Efficiency Analysis of Neoliberal Health Policy

Abstract

Multinational companies started to have important effects on the global economic system with the globalization process, thus the countries face with various problems in their social security systems. The companies have pursued jobless growth policies because of the principle of cost minimization and searching for the cheap labor force, have caused the decreases in real wages. This process has came with different practices, not only in economics in general, but also in the health sector. Most of the countries have forced in to do some reforms in their social security systems, which have to compatible with the economic logic of neoliberalism. According to Turkey’s social security reform in the year 2003, the system has to provide equal, preventive, curative, and higher quality health services to the people. On the other hand the system, also has to “make easier the daily life of the people”, which is essential. This study aims to analyze the efficiency and also productivity of the practices of the Turkey’s social security system in this point of view.

Keywords

• Social Security Reform,Neoliberal Health Practices,Transformation in Health Industry

References

1. Aka A., Kablay S. ve Demir Cem M. (2012), Neoliberal Politikalar ve Sağlık Çalışanları, Ankara: Nobel.
2. Akdağ R., (2012), Türkiye Sağlıkta Dönüşüm Programı Değerlendirme Raporu 2003-2011, Sağlık Bakanlığı Yayınları.
3. Akdur R. (1999), Türkiye’de Sağlık Hizmetleri ve Avrupa Topluluğu Ülkeleri ile Kıyaslanması.
4. Akpınar Talip A. ve Taş Y. (2013), “Performansa Dayalı Ek Ödeme Sistemine İlişkin Hekimlerin Tutumları Üzerine Kocaeli Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi’nde Bir Araştırma”, Çalışma ve Toplum, 2013:2, 167-181
5. Alper Y., (2014), Türk Sosyal Güvenlik Sistemi Sosyal Sigortalar Hukuku, 6. Baskı, Bursa: Dora Yayınevi.
6. Ataay F., (2008), “Sağlık Reformu ve Yurttaşlık Hakları”, Amme İdaresi Dergisi, 41:3, 169-184.
7. Aydın, M., (2015), “Yöneticiler Başarı Hastalar Can Derdinde” Milliyet Gazetesi, Ocak 2015, http://www.milliyet.com.tr/dr-aydin-yoneticiler-basari-hastalar-aydin-yerelhaber-590342/ [Erişim Tarihi, 17,12,2016]
8. Belek İ. (2004), Esnek Üretim Derin Sömürü, İstanbul: NK Yayınları.

9. Çelikay F. Ve Gümüş E. (2011), “Sağlıkta Dönüşümün Ampirik Analizi”, SBF Dergisi, 66:3, 55-92.
10. Ekin A., (2012), “ Genel Sağlık Sigortasından Yararlanma Şartları ve Esasları”, TTB Dergisi, 2012:100, 151-166
11. Er Ü., (2011), Sağlıkta Dönüşümün Aracı Genel Sağlık Sigortası, Ankara Üniverstesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi.
12. Esen, B., (2013), “Eczanelerden İlaç Alırken Aile Hekimlerinde Katılım Payı Var Mı?”, Ekim 2013, http://www.ailehekimleri.net/index.php/haberler/haberleri/82-ulusal/7578-eczaneden-ilac-alrken-aile-hekimlerinde-katlm-pay-var-m [Erişim Tarihi, 17.12.2016]
13. İçli G., “Küreselleşme ve Sınıf”, Küreselleşen Dünyada Değişimin Farklı Yüzleri Disiplinler Arası Bir Yaklaşım, N. Sam ve R. Sam (edt), 369-391, Bursa: Ezgi Kitabevi.
14. Kablay S., (2011), “Sağlık Alanında Uygulanan Ücret Politikalarının Bir Aracı Olarak Döner Sermaye Primi Uygulamaları”, 2000’li Yıllarda Türkiye’de İktisat ve Siyaset Rüzgarları, Ö. Birler vd. (Der.), 49-69.
15. Kablay S., (2014), “Performansa Dayalı Döner Sermaye Primi Uygulaması ve Sağlık Çalışanlarına Etkisi”, İş Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 6:4, 85-110.
16. Önder vd. (2011), “Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinde Çalışan Hekim ve Hemşirelerin Geçirdikleri İş Kazaları ve Meslek Hastalıkları Yönünden Değerlendirilmesi”, Ankara Üniversitesi Dikimevi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Dergisi, 10:1, 31-44.
17. Özgenç, M., (2015), “Ameliyat Sayısında Rekor Artış”, Hürriyet Gazetesi, Haziran 2015,http://www.hurriyet.com.tr/ameliyat-sayisinda-rekor-artis-29179339 [Erişim Tarihi, 17.12.2016]
18. Sağlık Araştırmaları Genel Müdürlüğü (2013), Sağlık Bakanlığı Sağlık İstatistikleri Yıllığı 2012, Ankara: Sentez Matbaacılık.
19. Sağlık Araştırmaları Genel Müdürlüğü (2016), Sağlık Bakanlığı Sağlık İstatistikleri Yıllığı 2015, Ankara: Sistem Ofset
20. Soyer, A., (2007), “Tam Gün Kimin İçin?”, Evrensel Gazetesi, Ekim 2007, http://sendika10.org/2007/10/tam-gun-kimin-icin-ata-soyer-evrensel/ [Erişim Tarihi, 27.05.2016]
21. Şahin E. Ç., (2011), Beşeri Sermaye ve İnsan Kaynakları Eleştirel Bir Yaklaşım, Ankara: Tan Yayınları.
22. Türkiye Cumhuriyeti Sağlık Bakanlığı Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı (2011), Sağlık Bakanlığı Sağlık İstatistikleri Yıllığı 2009, Ankara: Kalkınma Matbaacılık.
23. Türkiye İstatistik Kurumu (TÜİK), Demografik Göstergeler 2000-2023.
24. Ulutaş-Ünlütürk Ç., (2011), Proleterleşme ve Profesyonelleşme Tartışmalardı Işığında Türkiye’de Sağlık Emek Sürecinin Dönüşümü, Ankara:Notabene Yatınları.
25. Yaşar-Yenimahalleli G. ve Uğurluoğlu E. (2010), “Neoliberalizm, Küreselleşme ve Sağlık”, Ankara Üniversitesi Dikimevi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu Dergisi, 9:1, 1-11.