SİYASET PAZARLAMASINDA OTOMATİK OY VERME DAVRANIŞI VE TUTUNDURMA FAALİYETLERİNİN SEÇMEN DAVRANIŞLARINA ETKİSİ

Abstract

Bu çalışmada, siyasal pazarlama kapsamında yürütülen tutundurma faaliyetlerinin seçmen davranışları üzerindeki etkisini incelenmiş ve otomatik oy verme davranışını etkileyen seçmen davranışları üzerine odaklanılmıştır. Araştırmada, siyasal pazarlamada tutundurma uygulamalarının seçmen tatmini, seçmen bağlılığı, ağızdan ağıza iletişim ve otomatik oy verme davranışı üzerindeki etkileri analiz edilmiştir. Çalışma, ilişkisel pazarlama yaklaşımını siyasal pazarlama bağlamında ele alarak, seçmenlerin karar alma süreçlerinde duygusal ve bilişsel unsurların rolünü ortaya koymayı hedeflemektedir. Araştırma nicel araştırma yöntemine dayalı olarak tasarlanmış ve veriler anket tekniğiyle toplanmıştır. Araştırmanın evrenini İstanbul ilinde yaşayan seçmenler oluşturmakta olup, örneklem grubu kolayda örnekleme yöntemiyle belirlenmiştir. Elde edilen veriler SPSS paket programı kullanılarak analiz edilmiş; güvenilirlik, geçerlilik, korelasyon ve regresyon analizleri uygulanmıştır. Araştırma bulguları, siyasal pazarlama kapsamında yürütülen tutundurma faaliyetlerinin seçmen tatmini ve seçmen bağlılığı üzerinde anlamlı ve pozitif etkiler yarattığını göstermektedir. Ayrıca seçmen tatmini ve bağlılığının, ağızdan ağıza iletişimi ve otomatik oy verme davranışını güçlendirdiği tespit edilmiştir. Bulgular, siyasal pazarlama faaliyetlerinin yalnızca kısa vadeli oy kazanımına değil, uzun vadeli seçmen ilişkileri ve davranışsal bağlılık oluşturmaya da katkı sağladığını ortaya koymaktadır. Ayrıca otomatik oy verme davranışı etkileyen faktörler açıklanmaktadır. Çalışma, siyasal aktörler ve siyasi partiler için seçmen odaklı, sürdürülebilir pazarlama stratejileri geliştirilmesine yönelik önemli çıkarımlar sunmaktadır.

Keywords

• tutundurma faaliyetleri
• seçmen tatmini
• seçmen bağlılığı
• ağızdan ağıza iletişim
• otomatik oy verme davranışı

The Effect of Automatic Voting Behavior and Promotional Activities on Voter Behavior in Political Marketing

Abstract

In this study, the effects of promotional activities carried out within the scope of political marketing on voter behavior were examined, and the focus was placed on voter behaviors that influence automatic voting behavior. The research analyzed the effects of promotional practices in political marketing on voter satisfaction, voter loyalty, word-of-mouth communication, and automatic voting behavior. By addressing the relationship marketing approach within the context of political marketing, the study aims to reveal the role of emotional and cognitive factors in voters’ decision-making processes. The research was designed based on a quantitative research method, and data were collected through a survey technique. The population of the study consists of voters residing in the province of Istanbul, and the sample group was determined using a convenience sampling method. The obtained data were analyzed using the SPSS statistical package program; reliability, validity, correlation, and regression analyses were conducted. The findings indicate that promotional activities carried out within the scope of political marketing create significant and positive effects on voter satisfaction and voter loyalty. Additionally, it was determined that voter satisfaction and loyalty strengthen word-of-mouth communication and automatic voting behavior. The results reveal that political marketing activities contribute not only to short-term vote gains but also to the development of long-term voter relationships and behavioral loyalty. Furthermore, the factors influencing automatic voting behavior are explained. The study provides important implications for political actors and political parties in developing voter-oriented and sustainable marketing strategies.

Keywords

• promotional activities
• voter satisfaction
• voter loyalty
• word-of-mouth communication
• automatic voting behavior

References

1. Almond, G. Abraham. ve Verba, Sidney (1963), The Civic Culture: Political Attitudes and Democracy in Five Nations, Sage Publications, USA
2. Aydın, Kenan ve Özbek, Volkan (2004), “Ailenin Seçmen Davranışları Üzerindeki Etkisi”, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (8), 144-167.
3. Aziz, A., (2003), Siyasal İletişim, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara
4. Bila, Hikmet (2014), Seçim Siyaset Demokrasi, 1. Baskı, Doğan Kitap, İstanbul.
5. Çinko, L. (2006). Seçmen Davranışları ile Ekonomik Performans Arasındaki İlişkilerin Teorik Temelleri ve Türkiye Üzerine Genel Bir Değerlendirme, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, 61(1), 103–116.
6. Çukurçayır, Mehmet A. (2002), Siyasal Katılma ve Yerel Demokrasi, Çizgi Kitabevi Yayınları, Konya.
7. Demirtaş, Mehmet C. ve Özgüven, Nihan (2012), Siyasal Pazarlama Uygulamaları Açısından Belediye Başkanlarının Web Sitelerinin Değerlendirilmesi, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 5(2), 238-252
8. Dinçer, Ömer ve Fidan, Yayla (2011), İşletme Yönetimine Giriş, 10. Baskı, Alfa Yayınları, İstanbul.

9. Divanoğlu, Sevilay (2008), “Seçim Kampanyalarında Siyasal Pazarlama Karması Elemanlarının Yeri ve Önemi”, Niğde Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(2): 105-118.
10. Durmaz, Yakup (2007), Tüketici Davranışı, 2. Baskı, Detay Yayıncılık, Ankara
11. Eroğul, Cem (2004), Demokrasi ve Anayasa, 2. Baskı, İmge Kitabevi, Ankara.
12. Grunig, James E. ve Hunt, Todd (1984), Managing Public Relations, 1. Baskı, Holt, Rinehart & Winston, New York
13. Gürgen, Haluk vd. (2003), Halkla İlişkiler ve İletişim, Anadolu Üniversitesi Açık Öğretim Fakültesi, 1. Baskı, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
14. Harris, Phil, ve Lock, Andrew (2010), The Routledge Handbook of Political Marketing, Routledge, London
15. Henneberg, Stephan C. (2008), Political Marketing Theory: Hendiadyoin or Oxymoron. Journal of Political Marketing, 7(3–4), 239–250.
16. İslamoğlu, Ahmet Hamdi. (2002), Pazarlama İlkeleri, 2. Baskı, Beta, İstanbul.
17. Jacoby, Jacob, ve Chestnut, Robert W. (1978), Brand Loyalty: Measurement and Management, Wiley, New York.
18. Kaya, Mustafa (2012), Siyasal Pazarlama Açısından Lider İmajı ve Seçmen Davranışı, 1. Baskı, Gazi Kitabevi, Ankara.
19. Kalander, Ahmet (2003), Seçmenin Karar Sürecinde İletişim Araç ve Yöntemlerinin Önemi Üzerine Bir Araştırma, Selçuk İletişim, 2-4.
20. Kışlalı, A. Taner (2000), Siyasal Sistemler: Siyasal Çatışma ve Uzlaşma, Ankara: İmge Kitabevi.
21. Kotler, Philip ve Armstrong, Gary (2016), Principles of Marketing. Pearson Education
22. Kotler, Philip, ve Kotler, Neil (1999). Political Marketing: Generating Effective Candidates, Campaigns, and Causes. Handbook of Political Marketing, 1. Baskı, Sage Publications, London.
23. Kurtuldu, Hüseyin Sabri (2006), ‘‘Politik Parti ve Politik Lider Reklamları’’, Dokuz Eylül Üniversitesi S.B.E. Dergisi, Cilt.8, Sayı.1,ss. 292-306.
24. Lillerker, Darren ve Negrine Ralp (2003), “Not Big Brand Names But Corner Shops: Marketing Politics to a Disengaged Electorate”, Journal of Political Marketing, Vol.2/1, 55-75.
25. Lock, Andrew ve Harris, Phil (1996), “Political Marketing: Vive la Difference”, European Journal of Marketing, 30: 21-31
26. Newman, Nic (2016). Digital News Report 2016, 1. Baskı, Reuters Institute for the Study of Journalism, Oxford.
27. Mucuk, İsmet ( 2007), Pazarlama İlkeleri, Türkmen Kitabevi, İstanbul.
28. Özdemir, Ebru ve Yılmaz, Serkan (2020), Türkiye'de Siyasal İletişim ve Dijital Kampanyalar, 2. Baskı, Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
29. Scammell, Margaret (2014), Consumer Democracy: The Marketing of Politics, 1. Baskı, Cambridge University Press, Cambridge.
30. Şener, Turan ve Çağlar, Nedret (2020), Genç Seçmenlerin Siyasete Olan İlgileri ve Siyasal Katılım Açısından Kümelenmeleri Üzerine Bir Araştırma, Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 10(2), 514-531.
31. Şentürk, Hulusi (2008), Seçmenin DNA’sı, Seçmen Tercihlerini Etkileyen Faktörler, 1. Baskı, Okutan Yayıncılık, İstanbul
32. Tek, Ömer Baybars (1999), Pazarlama İlkeleri: Global Yönetimsel Yaklaşım Türkiye Uygulamaları, İstanbul, 8.Baskı, Beta Yayınları
33. Tekin, Vasfi N. (2014), Pazarlama İlkeleri, 3. Baskı, Seçkin Yayıncılık, Ankara.
34. Uztuğ, Ferruh (2003), Siyasal Marka Konumlandırma ve Siyasal Mesaj Stratejileri İlişkisi: 1991-1995-1999 Seçimleri Türkiye Siyasal Reklam Mesaj Türleri Analizi, Selçuk İletişim, 3(1),4-19.