Üniversite Öğrencilerinin Yapay Zekaya Yönelik Kaygı ve Tutumlarının İncelenmesi

Yapay zeka, yükseköğretim de dahil olmak üzere çeşitli sektörleri hızla dönüştürmektedir. Yapay zekanın benimsenmesinin teknik ve pedagojik faydaları geniş çapta tartışılırken, psikolojik ve duygusal etkileri yeterince araştırılmamıştır. Bu araştırma üniversite öğrencilerinin yapay zekâya yönelik tutum ve kaygılarını anlamayı amaçlamaktadır. Araştırmada, nicel araştırma yöntemlerinden, kesitsel bir tasarım modeli kullanılmıştır. Veri toplama araçlarını demografik bilgiler, yapay zeka tutum ölçeği ve yapay zeka kaygı ölçeği oluşturmaktadır. Örneklemi üç yükseköğretim kurumundan 599 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Verilerin analizinde ortalama, standart sapma, bağımsız örneklem t-testi, ANOVA ve pearson korelasyon analizleri kullanılmıştır. Araştırma sonucunda katılımcıların, yapay zekaya karşı orta ila nötr tutum sergilediği tespit edilmiştir. Yapay zeka ile ilgili kaygılarının genellikle düşük ile orta düzey arasında olduğunu göstermektedir. Bulgular yapay zekanın günlük uygulamaları ve toplumsal etkileri konusunda belirsizlik olduğuna işaret etmektedir. Yapay zeka işlevlerini anlama ve iş değiştirme gibi potansiyel toplumsal etkileri konusunda orta düzeyde kaygı tespit edilmiştir. Erkek öğrenciler, kız öğrencilere kıyasla daha olumlu tutum ve daha düşük kaygı bildirmiştir. Kurumlar arasında tutum ve kaygı düzeylerinde de farklılıklar gözlenmiştir. Ayrıca yapay zeka tutum ile yapay zeka kaygısı arasında anlamlı bir negatif korelasyon bulunmuştur. Bu da yapay zekaya ilişkin olumlu tutumu teşvik etmenin kaygıyı azaltmaya yardımcı olabileceğini işaret etmektedir. Gelecekteki araştırmalarda, yapay zekanın tutum ve kaygıları etkileyen ek demografik ve psikolojik faktörlerin incelenmesi önerilir.

Artificial intelligence is rapidly transforming various sectors, including higher education. While the technical and pedagogical benefits of AI adoption have been widely discussed, its psychological and emotional effects have been under-researched. This study aims to understand university students' attitudes and concerns towards artificial intelligence. In the study, a cross-sectional design model, one of the quantitative research methods, was used. Data collection tools consist of demographic information, artificial intelligence attitude scale, artificial intelligence anxiety scale. The sample consists of 599 university students from three higher education institutions. Mean, standard deviation, independent sample t-test, ANOVA and Pearson correlation analyses were used to analyse the data. As a result of the research, it was determined that the participants exhibited moderate to neutral attitudes towards artificial intelligence. It shows that their concerns about artificial intelligence are generally between low and medium level. The findings indicate that there is uncertainty about the daily applications and societal impacts of AI. Moderate anxiety was observed about understanding AI functions and potential societal impacts such as changing jobs. Male students reported more positive attitudes and lower anxiety compared to female students. Differences in attitudes and anxiety levels were also observed between institutions. In addition, a significant negative correlation was found between AI attitude and AI anxiety. This indicates that promoting a positive attitude towards AI may help reduce anxiety. In future research, it is recommended to examine additional demographic and psychological factors that affect attitudes and concerns about AI.