SUÇUN ÖNLENMESİNDE KİTLE İLETİŞİM ARAÇLARININ ROLÜ: KURAMSAL AÇIDAN BİR DEĞERLENDİRME VE ÖRNEKLER

Abstract

Kitle iletişim araçlarının kamu üzerindeki etkisi ilk çıktıkları günden itibaren artarak devam etmiştir. Özellikle iletişim araçları olmak üzere teknolojik gelişmeler ivme kazanarak artmış, internet ve mobil iletişim araçlarının entegre gelişimi dünyayı küresel bir köye dönüştürmüştür. Artık bireyler her türlü görsel, yazılı ve işitsel bilgiye anlık olarak ulaşabilmektedir. Kitle iletişim araçlarının bu gelişimi sonrası oluşan kolay erişim, büyük bir dinleyici ve izleyici kitlesi, veri toplama ve bilginin hızlı akışı suçlular ve suç örgütlerinin dikkatini çekmiştir. Kitle iletişimi özellikle başta terör örgütleri olmak üzere suç örgütlerinin vazgeçilmezi hâline gelmiştir. Buna paralel olarak kolluk kuvvetleri de suçla mücadelede kitle iletişim araçlarını kullanma yoluna gitmeye başlamışlardır. Yıllarca edinilen tecrübeler suçun sadece kolluğun çabaları ile önlenemeyeceğini göstermiştir. Suçla mücadelenin halka rağmen değil halkla birlikte yürütülebileceği açıktır. Halkı bilgilendirmek, bilinçlendirmek ve halkın desteğini almak suçla mücadelenin önemli bir unsurudur. Kolluğun bunu sağlayabileceği en önemli araç ise kitle iletişim araçlarıdır. Suç önleme stratejilerinin kitle iletişim araçları aracılığı ile uygulanması sadece kolluğun görevi olarak görülmeden tüm devlet ve özel teşebbüslerin bu alana katkı sunması teşvik edilmelidir. Bu çalışmanın amacı, suçla mücadelede kitle iletişim araçlarının rolünü ortaya koymak ve kitle iletişim araçları kullanılarak suçun önlenmesine kuramsal dayanakları da dikkate alarak katkı sunmaktır. Çalışma kapsamında, kitle iletişim araçlarının suçun oluşumunda kuramsal temelde etkili olabileceği, bununla mücadele etmek için kitle iletişim stratejileri geliştirilmesi gerektiği ve kolluk kuvvetlerinin kitle iletişim araçlarının farklı uygulamalarından yararlandığı ve çeşitlendirmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

Keywords

• Suç Önleme
• Kitle İletişim Araçları
• Kolluk Kuvvetleri
• Jandarma
• Suç Önleme, Kitle İletişim Araçları, Kolluk Kuvvetleri, Jandarma

THE ROLE OF MASS MEDIA IN THE PREVENTION OF CRIME: A THEORETICAL EVALUATION AND EXAMPLES

Abstract

The impact of mass media on the public has continued to increase since the day they first appeared. Technological developments, especially communication tools, have accelerated and the integrated development of Internet and mobile communication tools has transformed the world into a global village. Now, individuals can access all kinds of visual, written and auditory information instantly. Easy access, a large audience, data collection and rapid flow of information that came out after the development of mass media have attracted the attention of criminals and criminal organizations. Mass communication has become indispensable for criminal organizations, especially terrorist organizations. Parallel to this, law enforcement organizations have started to use mass media in the fight against crime. Years of experience have shown that crime cannot be prevented by the efforts of law enforcement alone. It is clear that the fight against crime can be carried out with the people, not against them. Informing the public, raising awareness and getting the support of the public are an important element of the fight against crime. One of the most important tools for law enforcement is the mass media. The implementation of crime prevention strategies through mass media should not be seen as the duty of law enforcement alone, but the support of the state and private stakeholders should be involved in the process. The aim of this article is to reveal mass communication’s role in the fight against crime and contribute to crime prevention in the scope of theoretical perspective. In the scope of the study, it has been concluded that mass communication tools can be play a significant role in crime on a theoretical perspective. Therefore, to fight against crime effectively, law enforcement must develop a mass media strategy. In addition, law enforcement has been benefitted from different application of mass media and they should diversify it

Keywords

• Crime Prevention
• Mass Media
• Law Enforcement
• Gendarme

References

1. ABD'de Times Meydanı metro istasyonu bombacısı ömür boyu hapse mahkum oldu, (2021). Erişim Tarihi: 19 Mayıs 2021), https://tr.sputniknews.com/abd/202104221044339447-abdde-times-meydani-metro-istasyonu-bombacisi-omur-boyu-hapse-mahkum-oldu/.
2. Akıllı İşaretler, (2021). Akıllı İşaretler Nedir?, Erişim Tarihi: 17 Ekim 2021, https://www.rtukisaretler.gov.tr/AIsaretlerPublic/content?id=1&mid=3.
3. Akova, S., (2017). “Sigarayı Bırak, Hayatı Bırakma’’ Sloganlı Kamu Spotları Örneklemlerinin Alımlama Analizi Yöntemi İle İncelenmesi. Stratejik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1 (2) , 15-36. DOI: 10.30692/sisad.362259.
4. Bandura, A. (1973). Agression: A Social Learning Analysis, Prentice-Hall, Englewood Cliffs.
5. Binark, M. (2007). Yeni Medya Çalışmaları (1.Baskı), Ankara: Dipnot Yayınları.
6. Bomba yapmayı internetten öğrendi, (2008). Erişim Tarihi: 19 Mayıs 2021, https://t24.com.tr/haber/bomba-yapmayi-internetten-ogrendi,8132.
7. Branding Türkiye. (2018). Dikkat Çeken 10 Kamu Spotu Reklamı, Erişim Tarihi: 02 Temmuz 2021, https://www.brandingturkiye.com/dikkat-ceken-10-kamu-spotu-reklami.
8. Carnagey, N. L., Anderson, C. A. ve Bushman, B. J. (2007). The Effect Of Video Game Violence On Physiological Desensitization To Real-Life Violence. Journal of Experimental Social Psychology, 43(3), 489-496.

9. Cline, V. B., Croft, R. G. ve Courrier, S. (1973). Desensitization of children to television violence. Journal of Personality and Social Psychology, 27(3), 360–365. https://doi.org/10.1037/h0034945.
10. Crowe, T.D. (2013). Crime Prevention Through Environmental Design, USA: Third Edition, Elsevier Inc.
11. Cusson, M. (2006). “Situational Deterrence: Fear During The Criminal Event”, Crime Prevention Studies, 1, 55–68.
12. Dilber, F. (2014). Kitle İletişim Araçları ve Suç Olgusu, KMÜ Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16 (Özel Sayı I): 60-66.
13. Dorfman L. (2001) ‘Off Balance: Youth, Race and Crime in the News’, Building Blocks for Youth, Erişim Tarihi: 14 Ekim 2021, www.buildingblocksforyouth.org.
14. Fink, D.S. Santaella-Tenorio, J. Keyes, K.M. (2018). Increase in Suicides the Months After the Death of Robin Williams in the US, Plos One, 13 (2), s. 1-12.
15. Gentile, D. A. (2013). Catharsis and Media Violence: A Conceptual Analysis, Societies 3, no. 4: 491-510. https://doi.org/10.3390/soc3040491
16. Gerbner G. (1998). Cultivation Analysis: An Overview, Mass Communication and Society, 1:3-4, 175-194, DOI: 10.1080/15205436.1998.9677855.
17. Gürsoy, F. Müdriye, Y.B. ve Neriman, A. (2007). Ergenlerin Suça Yönelik Davranıslarını Akran Değerlendirmeleri ile Belirlenmesi, 6.Anadolu Adli Bilimler Kongresi, Sözel ve Poster Bildiriler Kitabı, Celal Bayar Üniversitesi, Manisa.
18. Herrnstein, R. J. (1990). Rational Choice Theory: Necessary But Not Sufficient. American Psychologist, 45(3), 356.
19. Hope, T. (2009). “The Political Evolution of Situational Crime Prevention in England and Wales”, Crime Prevention Policies in Comparative Perspective, Edited by Adam Crawford, Chapter 2, 38-61, Willan Publishing, UK.
20. Işık, M. (2005). Kitle İletişim Teorilerine Giriş. Konya: Eğitim Kitabevi.
21. Jandarma Genel Komutanlığı, (2021). Erişim Tarihi: 02 Temmuz 2021, www.jandarma.gov.tr.
22. Jewkes, Y. (2004). Media and Crime, London: Sage Publications.
23. Kahya, Y. (2018). Medyanın Gençler Üzerinde Sosyal Sapma ve Şiddet Bağlamında Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 1(45), 43-57.
24. Kalender, A. (2005). Siyasal İletişim, Seçmenler ve İkna Stratejileri, Konya: Çizgi Kitabevi.
25. Küçükay, A. (Nisan 2019). Suç Önleme Stratejileri ve Güvenlik Politikalarına Psikolojik Bir Bakış, TAAD, Yıl:11, Sayı: 38.
26. Marsh, I., & Melville, G. (2019). Crime, Justice and the Media. Routledge.
27. Megep, (2007). Mesleki ve Öğretim Sisteminin Güçlendirilmesi Projesi, Çocuk Gelisimi ve Eğitimi, Ankara: Toplum ve Çocuk.
28. Mutlu, E. (2005). Globallesme, Popüler Kültür ve Medya, Ankara: Ütopya Yayınevi.
29. Pakes, F. ve Pakes, S. (2009). Criminal Psychology, Portland, Oregon: Willan Publishing.
30. Pauwels, L. J. R., Svensson, R. ve Hirtenlehner, H. (2018). Testing Situational Action Theory: A Narrative Review of Studies Published Between 2006 and 2015, European Journal of Criminology, 2018, Volume 15, (1), 32-55.
31. Pekşen, H. D. (2021). Asimetrik Stratejilerin Dönüşümünde Medya Kullanımı: Ortak Mantık, Farklı Yöntemler. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 10(1), 239-258.
32. RTÜK. (2021). Radyo Televizyon Üst Kurulu, Öncelikli Yayınlar ve Kamu Spotları, Erişim Tarihi: 02 Temmuz 2021, https://www.rtuk.gov.tr/oncelikli-yayinlar-ve-kamu-spotlari/3717/3015/radyo-ve-televizyonlarin-kurulus-ve-yayin-hizmetleri-hakkinda-kanun-kapsaminda-tavsiye-karari-verilen-kamu-spotlari.html.
33. Rummens, A. (2016). Criteria for the Evaluation of Crime Prevention Practices, European Crime Prevention Network, Research Report. Shanahan, J., James, S., ve Morgan, M. (1999). Television And Its Viewers: Cultivation Theory and Research. Cambridge University Press.
34. Tannenbaum, D. P.H. (1975). Zillmann, Emotional Arousal in the Facilitation of Aggression Through Communication, Der. L. Berkowitz, Advances in Experiment Social Psychology, Cilt 8, Academic Press, New York.
35. Türkiye Cumhuriyeti İçişleri Bakanlığı. (2021). Kadın Destek Uygulaması, , Erişim Tarihi: 02 Temmuz 2021, https://www.icisleri.gov.tr/kadin-destek-uygulamasi-kades.
36. TÜİK, (2021). Karayolu Trafik Kaza İstatistikleri, Erişim Tarihi: 17 Ekim 2021, https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Road-Traffic-Accident-Statistics-2020-37436#:~:text=%C3%9Clkemiz%20karayolu%20a%C4%9F%C4%B1nda%202020%20y%C4%B1l%C4%B1nda,ise%20%C3%B6l%C3%BCml%C3%BC%20yaralanmal%C4%B1%20trafik%20kazas%C4%B1d%C4%B1r.
37. United Nations Office on Drugs and Crime. (2020). Comprehensive strategies for crime prevention towards social and economic development, Erişim Tarihi: 22 Mayıs 2021, https://www.unodc.org/unodc/en/justice-and-prison-reform/cpcj-crimeprevention-home.html.
38. Vito, G.F., Maahs, J.R., Holmes, R.M. (2007). Criminology Theory, Research, and Policy, Sadbury, Massachuttes: Jones and Bartlett Publishers.
39. Qin, Y.S. (2020), Fostering Brand–Consumer İnteractions İn Social Media: The Role Of Social Media Uses And Gratifications, Journal of Research in Interactive