The Concepts of Iterability and Signature in Derrida’s Approach of Communication

Abstract

Derrida approaches the writing by pre-accepting that man uses the language for communication. According to him, the purpose of the writing is to communicate with an absent person. As this purpose is fulfilled, the author of the text no longer exists. In this absence of the author, the conditions of communication have been altered. In this manner, Derrida evaluates writing in these altering conditions by discussing Austin’s theory of performance which in his opinion is differentiating from generally accepted understanding of communication. According to him, the writing enables communication only by iterability and the author is nothing but a signature in his text. In this study, it is attempted to show the importance of communication and iterability for understanding and discover the core of Derrida’s philosophy

Keywords

• Communication, Austin, Iterability, Signature, Writing

DERRİDA’NIN İLETİŞİM ANLAYIŞINDA YİNELENEBİLİRLİK VE İMZA KAVRAMLARI

Öz

Derrida insanın iletişim amacıyla dili kullandığı önkabülünden hareketle yazı kavramını ele alır. Ona göre yazı burada olmayan biriyle iletişim kurmak amacı taşır. Bu amacı yerine getirdiği anda artık yazının yazarı mevcut değildir. Yazarın bu yokluğunda iletişimin koşulları da değişmiştir. Bu anlamda Derrida, genel kabul edilen iletişim anlayışından farklılaşma bulduğu Austin’in edimseller öğretisini ele alarak, değişen bu koşulları yazı kavramı bağlamında değerlendirmiştir. Ona göre yazı ancak yinelenebilirlik özelliğiyle iletişimi olanaklı kılar ve bu iletişim anlayışında yazar yazısında bir imzadan başka bir şey değildir. Bu çalışmayla aslında söz konusu iletişim anlayışının ve ele alınan yinelenebilirlik kavramının Derrida’nın felsefesinin özünü en açık biçimde tanımlayan yazı kavramını anlamak bakımından önemi gösterilmeye çalışılacaktır

Anahtar Kelimeler

• İletişim,Austin,Yinelenebilirlik,İmza,Yazı

References

1. Aysever, R. Levent (2006). “Derrida ve Söz Edimler Kuramı”, Cogito 47-48 Derrida Özel Sayısı.
2. Derrida, Jacques (1988). “Signature Event Context” pages 1-21, Limited Inc. içinde (Trans. Alan Bass). Northwestern University Press.
3. Derrıda, Jacques (1998). “Yapıbozum ve Pragmatizm Üzerine Düşünceler”. (C. Mouffe, Der. Tuncay Birkan, Çev.). İstanbul: Sarmal Yayınevi.
4. Derrıda, Jacques.(2002). Mahmuzlar, Nietszche‟nin Üslupları (Mehmet Baştürk, Çev.). Babil Yayıncılık.
5. Derrıda, Jacques. (2010a). Gramatoloji. (İsmet Birkan, Çev.). Ankara: BilgeSu Yayınevi.
6. Derrıda, Jacques. (2010b). Edebiyat Edimleri. (A. Utku, M.Erkan, Çev.). Otonom Yayıncılık.
7. Glendinning, Simon (2014). Derrida. (Nursu Örge, Çev.) Dost Yayınları.
8. Locke, John (1999). An Essay Concerning Human Understanding, The Pennsylvania State University Press.

9. Pada, Roland Theuas S. (2009). “Iterability and Différance: Re-tracing the Context of the Text”, Kritike Volume Three Number Two, 68-89