Investigation of the Some Physical Fitness Parameters of Mentally Retarded Children and Their Normally Developed Peers

Abstract

The purpose of this study, the physical fitness parameters of mentally retarded children and those of their normally developed counterparts of the same age group were investigated comparatively. The children that have been investigated in this study are in the age range of 9-11. The group of “Mentally Retarded Children” was formed of 8 female and 10 male children who continue their special education and the “Normally Developed Children” group was formed of 10 females and 12 males. The measurements and tests are, height, weight, body mass index, dominant and nondominant hand grip, vertical jumping, straight-leg, sıt-ups, push-ups, body hiperekstantion, static balance, sit&reach and skinfold (triceps, biceps, scapula, thigh , chest, supraillium).SPSS 12.0 statistical program was used for statistics of results. Meaningful differences between groups were tested by using t-test. As a result, there are resemblances between the general physical parameters of the children from the two groups. However, it was found out that certain physical fitness parameters (static balance, vertical jumping, push-ups, flexibility) were in favor of the “Normally Developed Children” group in a meaningful way.

Keywords

• Mentally disorders,normally developed children,physical fitness parameters

Zihinsel Yetersizliği Olan Çocuklarla Normal Gelişim Gösteren Akranlarının Bazı Fiziksel Uygunluk Parametrelerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada zihinsel yetersizliği olan çocuklarla, normal gelişim gösteren akranlarının bazı fiziksel uygunluk parametreleri karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Araştırma kapsamındaki çocuklar 9-11 yaş aralığındadır. “Zihinsel Engelli Çocuklar” (ZEÇ) grubu özel eğitimlerine devam eden 8 kız, 10 erkek toplam 18 çocuktan, “Normal gelişim gösteren” (NGG) grubu 9 kız, 13 erkek toplam 22 çocuktan oluşmaktadır. Boy, vücut ağırlığı, beden kitle indeksi, dominant ve nondominant pençe kuvveti, dikey sıçrama, bacak kaldırma, mekik, şınav, gövde hiperekstensiyon, flamingo denge, otur-uzan, ve skinfold (triceps, biceps, scapula, uyluk, göğüs, supraillium) ölçümleri yapılmıştır. Ölçümlerin istatistiksel analizinde SPSS 21.0 programı kullanılarak, gruplar arası farklılıkları test etmek için t-testine başvurulmuştur. Sonuç olarak her iki grubun genel fiziksel özelliklerinde yakınlık vardır. Ancak bazı fiziksel uygunluk parametrelerinin (statik denge, dikey sıçrama, şınav, esneklik) anlamlı derede NGÇ grubu lehine olduğu görülmüştür.

Anahtar Kelimeler

• Zihinsel engel,normal gelişim gösteren çocuklar,fiziksel uygunluk

References

1. Akbulut, G., Özmen, M., Besler. T. (2007). Çağın hastalığı obezite. Bilim ve Teknik, 98, 16- 26.
2. APA (American Psychiatric Association). (2013). Diagnostic and statistical manual of mental disorders (5th ed.). Washington, DC: Author.
3. Astramovich, R. L., Lyons, C., & Hamilton, N. J. (2005). Play therapy for children with intellectual disabilities. Journal of Child and Adolescent Counseling, 1(1), 27-36.
4. Ataman, A. (2003). Özel gereksinimli çocuklar ve özel eğitim. Ankara: Gündüz Yayıncılık.
5. Curtin, C., Anderson, S. E., Must, A. & Bandini, L. (2010). The prevalence of obesity in children with children: A secondary data analysis using nationally representative data from the National Survey of Children’s Health. BMC Pediatrics, 10(11), 24-31.
6. Curtin, C., Bandini, L.G., Perrin, E.C., Tybor, D.J. & Must A. (2005) Prevalence of overweight in children and adolescents with attention deficit hyperactivity disorder and autism spectrum disorders: a chart review. BMC Pediatric, 5(1), 48-56.
7. Çınar, N. (2002). Çocukluk çağında şişmanlık nedenleri. Bilim ve Teknik. 41, 76-80.
8. DeRuiter, K. P., Dekker, M. C., Verhulst, F. C., & Koot, H. M. (2007). Developmental course of psychopathology in youths with and without intellectual disabilities. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 48(5), 498-507.

9. Dykens, E. M. (2000). Annotation: Psychopathology in children with intellectual disability. Journal of Child Psychology and Psychiatry, 41(4), 407-417.
10. Emecen, D. D. (2011). Zihin engellilere sosyal becerilerin kazandırılmasında doğrudan öğretim ve bilişsel süreç yaklaşımlarının karşılaştırılması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 11(3), 1403-1419.
11. Ersoy, Ö. N. (2000). Özel gereksinimi olan çocuklar ve eğitimleri. İstanbul: Ya-Pa.
12. Huang, W. & Cuvo, A. J. (1997). Social skills training for adults with mental retardation in job-related settings. Behavior Modification, 21(1), 3-44.
13. İlhan, E. L. (2008a). Zihinsel engelli çocuklar için beden eğitimi ve sporun genel gelişim süreçleri açısından önemi. Çağdaş Eğitim Dergisi, 33(8), 17-24.
14. İlhan, E. L. (2008b). Eğitilebilir zihinsel engelli çocuklarda beden eğitimi ve sporun sosyalleşme düzeylerine etkisi. Kastamonu Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 315-324.
15. Karasar, N. (2003). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler ve teknikler. Ankara: Nobel.
16. Kell, L. E. (2000). Patterns of physical activity in 9-10 year old american children as measured by heart rate monitoring. Pediatric Exercise Science, 12(1), 101-110.
17. Obrusnikova, I. & Cavalier, A. (2011). Perceived barriers and facilitators of participation in after-school physical activity by children with autism spectrum disorders. Journal of Developmental and Physical Disabilities, 23(3), 195-211.
18. Özer, D. (2001). Engelliler için beden eğitimi ve spor. Ankara: Nobel.
19. Özer, K. (2001). Fiziksel uygunluk. Ankara: Nobel.
20. Pan, C. Y. (2014). Motor proficiency and physical fitness in adolescent males with and without autism spectrum disorders. Autism, 18(2), 156-165.
21. Schalock, R. L., Borthwick-Duffy, S. A., Bradley, V. J., Buntinx, W. H. E., Coulter, D. L., Craig, E. M., & Yeager, M. H. (2010). Intellectual disability: Definition, classification, and systems of supports. Washington, DC: American Association of Intellectual and Developmental Disabilities.
22. Srath, S.J., Swartz, A. M., Bassett, D. R., Obrian, W. L., King, A. G. & Ainsworth, B.E. (2000). Evaluation of heart rate as a method for assesing moderate intensity physical aktivity. Med. Sci. Sports Exerc. 32(9), 465-470.
23. Srinivasan, S. M., Pescatello, L. S., & Bhat, A. N. (2014). Current perspectives on physical activity and exercise recommendations for children and adolescents with autism spectrum disorders. Physical Therapy, 94(6), 875-889.
24. Staples, K. L., Reid, G. (2010). Fundamental movement skills and autism spectrum disorders. Journal of Autism and Developmental Disorders, 40(2), 209-217.
25. Switzky, N., S. Greenspan, R. S., & Smith, D. (2006). What is mental retardation? Washington: Books and Research Monographs.
26. Tamer, K. (2001). Sporda fiziksel, fizyolojik performansın ölçülmesi ve değerlendirilmesi. Ankara: Bağırgan.
27. Zorba, E. (1999). Herkes için Spor ve Fiziksel Uygunluk. Ankara: GSGM.
28. Zorba, E. (2006). Yaşam Boyu Spor. Ankara: Nobel.