duration and hemoglobin A1c level. Sleep Med 2008;9(7):745–752.
- 8- Gottlieb DJ, Punjabi NM, Newman AB, Resnick HE, Redline S, Baldwin CM, et al. Association of sleep time with diabetes mellitus and impaired glucose tolerance. Arch Intern Med. 2005;165(8):863–867.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
Internal Diseases
Journal Section
Research Article
Publication Date
September 20, 2019
Submission Date
October 6, 2018
Acceptance Date
July 5, 2019
Published in Issue
Year 2019 Volume: 28 Number: 2
Cited By
The Relationship Between Sleep Quality and HbA1c of Patients with Type 2 Diabetes
İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.38079/igusabder.892777