Ankara ve Konya’da Yaşayan Nogay Türklerinde Şınlar Üzerine Bir Araştırma
Öz
Araştırmamıza konu olan Nogay Türkleri, ata yurtlarının Kafkasya olduğu bilinen
ve 19. yüzyılın ortalarında Rusların çeşitli baskıları neticesinde Ankara ve
Konya’ya göç eden bir Türk topluluğudur. Nogaylar konuştukları Nogay Türkçesiyle,
çoğunluğu sözlü olmak üzere, birçok edebi ürün meydana getirmişlerdir. Bu
edebi ürünlerin biri de kendine özgü özellikleriyle yüzyıllardır bir gelenek içinde
gelişerek günümüze kadar gelmiş olan şınlardır. Bu çalışmada öncelikle şın ve şınşı
sözcüğünün etimolojisi incelenmiştir. Bu sözcüklerin diğer Türk lehçelerindeki
telaffuzları ve anlam karşılıkları araştırılmıştır. Nogay sözlü edebiyatında karşılıklı
beyitler söylemeye dayalı bir nazım şekli olan şınlar ve şınşılık geleneği hakkında
bilgiler verilmiştir. Daha sonra şın söyleyen kişiler olan şınşıların özelliklerine
dair bilgiler sunulmuştur. Ayrıca şınların şekilsel özellikleri ve söylenme amaçları
hakkında da bilgiler sunulmuştur. Bu bilgiler Nogay köylerinden yapılan derlemelerden
örnekler verilerek desteklenmiştir. Dünyada Nogay Türkçesini konuşan
insan sayısının gittikçe azaldığını göz önünde bulundurduğumuzda yapılan bu derlemelerin önemli olduğunu düşünmekteyiz. Çalışmamız, Nogay Türkçesinin
unutulmamasına yardımcı olmak ve zengin sözlü edebi ürünlerinin tanıtılmasını
sağlamak amacıyla atılan bir adımdır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Arat, R. R. (1979). Kutadgu bilig III (İndeks). (haz. K. Eraslan, O. F. Sertkaya, N. Yüce). İstanbul: T.K.A.E.
- Aydın, E. (2013). Tariat ve Xi’an (Karı Çor Tegin) yazıtları ışığında sın ‘mezar’ sözcüğü üzerine. Belleten, Ankara: 61-2, s.161-166.
- Azar, B. (2007). Sözlü kültür geleneği açısından Türk saz şiiri. F. Ü. Sosyal Bilimler Dergisi, Elazığ:17-2, s. 119-133.
- Baskakova, N. A. (1968). Nogaysko – Russkiy Slovar, Moskova.
- Clauson, S.G. (1972). An etymological dictionary of pre-thirteenth-century Turkish, Oxford: Clarendon. Ergin, M. (1969). Dede Korkut kitabı. İstanbul: Milli Eğitim.
- Gabain, A. V. (1988). Eski Türkçenin grameri. (çev. M. Akalın). Türk Tarih Kurumu, Ankara.
- Kalenderoğlu, İ. (2010). Mamay Nogay Türklerinin kahramanlık destanı. Ankara: Ena Grup.
- Kaşgarlı M., Divanu lugati’t-Türk (Giriş-Metin-Çeviri-Notlar-Dizin), (2015). haz. A.B. Ercilasun ve Z. Akkoyunlu, Ankara: Türk Dil Kurumu.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sanat ve Edebiyat
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
1 Ağustos 2019
Gönderilme Tarihi
12 Şubat 2018
Kabul Tarihi
11 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 25 Sayı: 99